'δειά σ'ς...!
 


(που σημαίνει: "Με την άδειά σας")

Ένα Ελεύθερο Βήμα για τα μέλη μας



Τελευταία Ενημέρωση : 21-10-2019




Τη στήλη αυτή, με το όνομα και την ηχητική υπόκρουση που μας φέρνει δεκαετίες πίσω, σε αλησμόνητα για όλους μας χρόνια και τόπους, την έχουμε προβλέψει σαν ένα χώρο 'ελευθέρου βήματος' για να μπαίνουν οι διάφορες αναμνήσεις των μελών μας, ιστορικά ανέκδοτα από την καθημερινή ζωή στη Σχολή ή στο ΠΝ γενικά κ.λπ.
Σ' αυτό το 'ελεύθερο βήμα' θα μπορεί κάθε μέλος, φέροντας πάντα την ευθύνη για την ακρίβεια και το ύφος των λεγομένων του, να συνεισφέρει τις ευγενικές του σκέψεις και προσωπικές μαρτυρίες και να κάνει οποιεσδήποτε εισηγήσεις ή προτάσεις, με περιορισμένης, βέβαια, εκτάσεως κείμενα, εικόνες, ακόμα και ηχητικά εφέ.


[ Κάνοντας click πάνω σε οποιονδήποτε τίτλο, πηγαίνετε κατ'ευθείαν στο αντίστοιχο κείμενο ]

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΩΝ ΕΤΩΝ

A.A.








Αποχαιρετισμός στον Υποναύαρχο ε.α. Τίτο Αλικαμπιώτη Π.Ν.
[ Επικήδειος από τον φίλο και συμμαθητή στη ΣΝΔ Αρχιπλοίαρχο (Μ) ε.α. Γεώργιο Θεοτόκη Π.Ν. την 21-10-2019]



Ι.Ν.Αγίων Θεοδώρων, Α' Νεκροταφείου Αθηνών    ΔΕ. 21-10-2019


    Αγαπημένε μας συμμαθητή και αδελφικέ μας φίλε Τίτο,
    Με βαθιά συγκίνηση οι συγγενείς σου, οι συνάδελφοι και οι φίλοι σου ήρθαμε για να σε αποχαιρετήσουμε στη μετάβαση της ψυχής σου στη μεταφυσική, χριστιανική αιωνιότητα.
    Συναντηθήκαμε πριν 72 χρόνια το 1947 στις εισαγωγικές εξετάσεις της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και έκτοτε μείναμε αδελφικοί φίλοι μαζί με τις οικογένειές μας, τόσο στη στρατιωτική όσο και στην ιδιωτική μας ζωή.
    Την μακρά σταδιοδρομία σου στο ΙΙολεμικό Ναυτικό από δόκιμος έως και στα ανώτατα αξιώματα και την υπηρεσία σου στα πολεμικά πλοία, στις διοικήσεις και στις υπηρεσίες ξηράς, ανέγνωσε ο εκπρόσωπος του ΓΕΝ. Εγώ έχω να προσθέσω ότι από τη γερμανική κατοχή ξεκίνησες ως έφηβος στην αντιστασιακή οργάνωση Ρεθύμνου.
    Ήσουν πάντοτε ένας ικανότατος αξιωματικός, αφοσιωμένος στο καθήκον και στις παραδόσεις της πατρίδας και του Πολεμικού Ναυτικού. Υπήρξες επιτυχημένος σε όλα τα καθήκοντά σου και ιδιαίτερα ως κυβερνήτης σε πολεμικά πλοία, ως Ναυτικός Ακόλουθος στη Βόνη, ως Ναυτικός Διοικητής Κύπρου και ως Διοικητής Στολίσκου Ναρκοπολέμου.
    Ήσουν πολύ αγαπητός τόσο εις τους ανωτέρους όσο και στους κατωτέρους και έχαιρες μεγάλης εκτιμήσεως και σεβασμού από όλους.
    Όσον αφορά την προσωπική μας σχέση, ήταν εξαιρετική και άψογη.
    Επίσης με τους συμμαθητές μας είχες στενές φιλίες από τα τρυφερά αλλά και δύσκολα χρόνια της Σχολής Ν. Δοκίμων εκείνης της εποχής έως και τώρα.
    Ήσουν καλός οικογενειάρχης με όλη τη σημασία της λέξεως και ιδιαιτέρως ξεχωριστά για την οικογένειά σου. Τη θαυμαστή και αξιολάτρευτη σύζυγό σου Νίτσα που ήσουν η αναπνοή της. Τα εξαίρετα παιδιά σου Λίλη και Μιχάλη και τις οικογένειές τους. Και τα υπέροχα και αγαπημένα σου εγγόνια Μιχάλη και Δανάη.
    Στην οικογένειά σας εύχομαι ολόψυχα με την βοήθεια της Αγίας Τριάδος και της Παναγίας να ξεπεράσουν τη μεγάλη τους θλίψη για την απώλεια του τόσο καλού και αγαπητού συζύγου, πατέρα και παππού.
    Πολυαγαπημένε φίλε Τίτο Σου εύχομαι εκ μέρους όλων μας να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει και η ψυχή σου να βρει τον παράδεισο.
    Καλό σου ταξίδι αξέχαστε και αγαπημένε φίλε Τίτο.

Γεώργιος Θεοτόκης











Αποχαιρετισμός στον Αντιναύαρχο ε.α. Νικόλαο Κατσαρό Π.Ν.
[ Επικήδειος από τον φίλο και συμμαθητή στη ΣΝΔ Αντιναύαρχο (ε.α.) Βασίλειο Παναγιάρη Π.Ν. την 1-8-2019]



Ι.Ν.Παναγίας Παντοβασίλισσας, Ραφήνας    ΠΕ. 1-8-2019


    Αγαπημένε φίλε και συμμαθητή Νίκο,
    Σε εμένα έλαχε o βαρύς και θλιβερός κλήρος να σου απευθύνω λόγια αποχαιρετισμού εκ μέρους των συμμαθητών σου της ΣΝΔ τάξεως 1962.
    Βαριά είναι η στιγμή του αποχωρισμού και ιδιαίτερα δύσκολα τα λόγια για να τον εκφράσουν. Πώς άραγε μπορούν τα τόσα χρόνια της γνωριμίας μας και της πορείας σου στο Πολεμικό Ναυτικό να εκφρασθούν με λίγα λόγια αυτές τις δύσκολες στιγμές. Τα συναισθήματα και οι σκέψεις δύσκολα εκφράζονται αυτές τις στιγμές της θλίψης. Η απώλειά σου μεγάλη. Χάσαμε το φίλο και συμμαθητή από τα πρώτα χρόνια της νεότητάς μας. Αρχηγός ήσουν στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και πρώτος απεφοίτησες μεταξύ των συμμαθητών. Η πορεία σου στο Πολεμικό Ναυτικό αψεγάδιαστη και άξια διετέλεσες Αρχηγός Στόλου σαν Αντιναύαρχος.
    Υπηρέτησες με συνέπεια και ευθύνη σε όλες τις θέσεις που σου ενεπιστεύθη το Ναυτικό, παρακολούθησες με επιτυχία τα προβλεπόμενα σχολεία και αποδείχθηκες άξιος της εμπιστοσύνης του. Δεν ακούστηκε ποτέ κάτι κακό για εσένα. Τα στοιχεία του χαρακτήρα σου σε έκαναν αγαπητό και ανεκτίμητο. Υπήρξες αξιοπρεπής, σοβαρός, ικανός αξιωματικός και συνεπής στις αρχές σου τις οποίες ουδέποτε εγκατέλειψες. Βέβαια η στιγμή της αποχωρήσεως από την υπηρεσία έρχεται για όλους και εκείνο που μένει είναι για εμάς μεν οι αναμνήσεις, για δε τους άλλους που σε γνώρισαν, είτε ανώτερους είτε κατώτερους, η γνώμη για το τι υπήρξες. Εκεί νομίζω ότι όλοι έχουν να πουν μόνο καλά λόγια.
    Μοιραίο είναι όταν κάποιος φεύγει πρώτος από τη ζωή να αφήνει πίσω του κενό δυσαναπλήρωτο. Είναι σκληρό για τη σύζυγο, τα παιδιά, τους συγγενείς, γνωστούς και φίλους, αλλά δεν μπορεί να γίνει και αλλιώς. Μεγάλο κουράγιο χρειάζεται στην οικογένεια σου για να αντιμετωπίσει την απώλειά σου και εύχομαι ο Θεός να της το δώσει.
    Φεύγεις φίλε μας για μακρινό ταξίδι σε αχαρτογράφητες περιοχές, η μνήμη σου όμως παραμένει μαζί μας για να θυμίζει εσένα. Το ταξίδι αυτό κάποτε όλοι θα το κάνουμε, αυτή είναι η μοίρα μας. ¶λλοι προηγούνται και άλλοι έπονται...
    Καλό σου κατευόδιο φίλε μας και συμμαθητή Νίκο, ο Θεός ας αναπαύσει την ψυχή σου και ας δώσει παρηγοριά στους οικείους σου.
    Αιωνία η μνήμη σου.
    Καλό σου ταξίδι.

Βασίλειος Παναγιάρης











Αποχαιρετισμός στον Πλοίαρχο (Μ) ε.α. Ευστράτιο Αργυρόπουλο Π.Ν.
[ Επικήδειος από τον φίλο και συμμαθητή στη ΣΝΔ Αντιναύαρχο (ε.α.) Νικόλαο Μανταδάκη Π.Ν. την 4-6-2019]



2ο Δημοτικό Κοιμητήριο Αθηνών    ΤΡ. 4-6-2019


    Αγαπημένε μας Στράτο,
    Εκ μέρους των συμμαθητών μας έρχομαι να πω δυο λόγια πριν σε κατευοδώσουμε στο τελευταίο σου ταξίδι.
    Πάνε 67 χρόνια, από τότε που γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 1952, μπαίνοντας στη Σχολή Δοκίμων. Στα χρόνια που πέρασαν, η συμβίωση, η σταδιοδρομία μας στο Πολεμικό Ναυτικό και πολλά άλλα κοινά ενδιαφέροντα μετέτρεψαν αυτή τη γνωριμία σε μια βαθιά φιλία που κρατά ως σήμερα.
    Ήσουν Αρχηγός της τάξεως των Μηχανικών για τέσσερα χρόνια.
Και μετά τη Σχολή, πήρες πτυχίο από τη Σχολή Υποβρυχίων Μηχανικών, υπηρέτησες σε πλοία επιφανείας, σε υποβρύχια και Υπηρεσίες Ξηράς μέχρι την αποστρατεία σου.
    Οι συνάδελφοί μας στο Ναυτικό και εμείς οι συμμαθητές σου που είχαμε την τύχη να σε γνωρίσουμε, θυμόμαστε τον Στράτο, έμπειρο και άριστο αξιωματικό, πάντα χαμηλών τόνων, αφοσιωμένο στο καθήκον.
    Για πολλούς από εμάς σημαντικό ρόλο έπαιξε η σύλληψη και φυλάκισή σου για το Κίνημα του Ναυτικού το 1973.
Συμμεριστήκαμε ταλαιπωρίες και αγονίες για το μέλλον μας μέχρι την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
    Μετά από αυτό, η προσφορά σου στο Ναυτικό ήταν σημαντική, με τελευταία την υπηρεσία σου στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, όπου την εποχή εκείνη το Ναυτικό άρχισε να εφοδιάζεται με μικρές στην αρχή μονάδες, κατασκευασμένες από ελληνικά χέρια, με ελληνικά σχέδια.
    Συνταξιούχοι πιά εξακολουθήσαμε να βλεπόμαστε σαν φίλοι και συμμαθητές σε διάφορες εκδηλώσεις του Ναυτικού και στις συνεστιάσεις που πραγματοποιούσε η τάξη μας. Πολλοί από αυτούς δεν είναι σήμερα μαζί μας.
    Τώρα με μεγάλη μας λύπη σε αποχαιρετούμε και ευχόμαστε να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
    Στη γυναίκα σου Νατάσα, τις κόρες σου και τα εγγόνια σου, σε όλους όσους σε αγαπούσαν και σε εκτιμούσαν, ευχόμαστε να τους δίνει ο Θεός δύναμη και παρηγοριά να σε θυμούνται για πάντα.
    Καλό σου ταξίδι.

Νικόλας Μανταδάκης











Ανοικτή πρόσκληση σε ομιλία του Υποναυάρχου (ε.α.) Συμεών Κωνσταντινίδη Π.Ν.
με θέμα: "¶γνωστες πτυχές στη δεύτερη άλωση της Κωνσταντινούπολης..."
που οργανώνει ο Δήμος Κηφισιάς στην έπαυλη "Δροσίνη", την Κυριακή 19 Μαΐου 2019, ώρα 18:00.


Λάβαμε από τον αγαπητό συνάδελφο, Υποναύαρχο (ε.α.) Συμεών Κωνσταντινίδη Π.Ν. και ευχαρίστως δημοσιεύουμε προς ενημέρωση των μελών του ΣΑ/ΣΝΔ, την παρακάτω πρόσκληση:











Αυτοδιοίκηση - Εκλογές 2019
Δημοτικές / Περιφερειακές και Ευρωεκλογές 26ης Μαΐου 2019

   Στις προσεχείς Δημοτικές /Περιφερειακές εκλογές και Ευρωεκλογές λαμβάνουν μέρος ως υποψήφιοι κάποιοι εκ των μελών μας (ε.α. Αξιωματικοί εκ Σ.Ν.Δ.).

   Προκειμένου γίνει γνωστή η υποψηφιότητά τους στον ευρύτερο κύκλο των συναδέλφων, το ΔΣ του ΣΑ/ΣΝΔ αποφάσισε να αναρτήσει σχετικό πίνακα στη στήλη "Ανακοινώσεων" της ιστοσελίδας του, με τα ονομάτων των συναδέλφων εκ Σ.Ν.Δ. οι οποίοι λαμβάνουν μέρος ως υποψήφιοι, εφ' όσον φυσικά το επιθυμούν.

   Για να τηρήσουμε μια κατά το δυνατόν ισότιμη μεταχείριση και επειδή δεν γνωρίζουμε όλους τους υποψηφίους, προσκαλούμε κάθε ενδιαφερόμενο, ανεξαρτήτως συνδυασμού, να μας στείλει με e-mail τα ακόλουθα στοιχεία του:
Βαθμό αποστρατείας, Ονοματεπώνυμο, Συνδυασμό με τον οποίο συμμετέχει, Δήμο ή Περιφέρεια, θέση για την οποία είναι υποψήφιος, καθώς και μικρού μεγέθους κάρτα του, εφόσον υφίσταται.

   Oι πίνακες που θα αναρτηθούν θα εμπλουτίζονται σταδιακά με τα ονόματα που θα λαμβάνουμε συνεχώς, μέχρι και της ημερομηνίας των εκλογών.

   Διευκρινίζεται ότι, ως Σύνδεσμος Αποφοίτων Σ.Ν.Δ., αναγκαστικά θα περιοριστούμε στα μέλη μας και στους αποφοίτους της Σχολής Ν. Δοκίμων.

[ Με click στην εικόνα, εμφανίζεται ο πίνακας των υποψηφίων ]










Αποχαιρετισμός στον Αντιναύαρχο (ε.α.} Δημήτριο Δούση Π.Ν.
[ Επικήδειος από τον Αντιναύαρχο (ε.α.) Ιωάννη Παλούμπη Π.Ν. την 2-5-2019]



Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου, Αμαρούσιον   ΠΕ. 2-5-2019


    Σεβαστέ Ναύαρχε Δημήτρη Δούση,
    Με σεβασμό και δέος στέκω μπροστά στη σορό σου για να σε κατευοδώσω εκ μέρους όλων των παρισταμένων, των συμπολεμιστών, συναδέλφων, οικείων και των φίλων σου, στο τελευταίο σου ταξίδι για το οποίο σηκώνεις άγκυρα σήμερα.
    Αγαπητέ Ναύαρχε, όταν εμείς νεαροί δόκιμοι και αξιωματικοί συναντήσαμε και γνωρίσαμε εσένα και τους συμπολεμιστές σου, άξια τέκνα της γενιάς του '40, αξιωματικούς της δρακογενιάς εκείνης που πολέμησε και δημιούργησε το μεγαλύτερο έπος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, νιώθαμε πως μπροστά μας είχαμε πρότυπα που έπρεπε να φτάσουμε. Νιώθαμε, λίγο, σαν τους παίδες Σπαρτιάτες που με την προπέτεια της ηλικίας τους αντέλεγαν στους χορικούς που διασώζει ο Πλούταρχος : " ¶μμες δε γ'εσσόμεθα πολλώ κάρρονες ".
    Ποτέ δεν κατορθώσαμε να σας φτάσουμε, Ναύαρχε, και πολύ περισσότερο να σας περάσουμε. Εμείς είχαμε την τύχη να ζήσουμε σε ειρηνική περίοδο, αλλά ποτέ δεν πάψατε εσείς, να αποτελείτε ζωντανά πρότυπα ήθους, ανδρείας και αυταπάρνησης.
    Είναι σε όλους γνωστή, Ναύαρχε, η δική σου περιπέτεια που, παιδί ακόμα, πλήρωσες ακριβά την επιθυμία σου να διαφύγεις από την κατεχόμενη χώρα και να ενταχθείς στο Πολεμικό Ναυτικό που πολεμούσε στη Μέση Ανατολή. Ήταν μια απόλυτα δική σου επιλογή, γιατί στην ηλικία σου κανείς δεν περίμενε κάτι ανάλογο, άλλωστε τότε παρακολουθούσες τα μαθήματα του Πολυτεχνείου, αφού όντας πρωτοετής Δόκιμος το 1941, δεν μπορούσες να χρησιμοποιηθείς ακόμα από το Πολεμικό Ναυτικό και είχες απέλθει από την μη λειτουργούσα Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, σε άδεια επ' αόριστον. Τον Απρίλιο του 1942 στην πρώτη απόπειρα διαφυγής συνελήφθης, μαζί με τους συντρόφους σου, καταδικάσθηκες σε δεκαπενταετή κάθειρξη και πέρασες από τα κολαστήρια των γερμανικών φυλακών στου Αβέρωφ, στα Παραπήγματα της οδού Βουλιαγμένης και στην Αίγινα. Το να επιχειρήσεις να δραπετεύσεις από γερμανικές φυλακές απαιτεί θάρρος πολύ μεγαλύτερο από το σύνηθες των απλών ανθρώπων. Τον Δεκέμβριο του 1943 δραπέτευσες από τις φυλακές Αιγίνης και ύστερα από μια τετράμηνη περίοδο που έπαιξες κρυφτό θανάτου, με τις γερμανικές αρχές της Γκεστάπο, τον Μάρτιο του 1944 κατόρθωσες να διαφύγεις προς τη Σμύρνη και από εκεί κατέληξες στην Αλεξάνδρεια. Όταν έφτασες ήταν η πιο δύσκολη περίοδος για το Πολεμικό Ναυτικό, γιατί αμέσως χρησιμοποιήθηκες στο άγημα εμβολής, που σκοπό είχε να οδηγήσει και πάλι τα παραστρατημένα πληρώματα των πλοίων του Ναυτικού στο δρόμο της τιμής και του καθήκοντος. Αμέσως μετά, υπηρέτησες στα ελληνικά πολεμικά πλοία που όργωναν τη Μεσόγειο και τις θάλασσες όλου του κόσμου.
    Η προσωπική σου ζωή, Ναύαρχε, αποτέλεσε επίσης ένα πρότυπο αφοσιωμένου οικογενειάρχη, στοργικού πατέρα, καλοκάγαθου παππού. Η σύντροφος της ζωής σου Λορελάη, οι κόρες σου Μαρίλλη και Εμμανουέλα οι γαμπροί σου Γιώργος και Γιάννης, τα εγγόνια και τα δισέγγονά σου, αλλά και όλοι όσοι παραστέκονται στην αναχώρησή σου αναλογίζονται πως δεν θα σε ξαναδούν "ποτέ" ανάμεσά τους σε τούτη τη ζωή και πονούν, γιατί είναι αυτό το "ποτέ" που σακατεύει και διαλύει την ψυχή. Μόνη παρηγοριά είναι αυτή που αναβλύζει από την πίστη μας, η συνάντηση σε μιαν άλλη ζωή, πνευματική, ψυχική.
    Στον κοινωνικό σου περίγυρο υπήρξες ένας αξιαγάπητος και ανεκτίμητος φίλος. Εμείς στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος δεν θα ξεχάσουμε ποτέ πόσο πολύ μας συμπαραστάθηκες και μάλιστα σε εποχές που βασίλευε η αμφιβολία εάν θα κατορθώναμε να ανταποκριθούμε στο βαρύ έργο που εθελοντικά αναλαμβάναμε. Η εμπιστοσύνη σου μας στήριξε και χαλύβδωσε τη θέλησή μας. Ποτέ δεν ξεχάσαμε και δεν θα ξεχάσουμε τη μεγάλη ηθική σου συμπαράσταση.
    Αγαπητέ Ναύαρχε η εκκλησία μας αναφερόμενη στην "Μακαρία οδό ήν πορεύει σήμερον" υπονοεί μια χερσαία αποχώρηση, μια απόσυρση από τα εγκόσμια δια ξηράς. Η αρχαιοελληνική γραμματεία, αντίθετα, θεωρούσε ότι το τελευταίο ταξίδι ήταν θαλασσινό, καθώς ο ψυχοπομπός Ερμής παρέδιδε τις ψυχές στον περαματάρη Χάροντα, που αναλάμβανε, έναντι κομίστρου, να τις διαπεραιώσει στην απέναντι ακτή της Αχερουσίας λίμνης, στη χώρα της λήθης.
    Για το τελευταίο τούτο ταξίδι σου, Ναύαρχε, αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι στον μώλο και να περιμένω να σου λύσω τους κάβους. Κανείς περαματάρης Χάρος δεν πρόκειται να σε ταξιδέψει, γιατί μια ζωή εσύ στεκόσουν στη γέφυρα κι έδινες τις εντολές της άπαρσης. Όλοι εμείς, που είμαστε εδώ σήμερα, αποχαιρετούμε τον Ναύαρχο, τον πολεμιστή, τον ήρωα, τον άνθρωπο, τον πραγματικό φίλο.
    Καλό ταξίδι Ναύαρχε, Καλό κατευόδιο.

Ιωάννης Παλούμπης











Αποχαιρετισμός στον Αντιναύαρχο (ε.α.} Δημήτριο Δούση Π.Ν.
[ Επικήδειος από τον πρόεδρο του ΕΛ.Σ.Υ/Β Αντιναύαρχο (ε.α.) Παναγιώτη Ραδίτσα Π.Ν. την 2-5-2019]



Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου, Αμαρούσιον   ΠΕ. 2-5-2019


    Αποχαιρετούμε σήμερα με πόνο ψυχής, έναν άνθρωπο αγαπητό, ένα Ναύαρχο σεβαστό από όλους, της μεγάλης οικογένειας του Πολεμικού Ναυτικού. Έναν βετεράνο του Β΄ΠΠ, που από την ηλικία των 16 ετών το 1940 ως πρωτοετής Ναυτικός Δόκιμος, έζησε από νωρίς το δράμα του πολέμου. Όπως και πολλοί άλλοι πρωτοετείς και δευτεροετείς Ναυτικοί Δόκιμοι, δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον στόλο στην αποδημία προς την Αλεξάνδρεια. Δεν εγκατέλειψε όμως την ιδέα να φύγει από την κατεχόμενη Ελλάδα, να πάει στην Αλεξάνδρεια, να βρεθεί με τους υπόλοιπους Ναυτικούς Δοκίμους.
    Στις αρχές του '42, στην πρώτη προσπάθειά του να διαφύγει, συνελήφθη από τους Γερμανούς, προδομένος από Έλληνες. Έμεινε 20 μήνες κρατούμενος στις φυλακές Αβέρωφ και Αιγίνης, όμηρος, υποψήφιος για εκτέλεση στα αντίποινα των Γερμανών για τα σαμποτάζ των ανδρών της αντίστασης. Ήταν μια δύσκολη περίοδος της ζωής του, που την κατέγραψε σε βιβλίο μόλις το 1995 μετά από παρότρυνση της αγαπημένης του εγγονής Λορελάης Χατζητόλιου. Κατάφερε να δραπετεύσει στις 13 Δεκεμβρίου του '43 μαζί με άλλους δύο συγκρατούμενους, (ήταν μάλιστα η μόνη επιτυχημένη δραπέτευση κρατουμένων από τις φυλακές Αιγίνης σε όλη την περίοδο της κατοχής) και να διαφύγει μέσω Τουρκίας, Συρίας, Λιβάνου, Παλαιστίνης και να φτάσει στις αρχές του '44 στην Αλεξάνδρεια, όπου και συνέχισε την φοίτησή του στην Σχολή.
    Σαν τεταρτοετής Δόκιμος συμμετείχε τον Απρίλιο του '44 στην ανακατάληψη των πλοίων του στόλου από τους στασιαστές. Τον Ιούλιο του '44 αποφοίτησε και ονομάστηκε Σημαιοφόρος, αρχίζοντας μια λαμπρή καριέρα στο Ναυτικό που τόσο αγάπησε και πιστά υπηρέτησε. Ποτέ δεν υπερηφανεύθηκε για τίποτα από όσα έκανε και πέτυχε στην σταδιοδρομία του. Τον διέκρινε και τον χαρακτήριζε, η σεμνότητα που κάνει να ξεχωρίζουν οι σπουδαίοι, μα ταπεινοί. Στο βιβλίο του "Από τις φυλακές των Γερμανών, στην Μέση Ανατολή" γράφει:
    "Στη συνέχεια μέχρι που έγινα Ναύαρχος, είχα μια πολυκύμαντη σταδιοδρομία και μπορώ να πω ευτυχή ως τον βαθμό του Πλοιάρχου, παρά τις δυσκολίες και τις αντίξοες συνθήκες των εποχών αυτών.
    Σ' όλη μου τη ζωή όμως, ακόμη και στα όνειρά μου, έρχονται συνέχεια στο μυαλό μου, σαν να συνέβησαν χθες, όλες οι εικόνες από την κατοχή, την φυλακή, την δραπέτευση, και την διαφυγή μου στην Μέση Ανατολή.
    Στον πόλεμο αυτό ήμουν μικρός σε ηλικία και βαθμό, με αποτέλεσμα οι υπηρεσίες μου να είναι ελάχιστες, μπροστά σε αυτές των γενναίων συναδέλφων, πολλοί από τους οποίους έδωσαν την ζωή τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι".
    Στις τρείς αυτές προτάσεις, αποτυπώνεται το μεγαλείο της ειλικρινούς και ανιδιοτελούς προσφοράς υπηρεσιών προς την πατρίδα, χωρίς να προτάσσεται το εγώ, αλλά να αναγνωρίζεται η θυσία αυτών που χάθηκαν στον βωμό της ελευθερίας.
    Όπως ακούσαμε και στο βιογραφικό του, διετέλεσε Διοικητής Υποβρυχίων, αν και μη υποβρύχιος. Έγινε αγαπητός, αποδεκτός και σεβαστός από όλους τους Υποβρύχιους της εποχής, για τις γνώσεις του, τον τρόπο διοίκησης, την δικαιοσύνη στις αποφάσεις του αλλά και για την προσωπικότητά του και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του.
    Τον Ναύαρχο Δούση δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω όταν ήταν εν ενεργεία. Τον πρωτοείδα στην ορκωμοσία μου ως 1ετής Ναυτικός Δόκιμος το 1973. Ήταν τότε ο Ναύαρχος ΔΝΕ. Τον επόμενο χρόνο αποστρατεύτηκε. Είχα όμως την τιμή να τον γνωρίσω λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο συμμαθητής και φίλος μου, Ναύαρχος Γεώργιος Χατζητόλιος, Σημαιοφόρος τότε, παντρεύτηκε την κόρη του, την Μαρίλλη μας. Δεν ήταν ο απρόσιτος Ναύαρχος που σε απομάκρυνε με την ψυχρότητα και τον σνομπισμό. Τουναντίον, όποτε τον συναντούσαμε στο σπίτι του συμμαθητού μας, βλέπαμε έναν προσηνή, ήρεμο, και χαμογελαστό άνθρωπο, έναν άνθρωπο που χαιρόσουν την παρέα του, έναν άνθρωπο που σε καθήλωνε με τις αφηγήσεις του, αναμνήσεις από τα χρόνια που υπηρετούσε. Πάντα ιστορίες με ευτράπελα γεγονότα στο Ναυτικό, δοσμένα με χιούμορ. Όποτε αναφερόταν στα γεγονότα της περιόδου '40 - '45, οι διηγήσεις του δεν είχαν καμία δόση ηρωισμού και αυτοπροβολής. Ιδίως για την περίοδο της φυλακής, το έκανε δίνοντας την χιουμοριστική έκδοση της δραματικής κατάστασης που βίωναν οι συγκρατούμενοί του και αυτός, θέλοντας έτσι να ξορκίσει τους δαίμονες, που φωλιάζουν στις ψυχές όλων αυτών που έχουν συναντηθεί με τον θάνατο, που έχουν δει πολλούς από τους φίλους τους να χάνονται.
    Ο Ναύαρχος Δούσης, ένας από τους τελευταίους βετεράνους του Β΄ΠΠ, έζησε μια γεμάτη ζωή, πλαισιωμένος από την οικογένειά του, από τους ανθρώπους του από όλους αυτούς που τον αγάπησαν, τον φρόντιζαν και στάθηκαν δίπλα του μέχρι την τελευταία στιγμή.
    Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση της υγείας του τον καθήλωσε στο κρεββάτι, δεν κατέβαλε όμως το φρόνημά του, δεν αφαίρεσε το χιούμορ του, το χαμόγελό του. Πριν από δύο χρόνια τον είχαμε επισκεφθεί, (ήταν τότε που μας έδωσε το βιβλίο του με αφιέρωση, κειμήλιο πλέον σεβαστό), και μας καθήλωσε και πάλι με την ανεξίτηλη μνήμη του. Βλέποντας μαζί φωτογραφίες από την Αλεξάνδρεια και όχι μόνο, θυμόταν ονόματα, βαθμούς, όχι μόνο Ελλήνων αλλά και συμμάχων αξιωματικών και τις τοποθεσίες που τραβήχτηκαν. Το Ναυτικό ήταν πάντα κυρίαρχο στην ζωή του, το υπηρέτησε και το αγάπησε όσο λίγοι, ανέδειξε τις αξίες του, τίμησε και τήρησε τις παραδόσεις του.
    Η είδηση της απώλειάς του βύθισε σε θλίψη όχι μόνο την οικογένειά του, τους φίλους του, τους δικούς του ανθρώπους, αλλά και ολόκληρη την οικογένεια του Πολεμικού Ναυτικού, που ο χαμός του την έκανε φτωχότερη. Η παρουσία όλων μας σήμερα εδώ, για να του αποτίσουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής, επιβεβαιώνει την αγάπη και τον σεβασμό μας στο πρόσωπό του.
    Αγαπημένε και σεβαστέ μας Ναύαρχε, όλοι αυτοί που σας γνωρίσαμε, σας ευχαριστούμε που ήσασταν στην ζωή μας. Σας ευχαριστούμε που μοιραστήκατε μαζί μας τις μνήμες σας. Σας ευχαριστούμε για τον τρόπο που μας τις μεταφέρατε. Σας ευχαριστούμε για το χαμόγελό σας, τις συμβουλές σας, την αγάπη σας.
    Στις γυναίκες της ζωής σας, την αγαπημένη σας σύζυγο Λορελάη, στις λατρεμένες σας κόρες Μαρίλλη και Εμμανουέλα, στους γαμπρούς σας Γιώργο και Γιάννη, στα εγγόνια και τα δισέγγονά σας, ευχόμαστε ο Θεός να δίνει δύναμη. Τους εκφράζουμε τα βαθιά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια.
    Αγαπημένε και σεβαστέ μας Ναύαρχε, όλοι εμείς οι υποβρύχιοι θα σας θυμόμαστε με αγάπη. Θα είστε πάντα στην καρδιά μας. Σας αποχαιρετούμε με πόνο ψυχής, ευχόμενοι καλή ανάδυση στην γειτονιά των Αγγέλων.

Παναγιώτης Ραδίτσας











Αποχαιρετισμός στον Αντιναύαρχο (ε.α.) Σπυρίδωνα Ταπίνη Π.Ν.
[ Επικήδειος από τον φίλο και συμμαθητή του στη ΣΝΔ, Αντιναύαρχο (ε.α.) Παναγιώτη ΜΑΛΛΙΑΡΗ Π.Ν. την 20-4-2019 ]



Ι. Ν. Αγ. Θεοδώρων, Α Νεκροταφείου Αθηνών   ΣΑ. 20-4-2019


    Αγαπημένε μας συμμαθητή και αδελφικέ μας φίλε Σπύρο,
    Με ιδιαίτερη συγκίνηση σήμερα σε αποχαιρετούμε όλοι, φίλοι και συγγενείς σου, από τον παρόντα τούτο γήινο κόσμο στην μετάβαση της ψυχής σου στη Χριστιανική μεταφυσική αιωνιότητα.
    Πρωτο-συναντηθήκαμε πριν από 72 χρόνια στο φροντιστήριο Κλαδάκη ως υποψήφιοι Ναυτικοί Δόκιμοι το 1947. Καταταγήκαμε στην ΣΝΔ το καλοκαίρι του 1948 μαζί με άλλους 19 μαχίμους και 9 μηχανικούς συμμαθητές μας. Έκτοτε ζήσαμε αγαπημένοι όλοι μαζί, όλα τα χρόνια, τόσο στη στρατιωτική όσο και στην ιδιωτική μας ζωή.
    Για εμένα προσωπικά υπήρξες από την εφηβική μας ηλικία των 16 ετών ο πιο στενός και πολυαγαπημένος φίλος, και ο μετέπειτα κουμπάρος στον γάμο μου.
    Η στενή μας φιλία ενισχύθηκε τα πρώτα χρόνια και από τη γνωριμία των γονέων μας, καθόσον οι πατέρες μας ήταν αξιωματικοί του Ναυτικού, και οι μητέρες μας γειτονοπούλες. Θυμάμαι ακόμα τη φιλοξενία μου στο πατρικό σου σπίτι, στις αρχές του 50, όταν ήμουν άρρωστος και οι γονείς μου ευρίσκονcο μακράν των Αθηνών.
    Τη μακρά σταδιοδρομία και εξέλιξή σου στο Πολεμικό Ναυτικό, από Δόκιμος μέχρι και τίς Ναυαρχικές βαθμίδες, τις Υπηρεσίες, τα Πλοία και τις Διοικήσεις πού υπηρέτησες, ανέγνωσε λεπτομερώς ο εκπρόσωπος του ΓΕΝ. Εγώ έχω να προσθέσω ότι ήσουν ένας εξαίρετος και ικανότατος αξιωματικός, σε όλα τα καθήκοντά σου, τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά. Ήσουν ευφυής με εντυπωσιακά δυνατή μνήμη, αφοσιωμένος εις το καθήκον, τις παραδόσεις του ΠΝ και εις τους Βασιλείς. Ιδιαιτέρως δε εις τον Ολυμπιονίκη Βασιλέα Κωνσταντίνο, εις τον οποίον διετέλεσες και υπασπιστής το 1960, όταν ήτο Διάδοχος του θρόνου, και ο οποίος σήμερα σε τιμά με την παρουσία του, μαζί με τη Βασίλισσα ¶ννα-Μαρία.
    Ήσουν πολύ αγαπητός από όλους μας και έχαιρες εκτιμήσεως από τους ανωτέρους και σεβασμού από τους κατωτέρους πού είχαν την τύχη να συνυπηρετούν μαζί σου. Ειδικώς με τους συμμαθητές μας είχες στενές, φιλίες από τα τρυφερά μεν αλλά πολύ δύσκολα και αυστηρά χρόνια εκείνης τής εποχής, της Σχολής Δοκίμων.
    Όσον αφορά στην προσωπική μας σχέση, έχω να προσθέσω ότι είχε δυναμώσει πολύ διότι, πέραν από τα σταδιοδρομικά Σχολεία του ΠΝ, εις τα οποία είμεθα όλοι οι συμμαθητές μαζί, εμείς οι δύο ζήσαμε πολύ κοντά και σε άλλες υπηρεσίες, σχολεία και περιπτώσεις εις το εσωτερικό και το εξωτερικό όπως: Το 1953-54 στην Αμερική, κατά την παραλαβή των Ναρκοθέτιδων ΑΚΤΙΟΝ και ΑΜΒΡΑΚΊΑ και τον πλου των προς την Ελλάδα. Το 1957-58 στην Αγγλία, στη σχολή Συνεννοήσεως για το πτυχίο εξειδικεύσεως. Το 1965-66 στα Αρματαγωγά ΧΙΟΣ και ΣΑΜΟΣ, πού είμεθα κυβερνήτες. Το 1966-67 στο μεταπτυχιακό σχολείο της ΑΣΟΕΕ, στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Το 1967-74 στη διάρκεια της δικτατορίας, με τις αντιστασιακές μας δραστηριότητες και περιπέτειες, ιδίως με την απόταξη και καθαίρεσή σου από το ΠΝ και την εξάμηνο εκτόπισή σου εις το Μουζάκι, λόγω της συμμετοχής σου στο κίνημα του Βασιλέως στις 13 Δεκεμβρίου 1967, όπου μετέφερες την εντολή του Βασιλέως στην Κρήτη στον ΑΚΙΠ Ναύαρχο Ροζάκη, ταξιδεύοντας αεροπορικώς και οδικώς, για τον πλού του Στόλου προς την Καβάλα , επιβιβασθείς και εσύ στο πλοίο του ναυάρχου. Καθ' όλη την περίοδο αυτή βλεπόμαστε κρυφά, διότι απηγορεύετο η επικοινωνία σου και συναναστροφή με συναδέλφους εν ενεργεία. Και ήσουν απομονωμένος ακόμα και στο γάμο σου το 1971, με την εξαίρετο και πολύ αγαπητή μας Φίφη. Το μεγάλο αυτό διάστημα εσύ εργάσθηκες σε γραφεία Ναυτιλιακά και Διαφημιστικά αλλά και στην έναρξη λειτουργίας του μεγάλου ξενοδοχείου ΑΠΟΛΛΩΝ στο Καβούρι, ως Διευθυντής. Το 1976-78, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και επάνοδό μας στο ΠΝ, υπηρετήσαμε συγχρόνως εσύ στη Γερμανία και εγώ στο Βέλγιο. Το 1978-79 στην υπηρεσία μας ως Διοικητών της 1ης και 2ας Μοίρας Αντιτορπιλικών.
    Όλα τα υπόλοιπα χρόνια μετά την αποστρατεία μας το 1982 τα ζήσαμε παρέα με τις οικογένειές μας και τις κοινές ανησυχίες μας και μελέτες περί την μεταφυσική αστρική ζωή των ψυχών, εις την οποία είχες ιδιαιτέρως εντρυφήσει και μελετήσει.
    Ήσουν ο ανιδιοτελής και αγαθός φίλος, με όλη τη σημασία της λέξεως, ο καλός οικογενειάρχης, ο ευχάριστος και συμπαθής χαρακτήρας με το ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό αναρροφητικό γέλιο σου, που έκανε όλους μας να σε προσέξουμε και να συμμετέχουμε στη χαρά σου.
    Αγαπούσες όλα και όλους και ιδιαιτέρως τους συγγενείς σου, τα αδέλφια σου και τις οικογένειές τους , τον Μιχάλη και τον Αλέκο που τον λάτρευες και φρόντισες πολύ τις κόρες του Μελίνα, Γιάννα και Μαρία μέχρι τον θάνατό του, τα εξαδέλφια σου και ιδιαιτέρως την οδοντίατρό μας Ρένα, τους παιδικούς σου φίλους τον Κωνσταντή Κανάρη και τον Απόστολο Τσάκωνα και κυρίως την προσωπική σου οικογένεια, την θαυμαστή, αξιολάτρευτη και αξιέπαινη γυναίκα σου και σύντροφο της ζωής σου Φίφη, και τις δύο εξαίρετες καθόλα κόρες σου, την Ελισάβετ και την Λάουρα, εκ των οποίων η μεν πρώτη είναι δόκτωρ κοινωνιολογίας και ψυχολογίας, καθηγήτρια σε αγγλικό πανεπιστήμιο, η δε δευτέρα επιστήμων στη συντήρηση και αναπαλαίωση αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, ιδίως ελληνικού και ρωμαϊκού πολιτισμού, ανά τον κόσμο.
    Εδώ πρέπει να αναφέρω την ιδιαίτερη αγάπη και αφοσίωση της γυναικός σου Ευτυχίας, της Φίφης μας, με την οποία σε περιέβαλε ιδίως δε τα τελευταία χρόνια που είχες αδυναμία κινήσεως. Όλοι θαυμάζαμε την ψυχική της δύναμη να σέ φροντίζει ώστε να κινείσαι με το αμαξίδιο, να κάνει συχνές συγκεντρώσεις φίλων στο σπίτι για να χαίρεσαι, με κορυφαία την 70κοστή επέτειό από την είσοδό μας στην ΣΝΔ, αλλά και να σε βγάζει έξω για βόλτα, όπου ήταν δυνατόν και προσιτό. Κατόρθωσε ακόμα και τον παραθερισμό σου, κατόπιν ειδικής προετοιμασίας, στο θέρετρο του ΠΝ το τελευταίο καλοκαίρι.
    Στην οικογένειά σου εύχομαι ολόψυχα με τη βοήθεια του Θεού, του Χριστού και της Παναγίας να ξεπεράσουν τη μεγάλη τους θλίψη για την απώλειά σου, του τόσο καλού, αγαπητού και σπουδαίου συζύγου και πατέρα.
    Πολυαγαπημένε μου φίλε Πίπη, σου εύχομαι εκ μέρους όλων των συμμαθητών σου, των φίλων και των συγγενών, να είναι ελαφρύ το χώμα πού θα σκεπάζει το σώμα σου και η ψυχή σου να εύρη εν Χριστώ τον Παράδεισο και τη μεταφυσική ανοδική εξέλιξη, που τόσο μελετούσες και επιθυμούσες.
    Καλό σου ταξίδι αξέχαστε φίλε μας.

Ο συμμαθητής και ΦΙΛΟΣ σου
Παναγιώτης Μάλλιαρης











Αποχαιρετισμός στον Νικόλαο Μερτινό
[ Επικήδειος από τον συμμαθητή του στη ΣΝΔ, Αντιναύαρχο (ε.α.) Νικόλαο Μανταδάκη Π.Ν. την 18-4-2019]



Κοιμητήριο Κηφισιάς    ΠΕ. 18-4-2019


    Αγαπημένε μας συμμαθητή,
    Βρισκόμαστε εδώ να σε αποχαιρετίσουμε μετά από την αιφνίδια απώλεια της ζωής σου. Η σκέψη μας όπως είναι φυσικό γυρίζει πολλά χρόνια πίσω στο 1952, στη Σχολή Δοκίμων, εκεί που πρωτογνωριστήκαμε και περάσαμε τέσσερα χρόνια μαζί.
    Με καλοσύνη και ευχάριστη διάθεση διακρίνονταν πάντα οι σχέσεις σου με τους συμμαθητές και τους άλλους Δοκίμους.
    Οι δρόμοι μας χωρίσανε όμως και εσύ σταδιοδρόμησες στον Δημόσιο και τον Ιδιωτικό τομέα. Μπήκες στο δεύτερο έτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και αποφοίτησες Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, προσφέροντας στη συνέχεια τις γνώσεις σου και την εργασία σου στα Υπουργεία Ναυτιλίας, Συγκοινωνιών και αλλού. Τελευταία διετέλεσες πρόεδρος της EUROSEC.
    Μπορεί να μην είχαμε λοιπόν επαγγελματική σχέση αλλά τα νεανικά μας χρόνια που περάσαμε μαζί κατέληξαν σε μια ζεστή και συνεχή επαφή για τα επόμενα 67 χρόνια. Είχαμε την ευκαιρία να βλεπόμαστε και όχι μόνο σαν φίλοι αλλά και σαν συμμαθητές σε διάφορες εκδηλώσεις και στις συνεστιάσεις που πραγματοποιούσε η τάξη μας.
    Τώρα με μεγάλη μας λύπη σε αποχαιρετούμε και ευχόμαστε να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
    Στη γυναίκα σου Δήμητρα, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου, σε όλους όσους σε αγαπούσαν και σε εκτιμούσαν, ευχόμαστε να τους δίνει ο Θεός δύναμη και παρηγοριά να σε θυμούνται για πάντα.
    Καλό σου κατευόδιο.

Ο συμμαθητής και φίλος σου
Νικόλαος Μανταδάκης











Αποχαιρετισμός στον Πλοίαρχο (ε.α.) Βασίλειο Χαρλαύτη Π.Ν.
[ Επικήδειος προς τον εκλιπόντα από τον επίκ. καθηγητή Ναυτ. Ιστορίας στη Σ.Ν.Δ.
κ. Ζήση Φωτάκη, την 1-4-2019
]



Ι. Ν. Αγ. Δημητρίου, Παλ. Ψυχικό.   ΔΕ. 1-4-2019


    Κυρίες και Κύριοι
    Το Πολεμικό Ναυτικό απέδωσε, μέσω του Γενικού Επιτελείου του, τις προσήκουσες τιμές στον μεγάλο νεκρό μας. Εγώ θα σας μιλήσω σύντομα σαν απλός ιδιώτης, σαν ερευνητής της Ναυτικής Ιστορίας του τόπου μας, που είχε την τύχη και την τιμή να μελετήσει διεξοδικά το αρχείο του Βασίλειου Χαρλαύτη.
    Ο Χαρλαύτης υπήρξε μεθοδικός, επιτελικός αξιωματικός που πίστευε στην συγκέντρωση ομοειδών υπηρεσιών κάτω από την ίδια στέγη, και εργάστηκε για την αποκέντρωση αρμοδιοτήτων, επιτυγχάνοντας έτσι οικονομίες κλίμακας και οργανωτική ευελιξία. Προσέβλεπε επίσης στην ποιότητα των στελεχών του εμπορικού μας Ναυτικού, αλλά και στις ικανότητες των αποφοίτων των Ελληνικών πανεπιστημίων. Έκανε δε το παν ώστε να αξιοποιηθεί στο έπακρο όλο αυτό το εκλεκτό ανθρώπινο δυναμικό από το Πολεμικό μας Ναυτικό.
    Η διοίκησή του στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων κατά το ακαδημαϊκό έτος 1973-1974 υπήρξε αξιομνημόνευτη. Όπως έγραφε τότε ο αείμνηστος Χαρλαύτης "οι Σημαιοφόροι της σήμερον είναι οι Ναύαρχοι του 2010". Αυτή ήταν η μεγάλη του αγωνία, πώς δηλαδή θα κτισθεί εγκαίρως και επαρκώς το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό του 21ου αιώνα. Είχε το όραμά του, αλλά δεν το επέβαλε εκμεταλλευόμενος τις υπερεξουσίες που θα μπορούσε να έχει λόγω της χούντας. Αντίθετα, με ανεπανάληπτη δημοκρατικότητα, κάλεσε στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της 6ης Απριλίου του 1974 όλους τους διδάσκοντες της Σχολής, από τους πρωτοβάθμιους καθηγητές έως και τους απλούς επιμελητές, και εκεί συναποφάσισαν πενταετές πρόγραμμα ανάπτυξης της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Ό,τι δηλαδή δε συνηθίζεται σήμερα σε κανένα Ελληνικό Πανεπιστήμιο, 45 χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, έγινε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων καταμεσής της Χούντας του Ιωαννίδη.
    Ο Βασίλειος Χαρλαύτης, ως Διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, είχε ως στόχο τη σύγκλιση της Σχολής αυτής με τις καλύτερες του είδους της στο εξωτερικό καθώς και με τις πολυτεχνικές σχολές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Έθεσε ως απαράβατη βάση της εκπαιδευτικής πράξης τη θέσπιση ολιγομελών τμημάτων, δεν μπορούσε δηλαδή να υπάρξει τμήμα στη Σχολή που να είχε πάνω από 20 Δοκίμους. Στήριξε τους καθηγητές της Δοκίμων μειώνοντας σημαντικά το διδακτικό τους φόρτο ώστε να απελευθερωθεί πολύτιμος χρόνος για την πραγματοποίηση πρωτότυπης, επιστημονικής έρευνας.
    Προσπάθησε, μέσα στους λίγους μήνες της διοίκησής του, να αποκτήσει η Σχολή Βιβλιοθήκη εθνικής εμβέλειας, να παράσχει καινούρια γραφεία και εργαστήρια στο διδακτικό της προσωπικό και να υποδεχθεί στις εγκαταστάσεις της κορυφαίους ερευνητές και ακαδημαϊκούς. Ήθελε μια Σχολή ανοικτή στην ακαδημαϊκή κοινότητα και στην ελληνική κοινωνία. Προσπάθησε, επίσης, να προσελκύσει ξανά στη Σχολή τα καλύτερα μυαλά της ελληνικής νεολαίας που, σε σημαντικό βαθμό, είχαν απομακρυνθεί από αυτήν, λόγω της αποστροφής που προκαλούσε η δικτατορία.
    Φεύγοντας από τη Σχολή Δοκίμων το καλοκαίρι του 1974, ο Χαρλαύτης είχε προλάβει να συντηρήσει τις κτηριακές της εγκαταστάσεις, να κτίσει νέα πτέρυγα ενδιαιτήσεων των Ναυτικών Δοκίμων, να πρασινίσει ο βράχος της Πειραϊκής με εκατοντάδες δενδρύλλια, που φυτεύτηκαν τότε στους αύλειους χώρους της Σχολής, να δημιουργηθεί νέο αμφιθέατρο, να ανανεωθεί το υλικό του λεμβαρχείου και πολλά άλλα ακόμα. Επιπλέον, κληροδότησε στη Σχολή Δοκίμων ένα πρόγραμμα σπουδών πάνω στο οποίο κούμπωσε η επιμόρφωση των αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού επί ικανό αριθμό ετών.
    Ο Βασίλειος Χαρλαύτης, πέρα και πάνω από όλα, ήταν καπετάνιος και, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Η πιο μεγάλη φουρτούνα στη ναυτική του καριέρα ήρθε όταν διατάχθηκε να φέρει πίσω στην Ελλάδα το αντιτορπιλικό ΒΕΛΟΣ. Αυτό βρέθηκε στην Ιταλία μετά το Κίνημα του Ναυτικού το Μάιο του 1973, όταν ο αείμνηστος ναύαρχος Παππάς και δεκάδες μέλη του πληρώματος του ΒΕΛΟΣ, ζήτησαν πολιτικό άσυλο στη χώρα αυτή. Την άχαρη και δύσκολη αυτή αποστολή έφερε σε αίσιο πέρας ο Βασίλειος Χαρλαύτης. Ανόρθωσε το κλονισμένο ηθικό όσων είχαν απομείνει στο ΒΕΛΟΣ, συμπλήρωσε τα κενά του, και λίγες μόλις μέρες μετά τη μεγάλη αυτή αναταραχή, επέστρεψε το ΒΕΛΟΣ στα εν εξελίξει ναυτικά γυμνάσια. Και σα να μην είχε συμβεί το παραμικρό, το ΒΕΛΟΣ πρώτευσε στα γυμνάσια αυτά και επανήλθε στην Ελλάδα χωρίς να υπάρξει κανένα πρόβλημα. Βλέπετε, ο Βασίλειος Χαρλαύτης είχε ήδη φροντίσει να καλύψει έναντι της Χούντας, όσα μέλη του αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ είχαν συμμετάσχει στο Κίνημα του Ναυτικού, μα δεν είχαν εγκαταλείψει το πλοίο. Ο Χαρλαύτης πέτυχε δηλαδή το 1973, ό,τι περίπου και ο Παύλος Κουντουριώτης το 1911, όταν ο θρυλικός ναυμάχος επανάφερε από την Αγγλία το θωρηκτό ΑΒΕΡΩΦ, μετά από στασιαστικό κίνημα του πληρώματός του. Η επιτυχία αυτή του Κουντουριώτη εκτιμήθηκε αργότερα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο Βασίλειος Χαρλαύτης δεν είχε την ίδια τύχη.
    Ο Χαρλαύτης δεν υπήρξε μόνο μεθοδικός, επιτελικός αξιωματικός, υποδειγματικός διοικητής, άριστος καπετάνιος. Υπήρξε και ανήσυχο πνεύμα και τις ανησυχίες αυτές σκάλιζε στο χαρτί, ζωγράφιζε τα όνειρά του με λέξεις σαν τον Μέγα Ναπολέοντα, που έγραφε ποιήματα στα διαλείμματα των εκστρατειών του, σαν τον Παντελή Χορν, σαν τον Παύλο Νιρβάνα και άλλους αξιωματικούς του Πολεμικού μας Ναυτικού, που πρωταγωνίστησαν στα πεδία των μαχών, αλλά και στον στίβο του πολιτισμού. Υπήρξε τέλος, ο Βασίλειος Χαρλαύτης, καλός επιχειρηματίας όπως ο Σταύρος Νιάρχος, ο Βαρδινογιάννης αλλά και άλλοι, που η ζωή τους ξεκίνησε μέσα στο Πολεμικό Ναυτικό.
    Ο Βασίλειος Χαρλαύτης έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας ζήσει μια ζωή γεμάτη, προσεγγίζοντας το αναγεννησιακό ιδεώδες του homo universalis. Η ζωή του υπηρέτησε το ομηρικό ιδανικό της υστεροφημίας, κατέστη ορόσημο, άσβεστος φάρος για όλους μας.
    Αγαπητέ Βασίλειε σε έχω δει μόνο δύο φορές θα σε θυμάμαι όμως για πάντα. Θερμά συλλυπητήρια στην όμορφη οικογένειά σου.

Ζήσης ΦΩΤΑΚΗΣ
Επίκ. Καθηγητής Σ.Ν.Δ.











Προσφορά βιβλίων ναυτικού ιστορικού περιεχομένου, στους 5 αριστεύσαντες μαθητές κάθε τάξεως Ν. Δοκίμων,
από το 'Κέντρο Ελληνο-Ρωσικών Ιστορικών Ερευνών' (ΚΕΡΙΕ), κατά την τελετή κοπής της Βασιλόπιτας της Σ.Ν.Δ. την 11-1-2019.

   Από τον Δρ Παναγιώτη Στάμου, Αντιπλοίαρχο Π.Ν. (ε.α.) και μέλος του Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ν.Δ., λάβαμε το ακόλουθο δελτίο τύπου του Κέντρο Ελληνο-Ρωσικών Ιστορικών Ερευνών του οποίου είναι ιδρυτικό μέλος και τώρα Γενικός Γραμματέας, το οποίο ευχαρίστως αναδημοσιεύουμε προς ενημέρωση των μελών μας.

[Με click στα εικονίδια οι σελίδες μεγεθύνονται για ευκολότερη ανάγνωση]











   Συνάντηση Αξιωματικών του Α/Τ ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ, περιόδου 1977-1980, μετά 36+ χρόνια,
σε μια βραδιά γεμάτη αναμνήσεις, άδολα πειράγματα, καλαμπούρια,
και ειλικρίνεια στην εκδήλωση της αμοιβαίας εκτίμησης...


   ... Αφορμή ήταν παρόμοιες ή παρεμφερείς εκδηλώσεις, που η επιτυχία τους ήταν πρόκληση για μίμηση ή επανάληψη. Έτσι, μετά από συζητήσεις μηνός και πλέον μεταξύ των εχόντων την ιδέα και των πρωτεργατών στην υλοποίησή της, πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης, 12 Απρ. 2016, η πρώτη συνάντηση Αξιωματικών του επιτελείου του πρώην Α/Τ ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ, κυρίως των ετών από το 1977 έως το 1980.

   ... Η αναζήτηση και πρόσκληση για την πρώτη μας συνάντηση, περιορίστηκε, για πρακτικούς και μόνο λόγους, στους Αξιωματικούς αυτής της περιόδου, στους οποίους ανήκουν και οι οργανωτές, δηλαδή στους υπηρετήσαντες επί Κυβερνητών Ν. Μανταδάκη και Κ. Βάλλα.

   ... Ο εντοπισμός των συναδέλφων αυτών, πέραν της δυσκολίας να βρεθεί ποιος ήταν πότε και πού μαζί μας, είχε και την πραγματική δυσκολία να βρεθούν τηλέφωνα ή ηλεκτρονικές διευθύνσεις ατόμων με τα οποία ενίοτε είχε διακοπή κάθε επικοινωνία, μετά τόσα χρόνια. Έτσι, από τους υπέρ τους 40 Αξιωματικούς που κατά μέσον όρο θα είχαν υπηρετήσει στο Αντιτορπιλικό αυτή την τριετία, εντοπίσθηκαν και προσκλήθηκαν περίπου οι 30, και με τα + και - των τελευταίων ωρών, βρεθήκαμε τελικά στο δείπνο οι 23.

   ... Για την περιγραφή της βραδιάς, παραθέτω μερικά σχόλια κάποιων εκ των "πρωταγωνιστών", πριν ακολουθήσουν οι αναμνηστικές φωτογραφίες στο τέλος.

" Ήταν μια πολύ ωραία συνάντηση παλαιών "συμπολεμιστών" του πρώην Α/Τ ΝΑΥΑΡΙΝΟ, που έδωσε την ευκαιρία για να ανταμώσουμε και πάλι, να θυμηθούμε ιστορίες από τα παλιά μαζί με τους τότε Κυβερνήτες, Υπάρχους και Διευθυντές μας. Εμείς οι νεώτεροι τους ευχαριστούμε για όσα μας δίδαξαν, για τις εμπειρίες που αποκτήσαμε δίπλα τους και τις όποιες κατευθύνσεις τους που μας χρησίμευσαν στην μετέπειτα πορεία μας στο Ναυτικό.
Να ευχαριστήσουμε τους δύο οργανωτές κ.κ. Θ. Γ. και Α. Α. για την άψογη οργάνωση της συνάντησης και ιδιαιτέρως τον τότε Ύπαρχο Ναύαρχο Γιούργα για την έκπληξη στο τέλος (τότε που ξυρίζουν τον γαμπρό, που βγαίνει η λυπητερή) καθόσον φάγαμε υπέροχο φαγητό και πληρώσαμε σαν να ήπιαμε έναν καφέ.
Η επόμενη συνάντηση θα γίνει στο Π. Φάληρο με οργανωτή τον Δήμαρχο και παλαιό "Ναυαρινιώτη" Διον. Χατζηδάκη.
Ελπίζουμε να είμαστε περισσότεροι.

Π. Ραδίτσας
"

   ... Και η απάντηση του εκ των Κυβερνητών, Κ. Βάλλα:

" Αγαπητέ Παναγιώτη,
Η χαρά ήταν ΟΛΗ δική μας, των παλαιοτέρων, γιατί η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε, ήταν το ίδιο ευχάριστη με το καρέ του πλοίου μας. ¶δολα πειράγματα, καλαμπούρια, αναμνήσεις και ειλικρίνεια στην εκδήλωση της αμοιβαίας εκτίμησης.
Οι οργανωτές κκ Θ.Γ. και ΑΑ. άξιοι συγχαρητηρίων, ο καθένας στον τομέα που ασχολήθηκε.
Στον γενναιόδωρο Θοδωρή, ιδιαίτερες ευχαριστίες για την επιλογή του χώρου, των εδεσμάτων, της ρετσίνας και της προσφοράς του. Ήταν μια ευχάριστη βραδιά, που άφησε μια ...γλυκιά γεύση, όχι μόνο από τα πολλά και ωραία γλυκά που προσφέρθηκαν από "υποβρύχιους" και …"επιφάνειους", αλλά και από την συνάντηση τόσων αγαπητών συναδέλφων και "συμπολεμιστών".
Του χρόνου ή ενωρίτερα, αν είμαστε όλοι καλά, θα ήταν επιθυμητό να ξανασυναντηθούμε (Χατζηδάκης ??).

Με εκτίμηση, Κ. Σ. Βάλλας
"

  ...Ακολουθούν ορισμένα φωτογραφικά στιγμιότυπα από την όμορφη αυτή εκδήλωση.
Click σε οποιοδήποτε εικονίδιο για να δείτε τη φωτογραφία σε μεγέθυνση.

Κείμενο - Φωτογραφίες: Α.Ν.Α.










Δημοσιεύθηκε από την Ακαδημία Στρατηγικών Αναλύσεων και σας παρουσιάζουμε την εργασία
του συναδέλφου Αντιπλοιάρχου (Μ) ε.α. Παναγιώτη Στάμου Π.Ν.,
με τίτλο "Κοινή Ναυτική Ιστορία Ελλάδας-Ρωσίας. Τα Γεγονότα Του Πόρου "


Ο συγγραφέας, Αντιπλοιάρχου (Μ) ε.α. Παναγιώτη Στάμου Π.Ν., αγαπητός συνάδελφος και μέλος του Συνδέσμου μας,
μας πληροφόρησε σχετικά με τη δημοσίευση του ανωτέρω ιστορικού πονήματός του, ως συνεισφορά του στον εορτασμό του
"2016, Έτος Φιλίας Ελλάδας-Ρωσίας".

Ευχαρίστως την αναδημοσιεύουμε προς ενημέρωση των αναγνωστών της στήλης μας.
[Την εργασία μπορεί ο αναγνώστης να δει με click στα παρακάτω εικονίδιο].











Θυμάστε την ιστορία του ΒΕΛΟΥΣ (το 1982) και του μωρού που έσωσε και έτσι το βάπτισαν Βελίνα;
Τώρα πια η Βελίνα μεγάλωσε, παντρεύτηκε και το Σεπτέμβριο βαπτίζει τη δική της κόρη

[ Η παλιά, συγκινητική ιστορία, από "τον δικό μας" συνάδελφο και φίλο,
Υποναύαρχο (ε.α) Πάκη Σωτηριάδη Π.Ν.
]


Η ΒΕΛΙΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ


Πριν από 33 χρόνια, στις 23 Μαρτίου 1982, το Α/Τ ΒΕΛΟΣ επιστρέφοντας από ασκήσεις στο Αιγαίο έλαβε σήμα να πλεύσει το συντομότερο δυνατό, στη νήσο ΣΚΥΡΟ, για να παραλάβει και μεταφέρει στον Πειραιά την επίτοκο Μαρία Ορφανού που παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα στην εγκυμοσύνη της και βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση.








Οι καιρικές συνθήκες ήταν εξαιρετικά δυσμενείς (άνεμος 10 Μποφόρ) και η μεταφορά της με οποιοδήποτε άλλο μέσο κρίθηκε αδύνατη.

Μετά από πολλές προσπάθειες με αντίξοες συνθήκες, το Α/Τ ΒΕΛΟΣ κατάφερε να παραλάβει και μεταφέρει την επίτοκο στον όρμο της ΖΕΑΣ, από όπου και διακομίσθηκε στο μαιευτήριο ΜΗΤΕΡΑ. Εκεί η κυρία Ορφανού γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι.


Η ευγνωμοσύνη της μητέρας προς το Π.Ν. επειδή με τη βοήθεια του Α/Τ ΒΕΛΟΣ σώθηκε η ίδια και η κόρη της, την οδήγησε στην ευγενική σκέψη να ζητήσει από τον Κυβερνήτη του Α/Τ ΒΕΛΟΣ, Πλοίαρχο Π. Σωτηριάδη, όπως το Πολεμικό Ναυτικό βαφτίσει το νεογέννητο κοριτσάκι της και του δώσει το όνομα ΒΕΛΙΝΑ, προς τιμήν του Α/Τ ΒΕΛΟΣ που την διέσωσε.


Το Πολεμικό Ναυτικό δέχθηκε το αίτημα της μητέρας και την 17η Ιουλίου 1982 πραγματοποιήθηκε η βάπτιση της μικρής Βελίνας στη ΣΚΥΡΟ, με εκπρόσωπο του Π.Ν. και ανάδοχο τον Κυβερνήτη του Α/Τ ΒΕΛΟΣ, και με αντιπροσωπεία Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και ναυτών του πλοίου που μετέβη στο νησί.

........................................................


Σήμερα η Βελίνα είναι παντρεμένη (με πολιτικό γάμο) στη Σκύρο και έχει αποκτήσει και αυτή ένα κοριτσάκι. Ο θρησκευτικός γάμος του ζεύγους θα γίνει στη Σκύρο στις 12 Σεπτεμβρίου 2015 και συγχρόνως θα γίνει και η βάπτιση της κόρης τους. Η Βελίνα δεν ξεχνά τι οφείλει στο Π.Ν. και προσκαλεί να παραστούν σε αυτά τα χαρμόσυνα γεγονότα ο νονός της και τότε Κυβερνήτης του Α/Τ ΒΕΛΟΣ καθώς και όλοι οι Αξιωματικοί που υπηρετούσαν τότε στο Πλοίο και συνέβαλαν στην διάσωσή της.




Να και η αναμνηστική φωτογραφία από τη συνάντηση των τότε Αξιωματικών του επιτελείου του "ΒΕΛΟΣ", για το γάμο της Βελίνας και τη βάπτιση της δικής της κορούλας, στη Σκύρο στις 12 Σεπτεμβρίου 2015. .















Ναυτικές Ιστορίες από τον Β'Π.Π.:

'The Admiralty regrets...'
The story of His Majesty's Submarine "Thetis" and "Thunderbolt"

Του Αντιναυάρχου (ε.α.) Νικολάου ΜΑΝΤΑΔΑΚΗ Π.Ν.




" Στο τεύχος 120 (ΜΑΡΤΙΟΥ-ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2014) των "ΘΑΛΑΣΣΙΝΩΝ ΑΠΟΗΧΩΝ" διάβασα το ενδιαφέρον άρθρο του αγαπητού συναδέλφου και Προέδρου του Σ.Α./Σ.Ν.Δ. Αντιναυάρχου Ξεν. Μαυρογιάννη Π.Ν. για τη δράση του Γεωργίου Ιβάνωφ-Σαϊνόβιτς (σελ. 8).
Αναφερόμενος στη δράση του στην Κατοχή, ο κ. Μαυρογιάννης έγραψε ότι ο Ιβάνωφ - Σαϊνόβιτς αποβιβάστηκε στην ακτή της Αττικής την 13η Οκτωβρίου 1941 από το βρετανικό υποβρύχιο "Thunderbolt".
Το γεγονός αυτό έφερε στη μνήμη μου την περίεργη ιστορία αυτού του Υποβρυχίου που διάβασα στο βιβλίο:
"The Admiralty regrets..." The story oh His Majesty's Submarine "Thetis" and "Thunderbolt"
[ Εκδόσεως 1958 από τον οίκο GEORGE G. HARRAP & CO. LTD]

Νικ. Μανταδάκης
"

Με αριστερό click στην παρακάτω εικόνα, μεταβαίνετε στο πλήρες άρθρο, σε μορφή pdf








-


O Μουσικός Ναυτίλος για άλλη μια φορά ανανεώθηκε και εκσυγχρονίσθηκε !


   Ο αγαπητός συνάδελφος, Αρχιπλοίαρχος ε.α. Αναστάσιος Λιονάκης Π.Ν., σε ερώτησή μας για την παρουσιαζόμενη "δυσλειτουργία" του ιντερνετικού ραδιοφωνικού του σταθμού, μας διευκρίνισε τις αλλαγές στο site και μας ενημέρωσε για τις απαραίτητες διορθωτικές ενέργειες.

   Έτσι, και προκειμένου να ενημερωθούν οι φιλόμουσοι επισκέπτες της σελίδας μας, τους γνωρίζουμε ότι ο γνωστός μας από παλιά Nautilus Radio λειτουργεί πλέον με νέο όνομα, νέο server από U.S.A, με αναβαθμισμένη ποιότητα ήχου στα 192 Kbps και αρίστη ροή προγράμματος, χωρίς προβλήματα!

   Η νέα ιστοσελίδα του είναι η www.nautilus-music.gr (αντί της www.nautilus-radio.gr).
Με click στο παρακάτω εικονίδιο του Nautilus Music, μεταβαίνετε απ' ευθείας στο ομώνυμο site, όπου επιλέγοντας την ένδειξη 'LISTEN LIVE'     ακούγεται το τραγούδι και παράλληλα παρουσιάζεται η μουσική του ταυτότητα. Επίσης στο ίδιο site μπορείτε να ακούσετε τα Top / Greek / Italian / French / Spanish & Latin Hits, και να δείτε επιλεγμένα "μουσικά νέα" και videos!
.



   Εναλλακτικά, με click στο παρακάτω εικονίδιο, ακούγεται μόνο το εκλεκτό, χωρίς παρεμβολές και διαφημίσεις μουσικό πρόγραμμα του Nautilus Music, που μπορεί να σας κρατήσει ατέλειωτες ώρες συντροφιά, είτε κατά την εργασία σας με τον υπολογιστή, είτε απλά σαν "ραδιόφωνο" στο γραφείο!
[ Το link αυτό είναι ιδιαίτερα πρακτικό για ακρόαση μουσικής από smartphone και το προτείνω για τη δική σας "mobile" μουσική απόλαυση. Α.Α. ]









20 Μαΐου 1941 - 20 Μαΐου 2014
73 χρόνια από τότε...

Από τον Αρχιπλοίαρχο (Μ) (ε.α.) Aέτιο Τζιφάκη Π.Ν..


   Από τον αγαπητό συνάδελφο, Αρχιπλοίαρχο Αέτιο Τζιφάκη, λάβαμε την 19/5/14 το παρακάτω άρθρο, το οποίο λόγω και της επικαιρότητας, ευχαρίστως αναδημοσιεύουμε:

      20 Μαΐου 1941 - 20 Μαΐου 2014.
73 χρόνια από τότε... Δύο και πλέον γενιές... Στο κύλισμά τους, οι γέροι και μεσήλικες πέθαναν. Οι νέοι γέρασαν, τα σκελετωμένα "κοπελάκια" της κατοχής, γέρασαν και αυτά. Οι νέοι του 41 -υπερήλικες όσοι απ αυτούς ζουν ??- θυμούνται την απέραντη οργή, με την οποία ξεκίνησαν για να πολεμήσουν αυτόν που θάρρεψε να πιστέψει, ότι μπορεί εύκολα να σκλαβώσει τον τόπο μας. Κάτι τέτοιες μέρες αναριγεί η ψυχή τους απ' το μέγεθος της ηρωικής προσφοράς της γενιάς τους, στο βωμό της αιώνιας Πατρίδας. Διεθνώς έχει γίνει αποδεκτό, ότι η Μάχη της Κρήτης, είναι η πλέον παράδοξη μάχη της ιστορίας των πολέμων. Για εμάς τους Έλληνες, είναι η τελευταία, επί Ελληνικού εδάφους εκδήλωση του έπους 1940-1941...

Τζιφάκης Αετός.



   Ακολουθεί το άρθρο του Αρχιπλοιάρχου Αέτιου Τζιφάκη ΠΝ:
[ Με click στο παρακάτω εικονίδιο, εμφανίζεται το πλήρες κείμενο σε μορφή pdf. ]











Το "ευχαριστώ" των μαθητών/καθηγητών του σχολείου στο Καστελλόριζο.
[από 21- 11-2011]


   Οι μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου-Λυκείου Καστελλορίζου, με την παρότρυνση της Διευθύντριας του σχολείου τους, Κας Μπέττης-Τζόαν Μούζακ και των λοιπών καθηγητών τους, εκδήλωσαν τις ευχαριστίες τους με μια ευγενική επιστολή, που την προσυπέγραψαν όλα τα παιδιά.

   Αυτή τους η κίνηση, όπως και τα χαρούμενα προσωπάκια τους τη στιγμή της παραλαβής των laptops από τον εκπρόσωπο του Συνδέσμου μας, ήταν ό,τι το ομορφότερο και άξιζαν όσο τίποτα άλλο!

   Η επιστολή των μαθητών παρατίθεται κατωτέρω προς ενημέρωση των μελών μας:










Το παράδειγμα της δωρεάς στο Καστελλόριζο, ακολούθησε νέα δωρεά, προς την Κάσο αυτή τη φορά,
από τον Υποναύαρχο (ε.α.) Μάρκο Μάστρακα Π.Ν.   [ 21- 11-2011]


   Η οργανωμένη από το Δ.Σ. του Συνδέσμου μας κίνηση, που με την πρόθυμη και απλόχερη συνδρομή του Αρχιπλοίαρχο (Μ) (ε.α.) Λ. Μπάσμπα Π.Ν. έλαβε την ευτυχή κατάληξη της γενναίας προσφοράς σύγχρονων φορητών υπολογιστών σε όλους τους μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου, ενίσχυση του εκπαιδευτικού/αθλητικού/ψυχαγωγικού εξοπλισμού του Δημοτικού και του Γυμνασίου, και συμπλήρωση εκπαιδευτικών παιχνιδιών του Νηπιαγωγείου Καστελλορίζου, ήταν φαίνεται μόνο η αρχή.

   Ο αγαπητός συνάδελφος, Yπoναύαρχος (ε.α.) Μάρκος Μάστρακας Π.Ν., υλοποιώντας όπως μας λέει ο ίδιος παλαιά του σκέψη και επιθυμία, προέβη ιδιωτικώς σε προσφορές προς τους μαθητές και τη Σχολική και Δημοτική Βιβλιοθήκη ενός άλλου ακριτικού μας νησιού, της Κάσου, ενώ με επιστολή του ενημερώνει το Δήμαρχό της και εμάς για τους λόγους οι οποίοι τον ώθησαν σ' αυτήν του την ενέργεια.

   Σαν Δ.Σ. του ΣΑ/ΣΝΔ χαιρετίζουμε κάθε προσφορά προς τους ναυτικούς ακρίτες μας, συγχαίρουμε τους δωρητές-μέλη μας και εκφράζουμε την ευχή και ελπίδα όπως οι ευγενικές αυτές κινήσεις ένδειξης ενδιαφέροντος, συμπαράστασης και στήριξης των κατοίκων των μικρότερων και όχι πλούσιων ή τουριστικά αναπτυγμένων νησιών μας, βρουν και πολλούς άλλους μιμητές.

   Η επιστολή του κ. Μάστρακα αναφορικά με τη δωρεά του, η οποία πραγματοποιήθηκε/απεστάλη σήμερα προς το Δήμο Κάσου, ετέθη υπόψη του Δ.Σ. του Συνδέσμου μας και παρατίθεται κατωτέρω προς ενημέρωση των μελών μας:
[ Με click στην εικόνα, οι σελίδες της επιστολής μεγεθύνονται για ευκολότερη ανάγνωση ]










Έτσι, όπως τα είδα... 17 Νοεμβρίου 1973 - ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...
Μέρες που 'ναι ...λέξη προς λέξη για ό,τι είδε και άκουσε ένας αυτόπτης μάρτυρας
...μέσα και έξω απ' το Πολυτεχνείο, το 1973...


   Από το μεσημέρι της Παρασκευής θεάθηκαν στην Πλατεία Συντάγματος άντρες με πολιτικά, που κουβαλούσαν δύσκολα καλυπτόμενα μακρύκανα όπλα, τυλιγμένα με εφημερίδες και νάιλον. Πήγαιναν να πάρουν θέσεις σε ταράτσες, απ' όπου σε λίγο θα πυροβολούσαν διαδηλωτές ή ανύποπτους διερχόμενους, παρ' ότι... ναι υπήρχαν ακόμα ανύποπτοι.

   Αργότερα και μόλις άρχισε να σκοτεινιάζει, στο σιντριβάνι της πλατείας Βικτωρίας μερικοί έριχναν νερό στα μάτια τους προσπαθώντας, χωρίς αποτέλεσμα, να τα ανακουφίσουν από τα πρώτα δακρυγόνα, που είχαν αρχίσει να πέφτουν. Στο ύψος της πλατείας την ίδια ώρα, μεγάλη ομάδα διαδηλωτών διασχίζοντας την Αριστοτέλους, ξήλωνε από τα πεζοδρόμια τα σήματα της τροχαίας και ένα στέγαστρο από τη στάση των λεωφορείων. Στην Πατησίων, λίγο πιο κάτω από τον ΟΤΕ, είχε ακινητοποιηθεί διαγώνια ένα τρόλεϊ φορτωμένο με συνθήματα κλείνοντας έτσι το δρόμο, ενώ δίπλα στεκόταν μια μεγάλη ομάδα αστυφυλάκων. Έξω από το Πολυτεχνείο, στο οδόστρωμα, είναι αναμμένες φωτιές που τροφοδοτούνται με εφημερίδες για τα δακρυγόνα που έχουν πνίξει την περιοχή. Ένα ειδικό όχημα της αστυνομίας περνάει με μεγάλη ταχύτητα σκορπίζοντας και άλλα, ενώ τα μεγάφωνα μέσα στο χώρο του πανηγυριού που θα ξετυλιγόταν σε δράμα, διακόπτουν κατά διαστήματα τα συνθήματα και δίνουν οδηγίες προστασίας απ' τα αέρια.

   Οι πύλες και απ' τις τρεις πλευρές είναι αμπαρωμένες και δεν επιτρέπεται από τους έγκλειστους η είσοδος πλέον σε κανέναν. Μέσα από τα κάγκελα και σκαρφαλωμένοι σ' αυτά στέκουν οι νέοι, κουνώντας σημαίες και κραυγάζοντας ότι μέχρι τότε τους απαγόρευαν. Η κεντρική πύλη είναι υποστυλωμένη με δοκάρια. Μια ομάδα μετακινεί τραμπαλίζοντας ένα αυτοκίνητο "Μερσεντές" και το στήνει πίσω της. Σε λίγο, με τον ίδιο τρόπο, θα μεταφερθεί και ένα μικρότερο δίπλα στο προηγούμενο. Μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου, παρά το σκοτάδι που κυριαρχεί έξω από τα κτήρια, ο τόπος σφύζει από ζωή. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, γυρίζει ρωτώντας αν είδε κανείς μια πιτσιρίκα, για να της δώσει τη ζακέτα της μην τυχόν και κρυώσει....Είναι μόνο δώδεκα, καταλάβατε, θα μου κρυώσει η εγγονούλα....!

   Κατά διαστήματα φτάνουν νεαροί με μηχανάκια που φέρνουν μηνύματα από τις συγκρούσεις που έχουν αρχίσει στην Αθήνα, από πολιορκίες κτιρίων και τέτοια, σκληρά, αιματηρά. Ακούγονται πυροβολισμοί και κυκλοφορούν οι πρώτες φήμες για νεκρούς, ενώ μεταφέρονται τραυματίες στο πρόχειρο ιατρείο, σε κάποιο από τα κτίρια του Πολυτεχνείου. Ο σταθμός ζητάει ιατρικό υλικό. Μια ομάδα μεταφέρει φορείο και εύκολα διακρίνεται ότι ο μεταφερόμενος είναι νεκρός. Ακούγεται ότι στην ταράτσα του απέναντι ξενοδοχείου υπάρχουν ελεύθεροι σκοπευτές, δεν διαπιστώθηκε τελικά αν μέσα στο Πολυτεχνείο πυροβολήθηκε κανείς.

   Τα τανκς που πλησιάζουν, πρώτα ακούγονται και μετά φαίνονται με τους αναμμένους προβολείς, ενώ συγχρόνως σβήνουν τα φώτα σε όλη την περιοχή καθώς διακόπηκε το ρεύμα. Σαν με σύνθημα ξαφνικά όλα σώπασαν, η παγωμάρα διακόπτεται μόνο από ψιθυρίσματα. Ο σταθμός όμως εξακολουθεί να λειτουργεί και μια ομάδα νέων, φωνάζοντας συνθήματα, διασχίζει το πλήθος που συγκεντρώθηκε στον κεντρικό μπροστινό περίβολο. Ήταν εμφανής η προσπάθεια να δοθεί κουράγιο στους έγκλειστους, που πάγωσαν με την εμφάνιση των αρμάτων. Καταφτάνουν τρία και στέκονται κατά μήκος της Πατησίων, με το πρώτο στο ύψος ακριβώς της κεντρικής πύλης. Περιφέρουν τους προβολείς στις προσόψεις των γύρω κτιρίων, απ' όπου ακούγονται να χτυπάνε τα πορτοπαράθυρα που κλείνουν οι ένοικοι. Μια ριπή πέφτει στο μπαλκόνι ό,που διακρίνεται ανοικτή κάποια πόρτα.

   Πίσω από τα τανκς βρίσκεται μια στοιχισμένη σειρά αντρών με πολιτικά, που ακουμπάνε σε μεγάλα φρεσκοκομμένα στειλιάρια ενώ μερικοί απ' αυτούς τα κραδαίνουν απειλητικά. Πολλοί στρατιώτες παίρνουν θέση κυκλώνοντας από αριστερά το Πολυτεχνείο και μια μεγάλη ομάδα βρίσκεται κοντά στο πρώτο άρμα. Όλοι κρατούν όπλα. Μετά το πρώτο πάγωμα οι συγκεντρωμένοι πίσω από τα κάγκελα, απευθυνόμενοι στους στρατιώτες, αρχίζουν να φωνάζουν το σύνθημα "είμαστε αδέλφια σας", ενώ άλλοι αποδοκιμάζουν κάποιον που εκσφενδόνισε ένα μπουκάλι προς την Πατησίων, και έναν άλλον που έριξε μερικά νεράντζια. Αυτές ήταν και οι μόνες πράξεις αντίδρασης στην όλη επιχείρηση.

   Έχουν αρχίσει διαπραγματεύσεις για την έξοδο των περικυκλωμένων και κάποιος έχει ανέβει όρθιος στον μεσαίο πέτρινο στύλο της πύλης, κουνώντας συνεχώς τα χέρια του σαν να θέλει να καθησυχάσει το πλήθος, που είναι πλέον σιωπηλό από κάτω. Τα λίγα λεπτά που δόθηκαν από τον αξιωματικό που διαπραγματευόταν με κάποιους της συντονιστικής επιτροπής για την έξοδο, κοντεύουν ήδη να τελειώσουν. Ο ανεβασμένος στο στύλο εξακολουθεί να κινεί τα χέρια του καθησυχαστικά, χωρίς να σταματά. Δεν παίρνει είδηση το άρμα, που στρέφοντας προς τα πίσω το πυροβόλο του, έχει ξεκινήσει εναντίον της πύλης. Ακούει όμως το μούγκρισμα της μηχανής μόλις αυτή ανεβαίνει το διάζωμα που χωρίζει την Πατησίων, γυρίζει έντρομος και γκρεμίζεται δίπλα στις ερπύστριες τη στιγμή που η πύλη και η υποστύλωση διαλύονται.

   Η "Μερσεντές" και το μικρότερο αυτοκίνητο λιώνουν κάτω από το άρμα που προχωρώντας συνεχώς πατάει πύλη, δοκάρια και αυτοκίνητα και σταματάει πιο πέρα, έχοντας εκπληρώσει την αποστολή του. Ο κόσμος που ήταν στα κάγκελα, πάνω στα δοκάρια και στα αυτοκίνητα μέσα από τη πύλη, έχει σκορπίσει φωνάζοντας έντρομος. Οι στρατιώτες μπαίνουν τρέχοντας σε δύο γραμμές δεξιά και αριστερά από το άρμα και δημιουργούν ένα διάδρομο μέσα απ' τον οποίο αρχίζει η έξοδος. Οι φαντάροι καθοδηγούν τους εξερχόμενους, μερικοί μάλιστα παίρνουν απ' το χέρι γυναίκες και τους συνιστούν να προσέχουν που πατάνε, για να μη χτυπήσουν από τις σκόρπιες λαμαρίνες και πέτρες. Κάποιος φωνάζει να μην καπνίσει κανείς φαντάρος, γιατί κάτω υπάρχει βενζίνη από τα διαλυμένα αυτοκίνητα.

   Ο συνεχής οξύς ήχος που ακούγεται, όταν προβάλλεται η ταινία της εισβολής στο Πολυτεχνείο, είναι απ΄ την κολλημένη κόρνα της "Μερσεντές", που ισοπεδώθηκε και χτυπούσε συνεχώς όλη την ώρα της εξόδου, εκφράζοντας τη δική διαμαρτυρία. Όσοι περνούν πίσω από το άρμα, δέχονται τα καυσαέρια και τις φλόγες από την τεράστια εξάτμιση της μηχανής που δουλεύει συνεχώς. Μια κοπέλα έχει αγκαλιάσει έναν αξιωματικό και σε κατάσταση υστερίας του φωνάζει να τη σώσει. Αυτός προσπαθεί να την καθησυχάσει, λέγοντάς της πως γι' αυτό ήρθε ο στρατός στο Πολυτεχνείο.

   Παράλληλα, στον τοίχο έξω απ' την πύλη στην Πατησίων, έχουν στηθεί οι ροπαλοφόροι και χτυπάνε με τα ξύλα όποιον προλάβουν. Κάποιος στρατιώτης ορμάει σε έναν απ' αυτούς και τον γκρεμίζει χτυπώντας τον με τον υποκόπανο του όπλου του στην κοιλιά, βρίζοντάς τον συγχρόνως: "Γιατί χτυπάς, ρε μα..."...!! Ολόκληρο το τετράγωνο του Πολυτεχνείου είναι κυκλωμένο και τρέχοντας όλοι προσπαθούν να βρουν άνοιγμα να περάσουν.

   Αριστερά στη Στουρνάρα βρίσκεται παραταγμένο ένα τμήμα λοκατζήδων με επικεφαλής αξιωματικό που διακρίνεται πολύ καλά. Τέσσερα χρόνια μετά, τον Αύγουστο του 1978 στο πολεμικό ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ ο ίδιος αξιωματικός θα εκμυστηρεύεται στο συντάκτη του παρόντος με κάθε ειλικρίνεια τα συναισθήματα από την παρουσία του εκείνο το βράδυ στο Πολυτεχνείο. Στη Μπουμπουλίνας, ξεπροβάλλει πίσω από ένα αυτοκίνητο κάποιος με πιστόλι στο χέρι και το προτείνει φωνάζοντας "πίσω τσογλάνι και σ' έφαγα".

   Στην άλλη γωνία, μια ομάδα από νέους είναι γύρω από έναν στρατιώτη και μια κοπέλα του λέει πως έχει και αυτή αδελφό στα ΛΟΚ και τον εκλιπαρεί να τους βοηθήσει. Ο στρατιώτης ξεκινάει τρέχοντας προς την πλατεία Εξαρχείων, καταπάνω σε μια πυκνή σειρά από αστυνομικούς που κλείνουν το δρόμο. Συγχρόνως πυροβολεί στον αέρα ενώ πίσω του τρέχει η ομάδα των φυγάδων, που πέφτει πάνω στο φράγμα των αστυνομικών. Οι τελευταίοι τους περιμένουν με τα ρόπαλα και τους χτυπούν. Κάποιοι έπεσαν κάτω... κάποιοι πέρασαν και γλίτωσαν. Ο στρατιώτης έκανε μεταβολή και γύρισε πίσω. Από τα μπαλκόνια πετούν προς τους αστυνομικούς γλάστρες και στις πολυκατοικίες ανοίγουν οι πόρτες δίνοντας άσυλο. Στην κορυφή ενός δρόμου ένας γέρος στέκεται με τα χέρια στη μέση και φωνάζει στους αστυνομικούς ν' αφήσουν τα παιδιά να φύγουν.

   Στην Αλεξάνδρας μια άλλη ομάδα από άρματα κατεβαίνει με μεγάλη ταχύτητα, ενώ ένα αυτοκίνητο προβάλλει έτοιμο να βγει στη λεωφόρο και με πανικόβλητο τον οδηγό στρίβει επιτόπου και τρυπώνει στο δρόμο από τον οποίο ήρθε, γλιτώνοντας την τελευταία στιγμή τη σύγκρουση. Ένα άλλο σταματάει και παίρνει τρεις που παρακαλούν τον οδηγό να τους μεταφέρει όπου πάει ο ίδιος. Το ότι αυτός άκουγε από το ράδιο δυνατά έναν σταθμό που εξέπεμπε για το Πολυτεχνείο, το ότι δεν έδειχνε να φοβάται καθόλου και το ότι ήταν έξω με αυτοκίνητο εκείνη την ώρα, έβαλε σε υποψία τους επιβάτες, που κατέβηκαν λίγο πιο κάτω, στη Φωκίωνος Νέγρη. Στους δρόμους δεν υπάρχει ψυχή, είναι ακόμα νύχτα, αλλά κοντεύει να ξημερώσει, και στην πλατεία Κυψέλης, στη στάση των τρόλεϊ, ένας εισπράκτορας με στολή περιμένει να πάει, καθώς φαίνεται, στη δουλειά του. Κάτω από μια συστάδα δέντρων πιο κει μόλις και διακρίνεται μια μεγάλη ομάδα από αστυνομικούς, που στέκουν όρθιοι και αμίλητοι.

   Αργά το πρωί του Σαββάτου ακούγονται οι πυροβολισμοί από τανκς που κατεβαίνουν την Αχαρνών, ενώ στην Πατησίων σταματάει ένα καμιόνι με αστυνομικούς που ορμάνε και ξυλοκοπούν όσους κάθονταν αμέριμνοι στο ζαχαροπλαστείο Φούτζι. Στο τέρμα της Αχαρνών, έξω από μια πολυκατοικία, σταματάει ένα απ' τ' άρματα και ένα καμιόνι με άντρες της ΕΣΑ. Προπηλακίζουν ένα παιδί και το πεζοδρόμιο γεμίζει γάλατα και γιαούρτι που ο μικρός μετέφερε από το απέναντι καφενείο ..... Η τηλεόραση δείχνει εικόνες από το ρημαγμένο Πολυτεχνείο. Οι βανδαλισμοί και τα προβοκατόρικα συνθήματα, που είχαν γραφτεί εκ των υστέρων, αποδίδονται στους φοιτητές.

   Την άλλη μέρα, Κυριακή μεσημέρι, ο αξιωματικός της Αστυνομίας που είχε βάρδια στο κέντρο ¶μεσης Δράσης της Τροχαίας μαθαίνει τις λεπτομέρειες μιας εκτέλεσης ενός νέου έξω από το Πολυτεχνείο, γωνία Στουρνάρα και Πατησίων. Τις μετέδιδε με το ραδιοτηλέφωνο ο οδηγός ενός περιπολικού, όπως ακριβώς τις έβλεπε μπροστά στα μάτια του. Αυτός ο αξιωματικός τις διηγούταν δεκάξι χρόνια μετά με σιγανή φωνή και ανατριχιάζοντας. Ο νέος έδειχνε να μην ξέρει πως είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία, όταν ο συνοδηγός του περιπολικού του φώναξε έντονα να εξαφανιστεί. Μόλις έστριβε για να φύγει, ένας αξιωματικός του Στρατού που κατέβηκε με στολή εκστρατείας από ένα τζιπ, τον πυροβόλησε. Ο χτυπημένος γονάτισε και γύρισε να κοιτάξει αυτόν που τον χτύπησε. Ο τελευταίος πλησίασε και τον ξαναπυροβόλησε, από κοντά αυτή τη φορά. Ο νέος ξάπλωσε στην άσφαλτο και ο εκτελεστής του τον πυροβόλησε τρίτη φορά, έχοντας φτάσει ακριβώς από πάνω του. Και οι δύο είναι γνωστοί πια.

   Αυτό ήταν το Πολυτεχνείο. Ο εισπράκτορας του τρόλεϊ στη στάση, ο φαντάρος με το υποκόπανο, ο άλλος που ξόδευε τα πυρά στον αέρα να δώσει θάρρος στους φυγάδες, ο οδηγός του περιπολικού, ο αξιωματικός των ΛΟΚ με τις τύψεις, κάποιος άλλος με την ίδια στολή μα αλλιώτικος.... Και εκείνη η γυναίκα που έψαχνε την εγγόνα της μέσα στο χαμό και το πανηγύρι, να της δώσει τη ζακέτα να μην κρυώσει το παιδί...

   Δέκα επτά του Νοέμβρη του 2011, αυξήθηκαν οι κατάρες και τα συσσίτια.... λιγόστεψαν τα σκουπίδια που όλο και περισσότεροι τα σκαλίζουν ψάχνοντας.... στέρεψαν οι ευχές...ελπίδες φαίνονται μονάχα με την αργή μαζί...

A.K.









Έλληνες Ιππότες στο Ρωσικό στράτευμα
Επιστολή του συναδέλφου Αντιπλοιάρχου (Μ) (ε.α.) Παν. Στάμου Π.Ν.
με πληροφοριακά στοιχεία και ονομαστικό κατάλογο Ελλήνων Ιπποτών, από τα Ρωσικά αρχεία.


   Από τον αγαπητό συνάδελφο, Αντιπλοίαρχο (ε.α.) Παναγιώτη Στάμου, ο οποίος είναι Γενικός Γραμματέας του Κέντρου Ελληνο-Ρωσικών Ιστορικών Ερευνών (ΚΕΡΙΕ), λάβαμε την παρακάτω επιστολή, την οποία και δημοσιεύουμε:

      Αγαπητοί κ.κ. Ναύαρχοι,

Σας στέλνω το συνημμένο άρθρο και αν κρίνετε σκόπιμο αναρτήστε το στην ιστοσελίδα του ΣΑ/ΣΝΔ.
Προσωπικά πιστεύω ότι, τουλάχιστον οι ιστορικοί αλλά και οι Αξιωματικοί, πρέπει να αναδεικνύουμε τη δράση και το ιστορικό πέρασμα των Ελλήνων Αξιωματικών, όπου κι αν πολέμησαν, αλλά και περισσότερο των Ελλήνων που συνέδεσαν το όνομά τους άμεσα ή έμμεσα με τους Αγώνες της Ελληνικής Ανεξαρτησίας.
Αρκετοί Έλληνες Αξιωματικοί πολεμώντας στις τάξεις των ρωσικών στρατευμάτων τον 18ο και 19ο αιώνα, σφυρηλάτησαν και ενδυνάμωσαν τις ελληνο-ρωσικές σχέσεις της εποχής εκείνης και κράτησαν κοντά στους Ελληνικούς αγώνες τη Ρωσική Δύναμη, που προσέφερε τελικά την ισχύ της στη δημιουργία του Ελληνικού κράτους.

Με φιλικούς χαιρετισμούς
Πάνος Ν. Στάμου



   Ακολουθεί το άρθρο του Αντιπλοιάρχου Π. Στάμου:
[ Με click στα παρακάτω εικονίδια, εμφανίζεται το πλήρες κείμενο σε μορφή doc ή pdf, αντίστοιχα. ]










Ομιλία επ' ευκαιρία της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940
από τον Επίτιμο Διοικητή Σ.Ν.Δ., Αντιναύαρχο (ε.α.) Βασίλειο Μαρτζούκο Π.Ν.,
στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, την 27-10-2011.


   Από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, Αντιστράτηγο (ε.α.) Παντελή Μαυροδόπουλο, λάβαμε επιστολή -μέσω e-mail- αναφερομένη στην ομιλία του Αντιναυάρχου (ε.α.) Βασιλείου Μαρτζούκου Π.Ν. στην επετειακή εκδήλωση της Ε.Α.Α.Σ. στο Πολεμικό Μουσείο.
Απόσπασμα της επιστολής, καθ' ότι αφορά στον ομιλητή, έχει ως εξής:

      Σας προωθώ Ομιλία του Αντιναυάρχου ΠΝ ε.α Βασιλείου Μαρτζούκου Επιτίμου Διοικητού Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ο οποίος ήταν ομιλητής στην επετειακή εκδήλωση που οργάνωσε η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, για ενημέρωσή σας.
Η ομιλία ήταν αρίστη - εντυπωσιακή με οπτικοακουστική κάλυψη και εκάλυψε συνοπτικά όλα τα γεγονότα της ευρείας περιόδου, προ της ενάρξεως των επιχειρήσεων, παρέχοντας στο τέλος της παραινέσεις όπως η ακόλουθη χαρακτηριστική «Ο σύγχρονος Έλληνας θα πρέπει με την πολιτική του ωρίμανση και την ενσυνείδητη συμμετοχή του στα κοινά, να στηρίξει την Δημοκρατία, που αποτελεί το πολυτιμότερο πολιτικό δώρο των προγόνων μας στην ανθρωπότητα και να διαψεύσει το απαξιωτικό ρητό που δηλώνει ότι "οι λαοί εκλέγουν τις ηγεσίες που του αξίζουν"».
Κατά γενική ομολογία η Επετειακή εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία και τιμήθηκε η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ του ΕΠΟΥΣ του 1940, αλλά και η προσφορά όλων των Συμμετασχόντων στην περίοδο 29 Οκτ 2040 έως 02 Ιουν 1941 (λήξη μάχη της Κρήτης) ...και ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ οι οποίοι ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ για την ΠΑΤΡΙΔΑ το 1940 - 41, προκειμένου να απολαμβάνουμε εμείς και τα τέκνα μας, τα αγαθά της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

Αντγος ε.α. Παντελής Μαυροδόπουλος
            Πρόεδρος Δ.Σ. Ε.Α.Α.Σ.


   Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του Αντιναυάρχου Β. Μαρτζούκου:
[ Με click στα παρακάτω εικονίδια, εμφανίζεται το πλήρες κείμενο σε μορφή pdf ή doc, αντίστοιχα. ]










Έτσι, όπως τα έζησαν...
Της τα έδωσα της Πατρίδος και τα δύο...

Αναδημοσίευση από ομώνυμο άρθρο στη 'Ναυτική Ελλάδα' , τεύχος 937 Οκτωβρίου 2011.


   Το συγκεκριμένο "χρονογράφημα" που υπογράφει ο συνάδελφος, Πλωτάρχης (ε.α.) Δημήτριος Ντούλιας, πρωτοδημοσιεύθηκε στο επετειακό τεύχος για την 28η Οκτωβρίου της "Ναυτικής Ελλάδος" (τεύχος 937, Οκτωβρίου 2011). Παρά την απλή και ανεπιτήδευτη γλώσσα, το δυνατό, γεμάτο συναίσθημα ύφος της περιγραφής, προκαλεί άμεσα την προσοχή του αναγνώστη, ήδη δε το άρθρο κυκλοφορεί υπό μορφή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας μεταξύ των συναδέλφων.

   Λόγω του παραπάνω ύφους, της συγκυρίας των ημερών -και δυστυχώς, των θλιβερών γεγονότων και κάθε άλλο παρά ταιριαστών με την επέτειο συμπεριφορών κάποιων ανεγκέφαλων- αλλά και διότι σε όλους ασφαλώς τους παλαιότερους εξ ημών, οπωσδήποτε δε σε μένα, εικόνες και ήρωες σαν τους περιγραφόμενους στο χρονογράφημα, φέρνουν στο νού προσωπικές εμπειρίες ή εμπειρίες εκ των γονέων, αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω.

   Θέλω δε να πιστεύω ότι, με την πρόσθετη -και μονιμότερη- προβολή τέτοιων άρθρων μέσω ιστοσελίδων, αν φτάνοντας στα αυτιά του αλλάξει τις ιδέες έστω και ενός εκ των προηγουμένως αναφερθέντων (που εκδηλώνουν "την αγανάκτησή τους" καίγοντας, καταστρέφοντας και βεβηλώνοντας τα εθνικά μας σύμβολα και τα αρχαιολογικής σημασίας μνημεία μας), θα είναι μέγα κέρδος για όλους, και "για το καλό της πατρίδας", όπως ευγενικά εύχεται ο συγγραφέας...

Α.Ν.Α.

[ Με click στο παρακάτω εικονίδιο σελίδα, μεταβαίνετε στο άρθρο, σε μορφή pdf για ευκολότερη ανάγνωση ]











Το κτίριο του "Υπουργείου Ναυτικών" στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Του Αντιναυάρχου (ε.α.) Ξενοφ. Π. Μαυρογιάννη Π.Ν. Προέδρου ΣΑ/ΣΝΔ.



Το συγκεκριμένο άρθρο του Αντιναυάρχου Ξ. Μαυρογιάννη, είχε πρωτοδημοσιευθεί στο τεύχος Ιουνίου 2011 του περιοδικού "Ναυτική Ελλάς" της Ε.Θ.Ε., της οποίας υπήρξε Πρόεδρος (Νοε.2004-Μαρ.2011).

Με αριστερό click στην παρακάτω εικόνα, μεταβαίνετε στο πλήρες άρθρο, σε μορφή pdf.









Ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν Έλληνας ;
Τι γράφει ένα βιβλίο.

Του Αντιναυάρχου (ε.α.) Ξενοφώντος ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ Π.Ν.



Το συγκεκριμένο άρθρο του Αντιναυάρχου Ξ. Μαυρογιάννη, είχε πρωτοδημοσιευθεί στο τεύχος Μαρτίου 2009 του περιοδικού "Ναυτική Ελλάς" της Ε.Θ.Ε., της οποίας υπήρξε Πρόεδρος (Νοε.2004-Μαρ.2011).

Με αριστερό click στην παρακάτω εικόνα, μεταβαίνετε στο πλήρες άρθρο, σε μορφή pdf.









Θαλάσσιες Τραγωδίες
Η βύθιση του ναρκαλιευτικού "Σπερχειός" [2-5-1945]

Του Αντιναυάρχου (ε.α.) Ξενοφώντος ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ Π.Ν.



Το συγκεκριμένο άρθρο του Αντιναυάρχου Ξ. Μαυρογιάννη, είχε πρωτοδημοσιευθεί στο τεύχος Ιουνίου 2008 του περιοδικού "Ναυτική Ελλάς" της Ε.Θ.Ε., της οποίας υπήρξε Πρόεδρος (Νοε.2004-Μαρ.2011).

Με αριστερό click στην παρακάτω εικόνα, μεταβαίνετε στο πλήρες άρθρο, σε μορφή pdf.









Ιστορικής Αξίας Αντικείμενα στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας
  • Ο συνάδελφος, Αντιναύαρχος ΠΝ (ε.α.) Στ. Πολίτης, διερωτάται
    για το αν, πού και πώς φυλάσσονται κάποια ιστορικά κειμήλια του Π.Ν. και τι καλύτερο θα μπορούσε να γίνει.
  • Ο επίσης συνάδελφος και πρώην Δ/ΝΣ, Αντιναύαρχος ΠΝ (ε.α.) Θ. Κατωπόδης,
    δίνει απάντηση στο τι έχει γίνει για τα συγκεκριμένα αντικείμενα και τη δική του άποψη για το τί πρέπει να γίνει.


Έλαβα πρόσφατα την παρακάτω επιστολή από τον συνάδελφο, Αντιναύαρχο ε.α., Δρ Στυλ. ΠΟΛΙΤΗ και, επαναλαμβάνοντας τη διατυπούμενη στο τέλος της επιστολής "απορία", την αναμεταδίδω:
Υπάρχει κάποια σκέψη ή πρόταση, που θα μπορούσε -αφού επιβεβαιωθούν τα αναφερόμενα- να "κάνει κάτι", να φέρει δηλαδή κάποιο αποτέλεσμα?
Α.Ν.Α.




Παρ. 24 Οκτ.2008


Ιστορικής Αξίας Αντικείμενα στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας


Στις 25 Απριλίου 1825 ο Αιγυπτιακός Στόλος εισέπλευσε στον όρμο Ναβαρίνου για να καταλάβει τον όρμο και το φρούριο του. Συνόδευε αποβατικό σώμα τριών χιλιάδων ανδρών. Ο εχθρός αρχικά κατέλαβε τη Σφακτηρία, φονεύοντας 350 από τους 800 υπερασπιστές της, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κυβερνήτης του ΑΡΕΩΣ, Πλοίαρχος Αν. Τσαμαδό, που βρισκόταν στην ξηρά. Το γεγονός ότι όχι μόνον αυτός αλλά και ο Κυβερνήτης του πλοίου ΑΘΗΝΑ, ο Πλοίαρχος Ν. Βότσης, δεν πρόλαβαν να επιβιβασθούν στα πλοία τους, σημαίνει ότι ο είσπλους των Αιγυπτίων έγινε αιφνιδιαστικά. Δύο από τα πλοία μας που ήταν στον όρμο πρόλαβαν να απάρουν έγκαιρα και να εξέλθουν ανενόχλητα. Το ΑΘΗΝΑ χωρίς τον Κυβερνήτη του επιχείρησε και επέτυχε ηρωική έξοδο. Τελευταίο έμεινε το βρίκι ΑΡΗΣ, που είχε μείνει μέσα στον όρμο περιμένοντας τον Κυβερνήτη του. Μόλις έμαθε τον θάνατό του απέπλευσε με τον Πλοίαρχο Ν. Βότση, που πρόλαβε να επιβιβαστεί σ' αυτό. Το πλοίο προσπάθησε να εξέλθει του όρμου, αποκλεισμένο από τριανταδύο εχθρικά πλοία και δεχόμενο πυρά από παντού. Ενώ διαρκούσε αυτή η προσπάθεια, πέντε Αιγυπτιακά πλοία έσπευσαν να το εμβολίσουν. Τα τέσσερα από αυτά δέχθηκαν το σφοδρό και εύστοχο πυρ του ΑΡΗ και αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν, ενώ το πέμπτο βυθίσθηκε. Ο ΑΡΗΣ βαριά τραυματισμένος, σε κακή πια κατάσταση, μπόρεσε να εξέλθει θριαμβευτικά από τον όρμο. Τη στιγμή της εξόδου του όμως δέχθηκε νέα επίθεση από εχθρική φρεγάτα. Επειδή η άμυνα του πλοίου ήταν αδύνατος, το εχθρικό πλοίο ετοιμάσθηκε για εμβολή. Δεν άργησε να βρεθεί τόσο κοντά, που ο πρόβολός του σε λίγες στιγμές θα εμπλεκόταν στα ξάρτια του ΑΡΗ. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε η βροντώδης φωνή του Βότση, που κυβερνούσε το πλοίο: "πυρ στην πυριταποθήκη". Αυτό η φράση επαναλήφθηκε και από το πλήρωμα. Ο εχθρός ακούγοντας τη διαταγή υπέστη πανικό και έσπευσε να απομακρυνθεί ματαιώνοντας τα σχέδιά του για εμβολή.

Ο ΑΡΗΣ ήταν το ηρωικότερο πλοίο της Επαναστάσεως. Είχε ναυπηγηθεί το 1807 στη Βενετία και ήταν ιδιοκτησίας Α. Τσαμαδού. Με την απελευθέρωση μετονομάσθηκε σε ΑΘΗΝΑ αλλά το 1879 έλαβε πάλι το παλιό του όνομα. Σε αυτό "στεγάσθηκε" η Σχολή Ν. Δοκίμων και γενικά χρησιμοποιήθηκε σαν εκπαιδευτικό. Δυστυχώς όμως επειδή εμείς οι Έλληνες δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε τις Αξίες, δεν ξέρουμε και τι πρέπει να τιμούμε. Γι' αυτό το λόγο η συντήρηση αυτού του πλοίου κρίθηκε οικονομικά ασύμφορη και οι τότε αρμόδιοι αποφάσισαν την καταστροφή του. Έτσι το 1921 βυθίσθηκε "τιμητικώς" κοντά στη νήσο Κυρά του Ναυστάθμου. Ο ιστός του τοποθετήθηκε στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας και σιγά σιγά ξεχάστηκε η προέλευσή του. Εκεί βρίσκεται ακόμα και σήμερα σε χρήση για τις ανάγκες του σηματορείου. Ο σημερινός Ναύαρχος ε.α. Αντώνιος Καραδημήτρης, γνωστός σε όλους για το ανήσυχο πνεύμα του, τον ανακάλυψε όταν ήταν Διοικητής του Ναυστάθμου και ενημέρωσε σχετικά την Υπηρεσία. Από τότε δεν έγινε τίποτα απολύτως και ο ιστός αυτός, που έπρεπε να φυλάσσεται σαν "τίμιο ξύλο", πιθανόν να σαπίζει ασυντήρητος ή ακόμα και να καταπέσει λόγω παλαιότητας και να προκαλέσει τραγικό ατύχημα. Εκτός απ' αυτό, σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τον προαναφερόμενο, απόστρατο μετά από την παραίτησή του συνάδελφό μου, έμαθα και άλλα πολλά για διάφορες ανακαλύψεις του, σχετικά με αρχαιότητες στην περιοχή του Ναυστάθμου. Μέχρι και αρχαίες κολώνες μου είπε ότι υπάρχουν. Έμαθα επίσης απ' αυτόν ότι ο Ναός του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου έχει ανακαινισθεί το 1865, κατά συνέπεια είναι παλαιότερος. Οι εικόνες του μάλιστα είναι μεγάλης αξίας και χρονολογούνται από εκείνη ή από παλιότερη εποχή. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο Ναός αυτός πιθανόν να αποτελεί μετασκευή ή να έχει κτισθεί στα ερείπια του Τροπαίου που έστησαν οι Σαλαμινομάχοι. Όλα αυτά, όπως μου είπε ο κ. Καραδημήτρης, έχουν αναφερθεί στην Υπηρεσία!

Μήπως πρέπει να γίνει κάτι;

Μετά τιμής
Δρ. Στυλιανός Πολίτης
Αντιναύαρχος Π.Ν. (ε.α.)


Σχεδόν άμεση και παράλληλα ενδιαφέρουσα και πειστική, ήταν η απάντηση που έλαβα, και μάλιστα από έναν πρώην Διοικητή Ν.Σ., που είχε ασχοληθεί με το θέμα και είχε πράγματι ενεργήσει προς την κατά την κρίση του ορθότερη αντιμετώπισή του: Τον Αντιναύαρχο Π.Ν. (ε.α.) Θ. Κατωπόδη.
Παρατίθεται κατωτέρω το σχετικό απόσπασμα της απαντητικής επιστολής του.
Α.Ν.Α.




Σαβ. 25 Οκτ.2008


[ Απαντώντας επί του συγκεκριμένου θέματος, ο Ναύαρχος Κατωπόδης μας γνωρίζει ότι,
τον καιρό που ήταν Διοικητής ΝΣ, είχαν γίνει τα εξής:
]

........
  • Σε ότι αφορά τον ιστό του ΑΡΗ: Μεταφέραμε τον Σηματοφορικό Σταθμό του ΝΣ από τον κήπο του οικήματος του Διοικητού ΝΣ, στην ταράτσα του νέου Διοικητηρίου με νέο σιδερένιο ιστό. Τον παλιό Σταθμό και τον ιστό τα συντηρήσαμε και τα επισκευάσαμε. Έκτοτε δεν χρησιμοποιείται, δεν φθείρεται από την χρήση, και εκτιμώ ότι είναι η πλέον κατάλληλη θέση να παραμείνει, διότι ο ΝΣ μπορεί να τον συντηρεί.
  • Σε ότι αφορά τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο ομώνυμο νησάκι (όχι νησάκι πλέον) του ΝΣ: Κατά τον Σαλαμίνιο Καθηγητή Πανεπιστημίου και Αρχαιολόγο Πάλλα, δεν βρίσκεται εν ζωή, ο οποίος είχε κάνει έρευνες και ασχολήθηκε με την ιστορία της Σαλαμίνας, ο Ναός του Αγίου Γεωργίου είναι κτισμένος πάνω σε αρχαίο ναό αφιερωμένο στην θεά Αθηνά, ο οποίος κτίσθηκε στη θέση αυτή μετά την Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Στο αντίστοιχο σύγγραμμα του Πάλλα, που έχω στην κατοχή μου αντίγραφο σε φωτοτυπία των σελίδων που με ενδιέφεραν, αναφέρει ότι από τις έρευνές του βρήκε τμήματα κιόνων σε διάφορα μέρη του ΝΣ, όπως στο νησάκι διάσπαρτα και στους κήπους των οικημάτων των Αξιωματικών του ΝΣ, και μάλιστα έχει και φωτογραφίες τους. Αμέσως άρχισα να ψάχνω στους χώρους των οικημάτων, τα οποία όμως είχαν κατεδαφιστεί από την δεκαετία του 1980, και δεν βρήκα τίποτε. Στις έρευνές μου όμως στο νησάκι ήμουν πιο τυχερός, βρήκα ένα τμήμα ιονικού κίονα μήκους περίπου 50 εκατοστών ο οποίος είχε σκαλισμένο επάνω του τη λέξη "ΑΘΗΝΑ". Τον κίονα αυτό για να μην χαθεί τον "πάκτωσα" στην είσοδο του νέου Διοικητηρίου του ΝΣ και ήταν το καλύτερο έκθεμα για κάθε επισκέπτη του Ναυστάθμου Σαλαμίνας.


Πιστεύω ότι αυτά τα δύο πρέπει να μείνουν εκεί που βρίσκονται, διότι και ασφαλή είναι και στο ΠΝ ανήκουν και μπορούν να συντηρούνται. Θα είναι όμως καλή ιδέα εάν μπορούσε το Ναυτικό, δηλαδή το ΓΕΝ, να φτιάξει ένα Λεύκωμα με όλα τα κειμήλια που υπάρχου διάσπαρτα σε διάφορες Υπηρεσίες του ΠΝ.

Μετά τιμής,
Θωμάς Κατωπόδης
Αντιναύαρχος ΠΝ (εα)
Επίτιμος Αρχηγός Στόλου









Εκδήλωση για τον εορτασμό της αντιστασιακής δράσης των Ενόπλων Δυνάμεων
και του Κινήματος του Ναυτικού εναντίον της επτάχρονης δικτατορίας.
Η επετειακή ομιλία του συναδέλφου, Αντιναυάρχου Π.Ν. (ε.α.) Ι. Παλούμπη.


Λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω ομιλία, του Αντιναυάρχου Π.Ν. (ε.α.) Ιωάννη Παλούμπη,
με θέμα την αντιστασιακή δράση των Ενόπλων Δυνάμεων και το "Κίνημα του Ναυτικού" εναντίον της επτάχρονης δικτατορίας,
που εδόθη επ' ευκαιρία της επίσημης ημέρας του εορτασμού, στο Α/Τ ΒΕΛΟΣ, την 23-5-2008.


Ομιλία 23ης Μαΐου 2008, στο Α/Τ ΒΕΛΟΣ
Κυρίες και Κύριοι,

Κατ' αρχήν θα επιθυμούσα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για την ιδιαίτερη τιμή που μου έγινε να προταθώ ως ομιλητής, την ημέρα που έχει επίσημα καθιερωθεί να γιορτάζεται η αντιστασιακή δράση των Ενόπλων Δυνάμεων, εναντίον της επτάχρονης δικτατορίας που επιβλήθηκε στη χώρα την 21η Απριλίου 1967. Νιώθω ακόμα μεγαλύτερη τιμή, αλλά και ευθύνη να καλούμαι να επιχειρήσω, πέρα από τις επετειακές μνήμες και αναφορές, να οριοθετήσω το μήνυμα της ημέρας. Είναι εκείνο που παραμένει σαν παρακαταθήκη στις γενιές που δεν έζησαν τις μαύρες εκείνες ημέρες και, από την ασφάλεια του σημερινού σταθερού δημοκρατικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζουν, εκπλήσσονται μαθαίνοντας το αταίριαστο γεγονός της επιβολής δικτατορικού καθεστώτος στην Ελλάδα της Ευρώπης, στην Ελλάδα της δημοκρατίας, στα μέσα του 20ου αιώνα.

Κυρίες και κύριοι.
Το πραξικόπημα του Απριλίου του '67, για τους απλούς έστω παρατηρητές των πολιτικών πραγμάτων της χώρας μας, δεν ήρθε "ως κεραυνός εν αιθρία". Είχε ρίζες, είχε αίτια, είχε αφορμές που ήσαν ορατές σε πολλούς και μπορούσε εύκολα να προβλεφθεί και θα έπρεπε να είχε καταβληθεί κάθε προσπάθεια να αποτραπεί.

Δεν πρόκειται να επιχειρήσω ανάλυση όλων των κοινωνικών και πολιτικών εσωτερικών και διεθνών παραγόντων, που συνέτειναν στη διαμόρφωση των ευνοϊκών για το πραξικόπημα συνθηκών, αλλά δεν μπορώ να μη σταθώ για λίγο στα δύο κορυφαία, κατά την άποψή μου, ζητήματα που συνετέλεσαν στην εξύφανσή του και την τελική εκδήλωσή του.

Το πρώτο ήταν το Κυπριακό. Είναι γνωστές σε όλους οι φάσεις απ' τις οποίες πέρασε το Κυπριακό πρόβλημα κατά τις δύο προηγηθείσες δεκαετίες του '50 και του '60. Με δεδομένο ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε και έχουν ανοίξει τα αρχεία των Υπουργείων Εξωτερικών που είχαν εμπλακεί στο θέμα και δεν έχει μείνει για τους ιστορικούς πτυχή ανεξερεύνητη. Προσωπικά θεωρώ το Κυπριακό και τις μέχρι το '67 εξελίξεις του ως το κύριο αίτιο για το οποίο σχεδιάσθηκε και εφαρμόσθηκε η επιβολή της δικτατορίας στην Ελλάδα.

Θα αποτελούσε υπέρβαση των ορίων της σημερινής ομιλίας εάν επεχειρείτο ο σχολιασμός των παραγόντων που επηρέασαν την πορεία του Κυπριακού προβλήματος. Ούτε υπάρχει πρόθεση να αναφερθούν τα λάθη της Ελληνικής Εξωτερικής πολιτικής, οι ραδιουργίες της Αγγλικής διπλωματίας, οι ανατολίτικες πονηριές της Τουρκικής ηγεσίας, που βρέθηκε αναπάντεχα να διεκδικεί κομμάτι του νησιού και της διοίκησής του, ή τέλος οι απροκάλυπτες επεμβάσεις του Αμερικανικού παράγοντα, που με ελάχιστα διπλωματική συμπεριφορά επιθυμούσε να επιβάλλει τις απόψεις του κατά άκομψο τρόπο.

Δεν πρέπει όμως να μην αναφερθούν οι πράξεις των πρωταιτίων του πραξικοπήματος που αφορούσαν το Κυπριακό. Εάν, έστω, θεωρήσω, με όλη την καλή θέληση που μπορώ να επιδείξω για στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, ότι δεν ήσαν γνώστες της προδοσίας που επρόκειτο να ακολουθήσει το '74, δεν μπορώ να βρω κανένα ελαφρυντικό για την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο το φθινόπωρο του '67. Με το πνεύμα που γαλουχηθήκαμε στις Ένοπλες Δυνάμεις η ενδοτικότητα αυτή, της απόσυρσης της Μεραρχίας, συνδυαζόμενη και με όλες τις μετέπειτα εγκληματικές παρεμβάσεις στην εσωτερική πολιτική ζωή της Κύπρου, παραμένει απόλυτα αδικαιολόγητη και αποτελεί εσχάτη προδοσία, χωρίς κανένα ελαφρυντικό άγνοιας ή αμέλειας, πολύ βαρύτερη από την αντίστοιχη των δύο πραξικοπημάτων της 21ης Απριλίου του ΄67 και της 15ης Ιουλίου του '74.

Το δεύτερο ζήτημα που απετέλεσε το γενεσιουργό αίτιο του πραξικοπήματος του '67, ήταν η ανωριμότητα της δημοκρατίας που είχε εγκαθιδρυθεί ως πολίτευμα στη χώρα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι αλήθεια πως οι ιστορικές εξελίξεις που προηγήθηκαν της δεκαετίας του '60 δεν ήσαν κατάλληλες για την ανάπτυξη ισχυρών δημοκρατικών θεσμών. Έλειπαν οι προϋποθέσεις για να αναδειχθεί η ηθική όψη της δημοκρατίας που είναι η μεσότητα, η αντίθεση στα άκρα, ενώ δεν εύρισκε πεδίο εφαρμογής η ψυχική φυσιογνωμία της δημοκρατίας που είναι η μετριοπάθεια και η ηπιότητα. Αντ' αυτών, ο Πολιτειακός άρχων και οι πολιτικοί παράγοντες της εποχής καλλιεργούσαν τα πάθη και την οξύτητα, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι έτσι προλείαιναν το έδαφος για την εφαρμογή συνωμοτικών σχεδίων, που εξυφαίνονταν σε κλειστά γραφεία σκοτεινών παρακρατικών κέντρων. Κι όμως πιστεύω πως μια μικρή σχετικά υπέρβαση των προσωπικών και των πολιτικών επιδιώξεων, μια επίδειξη έγκαιρης συνεννόησης και αλληλοκατανόησης, όπως επιτεύχθηκε δυστυχώς πολύ αργά από τους δύο πολιτικούς αρχηγούς της εποχής, θα είχε ενδεχομένως αποτρέψει, κατά τη γνώμη μου, την εκδήλωση του τόσο επώδυνου για τη χώρα πραξικοπήματος.

Η επικράτηση του πραξικοπήματος έγινε σχετικά εύκολα για δύο λόγους:
  • Η έλλειψη στέρεων δημοκρατικών θεσμών είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη αντιστάσεων. Η προηγηθείσα δε περίοδος της πολιτικής οξύτητας είχε προξενήσει στις λαϊκές μάζες ένα διάχυτο αίσθημα αγανάκτησης, λόγω των συνεχών αναταραχών, διαδηλώσεων και εκδήλωσης κλίματος διαρκούς αναρχίας και ανασφάλειας, που φανέρωνε την αδυναμία των πολιτικών δυνάμεων να επικοινωνήσουν.
  • Η προπαγάνδα της Απριλιανής χούντας χρησιμοποίησε το επιχείρημα ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις επενέβησαν για να αποκαταστήσουν την τάξη, σφετεριζόμενη έτσι ψευδώς την παρουσία και την υποστήριξη του συνόλου των Ενόπλων Δυνάμεων προς τις δικές της ανομίες. Η συγκατάνευση και η αποδοχή του πραξικοπήματος από τον συνταγματικό Βασιλέα, έστω και ακούσια όπως φάνηκε αργότερα, επιβεβαίωσε στην κοινή συνείδηση την ψευδή αυτή εντύπωση. Στην πραγματικότητα, όπως διαπιστώθηκε λίγο μετά, επρόκειτο για μια ομάδα λίγων και σχετικά χαμηλόβαθμων φανατικών στελεχών. Τα στελέχη αυτά εκμεταλλευόμενα την ισχύ των όπλων που κατείχαν, την απίστευτη αδυναμία των πολιτειακών θεσμών και την ενδοτικότητα μέχρι δειλίας των Στρατηγών, που δέχθηκαν να παραμείνουν στις θέσεις τους και να υπηρετήσουν υπό νεωτέρους τους, κατέλυσαν και τις τελευταίες αντιστάσεις του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος και, σύμφωνα με την Καβαφική έκφραση, ως βάρβαροι κυρίευσαν την "ανοχύρωτη πόλη" της δημοκρατικής ζωής της χώρας.
Οι δυσμενείς συνέπειες της Απριλιανής δικτατορίας στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ζωή και εικόνα της χώρας υπήρξαν πάρα πολλές και οπωσδήποτε η αναφορά τους απαιτεί χρόνο και εκφεύγει του σκοπού της παρούσας ομιλίας. Με πολύ συνοπτική διατύπωση μπορεί κανείς να πει ότι το στυγνό καθεστώς βίας και ανελευθερίας που επιβλήθηκε, γύρισε τη χώρα πολλά χρόνια πίσω, δυσανάλογα περισσότερα από την επτάχρονη διάρκειά του.

Από τις πρώτες ακόμα ημέρες του χουντικού καθεστώτος, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των τριών όπλων εξέφρασαν την αντίθεσή τους προς αυτό και πλήρωσαν το τίμημα της διατύπωσης των ιδεών τους με ένα πογκρόμ αποστρατειών και δυσμενών κρίσεων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις με τη ζωή τους την ίδια, όπως ενδεικτικά αναφέρεται ο Λοχαγός Γεώργιος Παναγούλης.

Η κατατρομοκράτηση του λαού εξαπλώθηκε γρήγορα με σκοπό τη φίμωση του όποιου ελεύθερου πνεύματος, σε όλους τους χώρους της κοινωνικής ζωής. Εκείνο όμως που ιδιαίτερα ενδιέφερε τους κρατούντες ήταν η αποφυγή του οποιουδήποτε ελεύθερου σχολιασμού από τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, διότι αυτό κατέστρεφε την εικόνα που είχαν φιλοτεχνήσει, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο διεθνές περιβάλλον, ότι δηλαδή οι Ένοπλες Δυνάμεις σύσσωμες και ομονοούσες επενέβησαν και κατέλυσαν τη Δημοκρατία για να σώσουν τη χώρα από τους κινδύνους που την απειλούσαν.

Η αιτιολογική επιχειρηματολογία του Απριλιανού πραξικοπήματος δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Ένα συνονθύλευμα παραληρηματικών ομιλιών και εκφράσεων για φανταστικούς, ανύπαρκτους στην πραγματικότητα, κινδύνους, μαζί με επιστράτευση λαϊκίστικων εκδηλώσεων εξάψεως του εθνικιστικού φρονήματος της νεολαίας, κατ' απομίμηση των παλιομοδίτικων φασιστικών καθεστώτων του μεσοπολέμου, συγκροτούσαν μιαν ασφυκτική ατμόσφαιρα, μέσα στην οποία πνιγόταν χωρίς να μπορεί να επιβιώσει και πολύ περισσότερο να ευδοκιμήσει, η παραμικρότερη πνευματική ελευθερία και δημιουργία.

Η κατάσταση μέσα στο Ναυτικό δεν ήταν διαφορετική απ' ότι στην λοιπή ελληνική κοινωνία. Το Ναυτικό από τη φύση του είναι σώμα Δημοκρατικό. Η πρόταση είναι διαπίστωση και όχι τρόπος έκφρασης, ή ιδεολόγημα. Οι συνθήκες ζωής και δράσης μέσα στο πλοίο, το κύτταρο της πολεμικής ισχύος του Ναυτικού, επιβάλλουν τη συναντίληψη, τη συνέργεια, τη συλλογικότητα, όλων των μελών του πληρώματος από τον Κυβερνήτη μέχρι τον απλό ναύτη. Η παράδοση του σώματος και η ιστορική κληρονομιά του, από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, είναι φιλελεύθερη.

Παράλληλα με τις παρακαταθήκες του παρελθόντος, τα στελέχη του Ναυτικού γαλουχούνται εξ απαλών ονύχων στις παραγωγικές σχολές των, με ισχυρή αποστροφή προς οποιουδήποτε είδους διαβολή ή κατάδοση συναδέλφων τους. Η ιδιότητα αυτή γίνεται τρόπος ζωής, που επιτρέπει την ελεύθερη έκφραση ιδεών και εκφορά κριτικής, χωρίς τον φόβο να γνωστοποιηθεί η κριτική αυτή στάση σε κλιμάκια της διοίκησης. Ανέκαθεν το καρέ των Αξιωματικών του πλοίου αποτελούσε βήμα ελεύθερης κριτικής και φυτώριο ιδεών με αντικείμενα τον περισσότερο εκδημοκρατισμό του πολιτικού σκηνικού της κάθε εποχής και την αναγεννητική προσπάθεια που απαιτούσε κάθε φορά το σώμα του Ναυτικού.

Έτσι τα πρώτα δείγματα αντιστασιακής στάσης προς το Απριλιανό καθεστώς ήρθαν νωρίς. Η εκδήλωση του Βασιλικού αντικινήματος της 13ης Δεκεμβρίου 1967 έδωσε την ευκαιρία στο Ναυτικό να συμμετάσχει σχεδόν σύσσωμο στην κίνηση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η πλειοψηφία των στελεχών ήταν φιλοβασιλική. Απλά η κίνηση του Βασιλέως αντιμετωπίσθηκε ως αφορμή για να εκδηλωθεί η εσωτερική πίεση και η αποστροφή που δημιουργούσε το δικτατορικό καθεστώς. Η καταστολή του Βασιλικού κινήματος προξένησε ένα ακόμα πογκρόμ Αξιωματικών του Ναυτικού και τη λήψη μιας σειράς μέτρων κατά το μάλλον και ήττον μειωτικών για την ανεξαρτησία και την αυτοτέλεια του σώματος. Ο σπόρος όμως της αντίστασης είχε πέσει σε εύφορο έδαφος και έμελλε να καρπίσει αργότερα.

Στη διάρκεια των ετών που διέρρευσαν το Ναυτικό μεταμορφώθηκε σε μια κυψέλη αντιδικτατορικών ζυμώσεων, στην οποία εξυφαίνονταν σχέδια ενεργείας, ανταλλάσσονταν απόψεις, αναγνωρίζονταν στελέχη με κοινό τρόπο σκέπτεσθαι και γενικά διακινούνταν, σχεδόν ελεύθερα, ιδέες με κοινό στόχο την αποτίναξη του ζυγού που είχε επιβληθεί στο λαό και τη χώρα.

Οι λαϊκές αντιστασιακές δράσεις εναντίον της χούντας άρχισαν να εκδηλώνονται η μία μετά την άλλη και σχεδόν σε όλες υπήρχαν αναμεμιγμένα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, γεγονός ιδιαίτερα ενοχλητικό για τους κρατούντες του καθεστώτος.

Είναι δύσκολο να φαντασθεί κανείς κατά ποίον τρόπο το Ναυτικό θα μπορούσε να πραγματοποιήσει ένα κίνημα που θα επικρατούσε στην ξηρά. Επρόκειτο όμως για μια απλή ιδέα δανεισμένη από την πρόσφατη ιστορία του Ελληνικού Έθνους, προσαρμοσμένη στη γεωγραφική ιδιομορφία της χώρας και τις δυνατότητες των πλοίων. Σύμφωνα μ' αυτή την ιδέα, κάθε νησί θα μπορούσε να αποτελέσει πυρήνα ελευθερίας που να προστατεύεται περιμετρικά από το Ναυτικό. Ήταν βέβαιο ότι οι τοπικές στρατιωτικές αρχές, όπου υπήρχαν τέτοιες, θα συνεργάζονταν και προς την κατεύθυνση αυτή θα γινόταν η κατάλληλη προεργασία. Τέλος, ο πληθυσμός θα υποδεχόταν μάλλον με ενθουσιασμό την όλη ενέργεια, γιατί ήταν διάχυτη πλέον τόσο στις Ένοπλες Δυνάμεις όσο και στον λαό η τάση αποτίναξης του δικτατορικού ζυγού.

Το σχέδιο, με τη διαδοχική απελευθέρωση των νησιών, απέβλεπε στο να καταστήσει εμφανές στον κόσμο ότι, όχι μόνον η δικτατορία δεν στηριζόταν στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά αντίθετα η επιβολή της είχε διαιρέσει και διαβρώσει το ηθικό τους. Υπήρχε η πεποίθηση ότι μπροστά στο αδιέξοδο που θα δημιουργείτο και υπό το βάρος της εξωτερικής πίεσης, το καθεστώς θα υποχωρούσε και θα παρέδιδε την εξουσία σε πρόσωπα κοινής εμπιστοσύνης. Η εξέλιξη αυτή πιστευόταν εύλογα ότι θα οδηγούσε σταδιακά σε ομαλές πολιτικές εξελίξεις που θα διασφάλιζαν την ελευθερία και τη δημοκρατία στη χώρα. Για τους επικριτές της ιδέας, που ακόμα και σήμερα διατείνονται πως επρόκειτο για σχέδιο ρομαντικό χωρίς πρακτική βάση, καλώ να αναλογισθούμε εάν θα υπήρχε το ψυχικό σθένος από την πλευρά της δικτατορίας να προκληθεί εμφύλιος πόλεμος με θύματα εκατέρωθεν και ποιες Ένοπλες Δυνάμεις θα ακολουθούσαν την παρανοϊκή αυτή στάση. Οι μετέχοντες στο κίνημα είχαν αποφασίσει ότι σε κάθε περίπτωση θα αμύνονταν. Παράλληλα έχω να αντιτείνω πως τελικά ακριβώς έτσι κατέρρευσε η χούντα και υποχώρησε αναίμακτα, υπό το βάρος των ευθυνών και ενοχών της για την εθνική τραγωδία του Ελληνισμού που προξένησε.

Για την εφαρμογή του σχεδίου του Ναυτικού οι συνθήκες ωρίμασαν το φθινόπωρο του '72 όταν κυβερνήτες των μεγάλων Αντιτορπιλικών είχαν τοποθετηθεί Αντιπλοίαρχοι φίλοι και συμμαθητές της τάξεως του '48. Η επάνδρωση των μαχίμων μονάδων του Ναυτικού έγινε από στέλεχος μυημένο στο κίνημα και εκτός από τους Κυβερνήτες τοποθετήθηκαν μυημένοι μάχιμοι και μηχανικοί Αξιωματικοί σε όλα τα πλοία και τις καίριες θέσεις των Υπηρεσιών Ξηράς. Στο κίνημα προσχώρησαν στελέχη του Στρατού Ξηράς και της Αεροπορίας, με συγκεκριμένους και κατάλληλους ρόλους και με κοινό χαρακτηριστικό όλων, την επιθυμία να συμμετάσχουν σε μια κίνηση για την ανατροπή της λαομίσητης χούντας.

Παρά τον ιδεαλισμό που απέπνεε το σχέδιο δράσης του Ναυτικού, με την αποφυγή σχεδιασμού βιαίων δράσεων επιβολής της θέλησης των κινηματιών και της, εκ του γεγονότος τούτου, δημιουργίας αμφιβολιών για την επίτευξη πρακτικού αποτελέσματος, η συμμετοχή ήταν αθρόα. Πιο συγκεκριμένα οι μόνοι που παρέμειναν εκτός κινήματος ήσαν εκείνοι που δεν ενημερώθηκαν, όχι από φόβο καταδόσεως, αλλά διότι δεν υπηρετούσαν σε θέσεις που θα μπορούσαν να προσφέρουν κάτι συγκεκριμένο στην εκτέλεση του σχεδίου. Αργότερα κι αυτοί ακόμα εξέφραζαν την αγανάκτησή τους γιατί οι φίλοι τους δεν τους είχαν μυήσει. Αυτή ήταν η γενικευμένη νοοτροπία και τάση αντίστασης στο Ναυτικό. Πολύ λίγα ήταν τα στελέχη του σώματος που στήριζαν ενσυνείδητα το Απριλιανό καθεστώς, ενώ μια μερίδα δήθεν ουδετέρων που διατείνονταν πως έκαναν το καθήκον τους χωρίς να ανακατεύονται στα πολιτικά πράγματα, είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν σήμερα συμπλεγματικά την όποια αναφορά στην αντίσταση κατά της χούντας. Η εποχή και οι συνθήκες απαιτούσαν από άνδρες ώριμους, Έλληνες Αξιωματικούς, να λάβουν θέση υπέρ ή κατά, δεν ήταν επιτρεπτή η στάση του Πιλάτου, ούτε ευσταθούσε ο ισχυρισμός ότι δεν καταλαβαίναμε τι συμβαίνει στη χώρα και ότι θα αποτελούσε ανάμιξη στην πολιτική η εκδήλωση φιλελεύθερου φρονήματος εναντίον ενός ανελεύθερου και καταπιεστικού καθεστώτος.

Το κίνημα του Ναυτικού με τη συνεργασία των στελεχών του Στρατού Ξηράς και της Αεροπορίας, υπήρξε η κορυφαία αντιστασιακή εκδήλωση των Ενόπλων Δυνάμεων κατά της Απριλιανής δικτατορίας.

Το κίνημα προδόθηκε πριν προλάβει να εκδηλωθεί, οι μυημένοι Αξιωματικοί συνελήφθησαν, οδηγήθηκαν στα μπουντρούμια της ΕΣΑ, πολλοί βασανίσθηκαν και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως του αειμνήστου Συνταγματάρχη Σπύρου Μουστακλή, πλήρωσαν με τη σωματική τους αρτιμέλεια τη φλόγα τους για την επαναφορά της Δημοκρατίας στον τόπο που γεννήθηκε.

Ως κυρία συνιστώσα του κινήματος εκδηλώθηκε η ανταρσία του Αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ που πραγματοποιήθηκε χάρη στις ιδιαίτερες συνθήκες στις οποίες βρέθηκε το πλοίο, αλλά κυρίως χάρη στην ευτολμία και το ανυπότακτο του χαρακτήρα του Κυβερνήτη του, Αντιπλοιάρχου τότε, Νίκου Παπά. Η ανταρσία του "Βέλους" απετέλεσε την προμετωπίδα του κινήματος του Ναυτικού και το επεισόδιο εκείνο που περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο κατέστησε το κίνημα γνωστό στον κόσμο ολόκληρο.

Ο αντίκτυπος στην Ευρώπη, αλλά κυρίως στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ, υπήρξε μεγάλος. Τα διεθνή πρακτορεία αφιέρωσαν πολύ χρόνο για εκτενείς ανταποκρίσεις και αναλύσεις της κατάστασης που είχε δημιουργηθεί στο εσωτερικό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το οικοδόμημα της Απριλιανής προπαγάνδας, περί υποστηρίξεως του καθεστώτος από το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων κατέρρευσε και η χούντα παρουσιάσθηκε στην παγκόσμια κοινή γνώμη γυμνή από κάθε έρεισμα. Υπό το βάρος των εσωτερικών εξελίξεων, της διεθνούς κατακραυγής, αλλά και των προφανών διεθνών πιέσεων, το Απριλιανό καθεστώς προχώρησε άμεσα σε ενέργειες και μέτρα που προοιώνιζαν το επερχόμενο τέλος της δικτατορίας. Συγκεκριμένα:
  • Προέβη σε συνταγματική αναθεώρηση καταργώντας τη Βασιλεία. Προφανώς θεωρήθηκε ότι ο αυτοεξόριστος Βασιλεύς είχε ηγετικό ρόλο στο κίνημα, γεγονός απόλυτα ανυπόστατο.
  • Προχώρησε σε θεωρητικό εκδημοκρατισμό διορίζοντας τον παλαίμαχο πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη Πρωθυπουργό και πολιτική κυβέρνηση απαρτιζόμενη από πολιτικούς και τεχνοκράτες που διέθεταν ως βασικότερο προσόν την απόλυτη υπακοή προς τις εντολές του στρατιωτικού καθεστώτος.
  • Υποσχέθηκε αορίστως τη διενέργεια εκλογών χωρίς βέβαια δέσμευση επί συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος.
Τα μέτρα αυτά, παρά την ασάφεια των δεσμεύσεων και των προθέσεων, αποτελούσαν βήματα φαινομενικά προς την επιθυμητή κατεύθυνση, έστω και ατελή, έστω και ελεγχόμενα από το σιδερένιο χέρι του στρατιωτικού καθεστώτος, το οποίο έστεκε άγρυπνο πίσω από τις εξελίξεις τις οποίες το ίδιο επέτρεπε.

Στο σημείο αυτό να μου επιτρέψετε μια προσωπική εκτίμηση. Εάν εκείνη τη χρονική στιγμή, το φθινόπωρο του '73, είχε τακτοποιηθεί όπως οι Μεγάλες Δυνάμεις επιθυμούσαν το Κυπριακό πρόβλημα, πιστεύω πως κατά πάσαν πιθανότητα δεν θα είχαν συμβεί τα μετέπειτα γεγονότα? δηλαδή το Πολυτεχνείο, η δικτατορία του Ιωαννίδη, η κωμικοτραγική διακυβέρνηση της χώρας από τη σκοτεινή φιγούρα του ανοήμονα Ταξιάρχου και ως αποκορύφωμα το Κυπριακό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου με τις τραγικές για τον Ελληνισμό επιπτώσεις. Η εκτίμηση αυτή πηγάζει από την πεποίθησή μου ότι καμία άλλη κυβέρνηση, στρατιωτική ή πολιτική, δεν θα συμμετείχε ή, επιεικώς, δεν θα έπεφτε στην παγίδα του ανοσιουργήματος που έλαβε χώρα στην Κύπρο. Παράλληλα, η τοποθέτηση αυτή φανερώνει την πίστη πως όλα τα μετέπειτα βήματα ήταν προσχεδιασμένα και καλά μελετημένα, με στόχο την απαλλαγή από την ενοχλητική παρουσία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Το κίνημα του Ναυτικού παρά την μη εκδήλωσή του ως στρατιωτικού εγχειρήματος, πέτυχε τον στρατηγικό του στόχο, που ήταν η δημιουργία των προϋποθέσεων για την έναρξη εξελίξεων εκδημοκρατισμού της χώρας.

Οι ραγδαίες εξελίξεις που ακολούθησαν το κίνημα κατέληξαν στη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία από της ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους μετά την Μικρασιατική καταστροφή.

Οι Αξιωματικοί του κινήματος του Ναυτικού αποτάχθηκαν το φθινόπωρο του '73 και σκόρπισαν σε όλη την Ελληνική κοινωνία αναζητώντας δουλειές για να ζήσουν αυτοί και οι οικογένειές τους. Πολλοί απ' αυτούς κατέφυγαν στην εμπορική ναυτιλία και ταξίδεψαν στα πέρατα της γης με όλους τους τύπους των εμπορικών πλοίων.

Οι Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί του Αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ που ακολούθησαν τον Κυβερνήτη τους αναζητώντας πολιτικό άσυλο στο εξωτερικό, παρέμειναν έξω, χωρίς δυνατότητα επανόδου των στην Ελλάδα και βολεύτηκαν όπως καθένας μπορούσε. Την ίδια τύχη ακολούθησαν και Αξιωματικοί που βρέθηκαν σε θέσεις εξωτερικού κατά την εκδήλωση του κινήματος και με εκπλήσσουσα ειλικρίνεια και γενναιότητα δήλωσαν τη συμπαράστασή τους προς αυτό, συμβάλλοντας κι αυτοί κατά το μέτρο των δυνάμεών τους στη διεθνοποίηση της γενικής δυσαρέσκειας προς το ανελεύθερο καθεστώς της Αθήνας.

Τα αποταχθέντα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που συμμετείχαν στο κίνημα του Ναυτικού επέστρεψαν και πάλι στα όπλα τους υπό το βάρος των γεγονότων της εισβολής των Τουρκικών στρατευμάτων στην ανοχύρωτη από το '67 Κύπρο.

Κυρίες και κύριοι:
Πριν κλείσω την παράθεση της προσωπικής μου οπτικής για το κίνημα του Ναυτικού θα επιθυμούσα να αναφέρω δύο ακόμα στοιχεία που χαρακτήρισαν αυτό το ιστορικό επεισόδιο.

Μετά την μεταπολίτευση του '74 το κίνημα παρέμεινε σε σχετική αφάνεια, ενώ προβλήθηκαν άλλες, ασφαλώς πολύ σημαντικές, αντιστασιακές πράξεις, με λιγότερο όμως αποφασιστικές συνέπειες ως προς τον τελικό στόχο.

Χωρίς να υποτιμάται καμία αντιστασιακή δράση και χωρίς να αμφισβητείται η επίδραση όλων στην κατάρρευση της χούντας, θεωρώ ότι το κίνημα του Ναυτικού, ως προερχόμενο μέσα από το σύστημα των Ενόπλων Δυνάμεων, που η χούντα διεκήρυσσε ότι την στήριζαν, ήταν πολύ πιο επώδυνο γι' αυτήν. Αντίθετα κάθε άλλη αντιστασιακή πράξη μπορούσε εύκολα να αποδίδεται από την προπαγάνδα του καθεστώτος σε ιδεολογικώς περιθωριακά άτομα από τα οποία κινδύνευε η χώρα. Έτσι η όποια αντιστασιακή δράση ενδυνάμωνε την επιχειρηματολογία και τη θέση του καθεστώτος, ενώ για το κίνημα του Ναυτικού, το οποίο στήριξαν και οι άλλοι δύο κλάδοι των Ενόπλων Δυνάμεων, δεν μπορούσε να διατυπωθεί τέτοιος ισχυρισμός.

Ο λόγος για τον οποίο το κίνημα παρέμεινε στο περιθώριο της δημοσιότητας και δεν προβλήθηκε όσο η πραγματική του σημασία θα πρέπει να αναζητηθεί στην έλλειψη κοινού ιδεολογικού προσανατολισμού των στελεχών του και επομένως στην αδυναμία κομματικής εκμετάλλευσης από κάποιο από τα πολιτικά κόμματα που δημιουργήθηκαν μετά την μεταπολίτευση. Πράγματι οι κινηματίες Αξιωματικοί προήρχοντο από όλους τους ιδεολογικούς χώρους, χωρίς κανένας να έχει κομματική εξάρτηση και χωρίς κανένας να επιδιώξει την αντίστοιχη προβολή. Το μόνο κοινό ιδεολογικό στίγμα που τους συνέδεε ήταν η αποστροφή τους προς τη δικτατορία και η ανυστερόβουλη επιθυμία τους να συμβάλλουν στην αποκατάσταση της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Η έμφυτη, απ' την άλλη πλευρά, σεμνότητα των συμμετασχόντων στελεχών απ' όλους τους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων ενήργησε σαν προστατευτικό τείχος από τη δημοσιότητα και τη φθορά.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του κινήματος ήταν η ανιδιοτέλεια των στελεχών που συμμετείχαν, μέχρι σημείου που να μη γίνεται πιστευτή και να αντιμετωπίζεται με έκφραση καχυποψίας και αμφιβολίας από τους ανακριτές της χούντας. Δεν μπορούσαν δηλαδή να αντιληφθούν ότι δεν επεδιώκετο αντάλλαγμα για τη συμμετοχή σε ένα κίνημα, με στόχο την ανατροπή δικτατορικού καθεστώτος, όπου σε περίπτωση αποτυχίας θα αντιμετωπιζόταν όχι η μεγαθυμία της δημοκρατικής δικαιοσύνης, αλλά η εκδικητικότητα και η μεροληψία του χουντικού στρατοδικείου.

Τα στελέχη του κινήματος του Ναυτικού που επέστρεψαν στις Ένοπλες Δυνάμεις τον Αύγουστο του ΄74, χρησιμοποιήθηκαν παντοιοτρόπως για την υποστήριξη της νεοσύστατης δημοκρατίας εν μέσω μιας χούντας, της οποίας είχε καταρρεύσει μεν η ηγεσία, αλλά ο κορμός παρέμενε ακέραιος και κατάλληλα διεγειρόμενος θα μπορούσε να αποδειχθεί εξ ίσου επικίνδυνος, αν όχι περισσότερο.

Κυρίες και Κύριοι.
Σήμερα έχουμε ως χώρα θεμελιώσει το σταθερότερο δημοκρατικό πολίτευμα από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους πριν από 180 χρόνια. Κύριο συστατικό στοιχείο της κοινωνικής μας ζωής, όπως διαμορφώθηκε μετά την επώδυνη περιπέτεια της επτάχρονης δικτατορίας, είναι ο συνεχής αγώνας για τον παραμερισμό των άκρων και για την εξισορρόπηση των διαλλακτικότερων τάσεων.

Όσο κι αν οι ακραίες λύσεις διατηρούν μια γοητεία κι έχουν κάποια λάμψη, η αντοχή στον πειρασμό και η ακλόνητη επιμονή στην πειθαρχημένη σύνθεση των αντιθέτων, εκείνων βέβαια που είναι επιδεκτικά συνθέσεως, είναι ο τρόπος ζωής που συνδυάζει ελευθερία και τάξη και είναι το κοινωνικό μοντέλο που απαρέγκλιτα και με σεβασμό πρέπει να υιοθετείται. Αυτός είναι ο τρόπος που εγγυάται τα ατομικά δικαιώματα, διαφυλάσσοντας παράλληλα και τα δικαιώματα της Δημοκρατικής Πολιτείας, η οποία προστατεύει το κοινωνικό σύνολο.

Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, θα πρέπει να αισθάνεται υπερήφανη γιατί συνέβαλλε στη διαμόρφωση αυτού του σύγχρονου δημοκρατικού κλίματος, μέσα στο οποίο μπορεί να ευδοκιμήσει σήμερα η νεολαία μας.

Θεωρούμε, ότι η δική μας γενιά έκανε το χρέος της προς την πατρίδα και το λαό μας.
Ι. Παλούμπης
Οι Μάχιμοι Αξιωματικοί που συμμετείχαν στο κίνημα του Ναυτικού.

Η φωτογραφία ελήφθη μπροστά στη Σχολή Πολέμου Ναυτικού στην Δ/ΒΟΤ, όπου έλαβε χώρα το πειθαρχικό συμβούλιο που τους απέταξε.

Διακρίνονται:
  • Κάτω σειρά εξ αριστερών: Μανώλης Μπουζάκης, Γιάννης Βουραζέρης, Βασίλης Γιαννακάκος, Νίκος Ηλιόπουλος, Γιάννης Ζωγράφος (+), Νίκος Βασιλείου, Μιχάλης Μανουσόπουλος (+).
  • Πρώτη σειρά ορθίων: Γιάννης Στάγκας, Θανάσης Βένης, Κωστής Δημητριάδης, Γιώργος Καραμήτσος, Θανάσης Γκιογκέζας, Γιώργος Γκίνης (+), Γιάννης Παλούμπης, Κώστας Κουσουρής, Γιάννης Σταθόπουλος, Αριστείδης Κολλιγιάννης (+), Μανώλης Ζαρόκωστας.
  • Δεύτερη σειρά ορθίων: Βαγγέλης Λαγάρας, Αντώνης Θεοχάρης, Χριστόδουλος Τουρβάς (+), Γιώργος Σίδερης, Γρηγόρης Δεμέστιχας.
  • Τρίτη - τέταρτη σειρά ορθίων: Βαγγέλης Σακελλαρίου, Βασίλης Στεργίου (+), Χρήστος Λυμπέρης, Απόστολος Βασιλειάδης, Κώστας Καταγάς, Σωτήρης Σωτηρόπουλος, Βαγγέλης Καναβαριώτης, Σταύρος Αργυρίου (+), Γιάννης Θεοφιλόπουλος, Γιάννης Λαφογιάννης (+), Γιάννης Μανιάτης, Αλέκος Παπαδόγκωνας, Νίκος Θεμελίδης, ¶γγελος Χρυσικόπουλος, Νίκος Μανταδάκης, Τάσος Τριανταφυλλίδης, Μιχάλης Σταυριανάκης.








Θυμόμαστε... τη σύζυγο που πάλεψε και στάθηκε σιωπηλή
Tου Αντιναυάρχου ΠN ε.α. Θεοδ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ










Ο Ναύαρχος φον Κανάρης ήταν ελληνικής καταγωγής ;

Του Αντιναυάρχου (ε.α.) Ξενοφώντος ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ Π.Ν.



Το συγκεκριμένο άρθρο του Αντιναυάρχου Ξ. Μαυρογιάννη, είχε πρωτοδημοσιευθεί στο τεύχος Ιουνίου 2007 του περιοδικού "Ναυτική Ελλάς" της Ε.Θ.Ε., της οποίας υπήρξε Πρόεδρος (Νοε.2004-Μαρ.2011).

Με αριστερό click στην παρακάτω εικόνα, μεταβαίνετε στο πλήρες άρθρο, σε μορφή pdf.









Ένα "ανέκδοτο" σκίτσο, του αειμνήστου συναδέλφου Γεωργίου Κρέμου


Ο Ναύαρχος Βασ. Ναούμ μας απέστειλε με e-mail το παρακάτω ιδιόχειρο σκίτσο του αειμνήστου συναδέλφου Γεωργίου Κρέμου, και το αναδημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα μας, γιατί ...μας αφορούσε κάποτε όλους.



Δευτέρα, 23 Απριλίου 2007

" Του Αγίου Γεωργίου σήμερα και, εις μνήμην του Γεωργίου Κρέμου, σας διαβιβάζω τον δεκάλογο συμβουλών προς "υφισταμένους αξιωματικούς" (με το απαραίτητο σκίτσο), που ο χαρισματικός εκείνος Αξιωματικός του Π.Ν. είχε, ως Πλωτάρχης, συντάξει ιδιοχείρως.


Β. Ναούμ












"Οι Έλληνες και η θάλασσα"

του Προέδρου της Ε.Θ.Ε. Αντιναυάρχου (ε.α.) Ξενοφώντος ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ Π.Ν.



Το συγκεκριμένο άρθρο προέρχεται από ομιλία του Προέδρου της Ε.Θ.Ε., Αντιναυάρχου Ξ. Μαυρογιάννη, σε πολιτιστική εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, στις 20 Μαρτίου 2006.

Με αριστερό click στην παρακάτω εικόνα, μεταβαίνετε στο πλήρες άρθρο, σε μορφή pdf.










Φαντάρε πού ...πήγαινες? Το "Α/Τ ΒΕΛΟΣ" και η "Βελίνα.
Του Πασχάλη Κορωναίου, από την "Ελευθεροτυπία"





Ο αγαπητός συνάδελφος, ο δικός μας "Πάκης", Προκόπιος Σωτηριάδης, για άλλη μια φορά τραβά (όχι μόνο με την εμφάνισή του) τα φώτα της δημοσιότητας.

Το παραπλεύρως απόκομμα από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" της 5ης Δεκεμβρίου 2004, μας το έφερε ο Ιατρός και επίσης συνάδελφος, κ. Διάφας.

Τα υπόλοιπα σχόλια είναι του γνωστού δημοσιογράφου, Π. Κορωναίου :









-
Το Α/Γ ΣΥΡΟΣ (U S. LST 325), έγινε επίσης πλωτό Μουσείο στις ΗΠΑ.
Σχετική επιστολή Ελληνο-Αμερικανού πρώην Αξιωματικού του U.S.Navy.


Ο αγαπητός συνάδελφος, Ναύαρχος Σωτήριος Γεωργιάδης, έλαβε από τον Ελληνο-Αμερικανό φίλο του, απόστρατο Αξιωματικό του Αμερικανικού Ναυτικού Χρήστο Στεφάνου, το ακόλουθο μήνυμα και μας το έστειλε, πιστεύοντας ότι το περιεχόμενό του ίσως παρουσιάζει γενικότερο ενδιαφέρον.

-----Original Message-----
From: j611@juno.com [mailto:j611@juno.com]
Sent: 20 April 2005 16:24
To: sotgeorg@tee.gr
Subject: The LST SYROS

Dear Sotos,

I have fond memories of the then RHN ship Syros. I boarded her as a JUSMAG observer at Leonidion in September 1966 for an amphibious exercise. It was old then; I can imagine how old it may be now. There were problems with the diesels. I went on many times after that in SAlamis.

If memory serves me correctly, Captain Bacopoulos was the commodore because he invited me aboard either the SYROS or another ship for "mezedes." It turned out to be ouzo and mezai, a heavy mind bender before lunch, but certainly within the capability of my then youthful 33 year-old body. It could not happen now.

Chris

``````````````````````````````````````````````````````````````````````

On Sun, 17 Apr 2005 17:06:47 EDT dkkir@aol.com writes:

Greetings to the Ahepa Family,

This is a heads up on the U S. LST 325 Memorial Ship for remembering all our veterans.
Since the ship will be making stops in Alexandria, VA and at 3 Massachusetts ports, the main attraction would be in Boston when we will have two important events.
On June 18, we are inviting the three Consuls from Greece, France and England and asking that they bring their country flag for display.
People can send a card to be placed within the ship and receive the blessings of rememberance.
Read on for details. (Also, keep checking for any changes on the website www.lstmemorial.org).

Peter G. Leasca, PSG
President, Massachusetts LST Association
Honorary Crewmember

``````````````````````````````````````````````````````````````````````

Proposed Itinerary LST 325 Memorial Ship (Formerly Greek ship Syros)

Leave Mobile................. 5/17/05
Alexandria, VA May 25 to May 30      (Visitors) visiting hours 9-4 pm
Mass Maritime Acadamy June 3 - 8,   (Visitors)
Charlestown Navy Yard June 8 - 20,   (Visitors)

June 11--Escorting USS Constitution in a turnaround.
June 18 - Dept of Defense (DOD) activities. Commemoration of the 60th Anniversary of the end of WW II. Fly over. etc.

Gloucester June 20 - 22,   (Visitors)

More information @ www.lstmemorial.org.

Peter

``````````````````````````````````````````````````````````````````````

All Press Releases for April 13, 2005

WWII LST 325 Setting Sail on a New Mission

LST 325 is now almost ready for its 2005 East Coast tour. It will be visiting Alexandria, VA and different ports in Massachusetts, including participating in a harbor turnaround with the USS Constitution.

(PRWEB) April 13, 2005 -- Many will recall the brave men who sailed aboard LST 325 from Crete in November 2000, arriving in Mobile, Alabama on January 10, 2001. There were twenty-eight crewmembers who were either veterans of World War II or the Korean War and one photographer that made the entire voyage.

In 2003, LST 325 visited cities along the Mississippi and Ohio River, going as far as Jeffersonville, Indiana. Unfortunately, in 2004, LST 325 was unable to make an East Coast tour because of unforeseen events that impacted its schedule to enter dry-dock for repairs.

But LST 325 is now almost ready for its 2005 East Coast tour. It will leave Mobile on May 17, 2005 and arrive in Alexandria, Virginia on May 26, 2005. Leaving Alexandria on May 30, 2005, it will sail to Massachusetts, staying in different ports until it heads home on June 22, 2005. On June 11, she will accompany the venerable USS Constitution ("Old Ironsides") on a harbor turnaround at the Charlestown Navy Yard. On June 18, she will participate in a Tribute to World War II Veterans sponsored by the U.S. Department of Defense (this is also the 60th Anniversary of the Battle of Okinawa).

LST 325 was built at the Philadelphia Navy Yard and participated in the invasions of Sicily, Salerno, and Normandy. It is the only operational museum ship of its type.

As a result of not being able to make the East Coast trip in 2004, The USS LST Ship Memorial, which owns LST 325, did not receive the revenues that were anticipated to cover the costs of restoration and preparation. However, expenses have continued to be incurred for repairs and equipment, along with fuel for its successful sea trial.

If you or a relative served aboard an LST or you believe in preserving this important part of our history, please make a tax-deductible donation to the USS LST Ship Memorial. No donation is too small. Donations can be sent to:

The USS LST Ship Memorial, Inc.
c/o American Savings Bank
P.O. Box 627
Danville, IL 61834

You can also make an online donation using a credit card by going to the website www.lstmemorial.org. A schedule of the 2005 Voyage is posted on the website.







--
Το Α/Τ ΑΕΤΟΣ, έγινε πλωτό Μουσείο στις ΗΠΑ, αλλά λείπει το Ελληνικό κομμάτι της ιστορίας του. Ποιός θα ενδιαφερθεί να το συμπληρώσει ?


Ο παλαιός και αγαπητός συνάδελφος Νίκος Αθανασίου και ήδη, από πολλών ετών, καθηγητής σε Πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, μας έστειλε πρόσφατα το ακόλουθο e-mail.

Geia sas,
I don't know if you are aware that AETOS is a well maintained museum in Buffalo, NY. You can find out all about the details on their interesting web site:
Naturally, the museum refers to the ship as USS Slater which was the original name. They really know nothing about the ship's 40 year history in the HN. Given the fact that this was the name of the ship for only a couple of years of active duty before the HN took it over in '51, there could (and should) be more input from the HN in their museum. Pictures, videos, maps of the Aegean, who knows what else from the deep bowels of the "Istoriki Ypiresia tou PN". There may be someone from the SND alumni group who had served on the ship, who may want to take on the liaison task. I got to be on their mailing list because my father was AETOS' first commanding officer (!)
Regardless, the site is fun to visit. They have an enthusiastic group and a very large association that is nation-wide.

Nikos Athanassiou






Από πλευράς του ΣΑ/ΣΝΔ έγινε άμεση κοινοποίηση της παραπάνω ειδήσεως σε αριθμό συναδέλφων, με τους οποίους υπάρχει άμεση "ηλεκτρονική" αλληλογραφία, αλλά -όπως είναι φυσικό- ο αριθμός των ενημερωθέντων με e-mail είναι ελάχιστος σε σχέση με το σύνολο των αποστράτων συναδέλφων, ακόμη και εκείνων που είχαν την ευκαιρία να υπηρετήσουν (ή και να ταξιδέψουν απλά ως Ν. Δόκιμοι) με το ιστορικό Α/Τ, και θα πρέπει ο καθένας από αυτούς να ενημερωθεί και να ενημερώσει και τους υπολοίπους, ώστε να βρεθούν εκείνοι που κατέχουν οποιαδήποτε σχετικά στοιχεία και έχουν την ευγενή διάθεση να τα προσφέρουν για τη συμπλήρωση του (μεγαλύτερου άλλωστε) ελληνικού τμήματος της ιστορίας αυτού του πλοίου.
Ήδη, άρχισαν να καταφθάνουν στη στήλη οι πρώτες αντιδράσεις στην πρόσκληση, και θα χαρούμε πολύ να βρεθεί -και σύντομα- ο φορέας και η μέθοδος για επιτυχή ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας.
Α.Ν.Α.






Ένα (παλιό;) Ναυτικό Ανέκδοτο...

Μας το προσέφερε ο συνάδελφος Τάκης Κουδούνης,
αφιερωμένο με συμπάθεια σε όλους τους "καταστρώματος.."







...Και 'Αλλο Ένα Ναυτικό Ανέκδοτο...

Μας το προσέφερε ο συνάδελφος Σωτήριος Γεωργιάδης,
αφιερωμένο με συμπάθεια σε όλους τους "καλαμαράδες..."



LESSONS FROM CASUALTIES


It is with regret and haste that I write this letter to you. Regret that such a small misunderstanding could lead to the following circumstances, and haste, in order that you will get this report before you form your own preconceived opinions from reports in the world press, for I am sure that they will tend to overdramatise the affair.

We had just picked up the pilot, and the apprentice had returned from changing the Golf flag for the Hotel flag and, it being his first trip, was having difficulty in rolling the Golf flag up. I therefore proceeded to show him how. Coming to the last part, I told him to "let go." The lad, although willing, is not too bright, necessitating my having to repeat the order in a sharper tone.

At this moment the Chief Officer appeared from the Chart room, having been plotting the vessel's progress, and, thinking that it was the anchors that were being referred to, repeated the "let go" to the Third Officer on the forecastle. The port anchor, having been cleared away but not walked out, was promptly let go. The effect of letting the anchor drop from the "pipe" while the vessel was proceeding at full harbor speed proved too much for the windlass brake, and the entire length of the port cable was pulled out "by the roots." I fear that the damage to the chain locker may be extensive. The braking effect of the port anchor naturally caused the vessel to sheer in that direction, right towards the swing bridge that spans a tributary to the river up which we were proceeding.

The swing bridge operator showed great presence of mind by opening the bridge for my vessel. Unfortunately, he did not think to stop the vehicular traffic, the result being that the bridge partly opened and deposited a Volkswagen, two cyclists, and a cattle truck on the foredeck. My ship's company is at present rounding up the contents of the latter, which from the noise, I would say are pigs. In his efforts to stop the progress of the vessel, the Third Officer dropped the starboard anchor, too late to be of practical use, for it fell on the swing bridge operator's control cabin.

After the port anchor was let go and the vessel started to sheer, I gave a double ring Full Astern on the Engine Room Telegraph and personally rang the Engine Room to order maximum astern revolutions. I was informed that the sea temperature was 53 degrees and asked if there was a film to night; my reply would not add constructively to this report.

Up to now I have confined my report to the activities at the forward end of the vessel. Down aft they were having their own problems. At the moment the port anchor was let go, the Second Officer was supervising the making fast of the after tug and was lowering the ship's towing spring down onto the tug.

The sudden braking effect on the port anchor caused the tug to "run in under" the stern of my vessel, just at the moment when the propeller was answering my double ring Full Astern. The prompt action of the Second Officer in securing the inboard end of the towing spring delayed the sinking of the tug by some minutes, thereby allowing the safe abandoning of that vessel.

It is strange, but at the very same moment of letting go the port anchor there was a power failure ashore. The fact that we were passing over a "cable area" at that time might suggest that we may have touched something on the river bed. It is perhaps lucky that the high-tension cables brought down by the foremast were not live, possibly being replaced by the underwater cable, but owing to the shore blackout it is impossible to say where the pylon fell.

It never fails to amaze me, the actions and behavior of foreigners during moments of minor crisis. The pilot, for instance, is at this moment huddled in the corner of my day cabin, alternately crooning to himself and crying after having consumed a bottle of gin in a time that is worthy of inclusion in the Guinness Book of Records. The tug captain, on the other hand, reacted violently and had to forcibly be restrained by the Steward, who has him handcuffed in the ship's hospital, where he is telling me to do impossible things with my ship and my person.

I enclose the names and addresses of the drivers and insurance companies of the vehicles on my foredeck, which the Third Officer collected after his somewhat hurried evacuation of the forecastle. These particulars will enable you to claim for the damage that they did to the railing on the No. 1 hold.

I am closing this particular report, for I am finding it difficult to concentrate with the sound of police sirens and their flashing lights.

It is sad to think that had the apprentice realized that there is no need to fly pilot flags after dark, none of this would have happened.

For weekly Accountability Report, I will assign the following Casualty Numbers: T/750101 to T/750199 inclusive.

Yours Truly

Master





Και ένα ...Στρατιωτικό Ανέκδοτο.

Μας το προσέφερε ο συνάδελφος Σπύρος Φακίρης,
αφιερωμένο στους συναδέλφους εν όπλοις του Σ.Ξ."



ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ !

 

Ένας Ταγματάρχης αναλαμβάνει Διοικητής ενός στρατοπέδου. Ο απερχόμενος Διοικητής τον ξεναγεί στο στρατόπεδο. Του δείχνει π.χ. το Διοικητήριο, τους θαλάμους οπλιτών, τις τουαλέτες, τα λουτρά, τα μαγειρεία, τις αποθήκες οπλισμού, τον όρχο κ.ο.κ. Στο τέλος του δείχνει και το σύστημα ασφαλείας. Τη σκοπιά της πύλης, την κρυφή σκοπιά, τη σκοπιά στα πυρομαχικά, τη σκοπιά στον όρχο και στο τέλος τη σκοπιά στο παγκάκι.

Νέος Διοικητής: -Σκοπιά στο παγκάκι;

Παλαιός Διοικητής: -Ναι σκοπιά στο παγκάκι.

Νέος Διοικητής: -Δηλαδή; Τι ακριβώς φυλάει εδώ ο σκοπός;

Παλαιός Διοικητής: -Το παγκάκι.

Νέος Διοικητής: -Και τι έχει δηλαδή το τόσο πολύτιμο αυτό παγκάκι και χρειάζεται σκοπός για να το φυλάει;

Παλαιός Διοικητής: -Δεν έχω την παραμικρή ιδέα αγαπητέ συνάδελφε. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο Διοικητή κι έτσι σου τα παραδίδω.

Νέος Διοικητής: -Εγώ όμως θέλω να μάθω. Δε μπορεί να έχει τοποθετηθεί μια σκοπιά έτσι γιατί του κάπνισε κάποιου Διοικητή. Πού είναι τώρα ο προηγούμενος Διοικητής;

Παλαιός Διοικητής: -Είναι Αντισυνταγματάρχης και βρίσκεται στο λόχο στρατηγείου.

Νέος Διοικητής: -Ωραία. Θα τον πάρω αμέσως τηλέφωνο να τον ρωτήσω.

Παίρνει τηλέφωνο :

Νέος Διοικητής: -Λόχος στρατηγείου; Καλημέρα σας θα ήθελα να μιλήσω στον Αντισυνταγματάρχη κύριο τάδε.

ΚΕΠΙΚάριος: -Μισό λεπτό παρακαλώ.

Αντισυνταγματάρχης: -Ορίστε.

Νέος Διοικητής: -Καλημέρα σας κύριε Αντισυνταγματάρχα. Είμαι ο νέος Διοικητής του στρατοπέδου τάδε και θέλω μια πληροφορία επειδή έμαθα ότι έχετε διατελέσει κι εσείς Διοικητής στο εν λόγω στρατόπεδο.

Αντισυνταγματάρχης: -Παρακαλώ κύριε Ταγματάρχα.

Νέος Διοικητής: -Ξέρετε, ο απερχόμενος Διοικητής: -μου έδειξε τα μέτρα  ασφαλείας. Θα τα θυμάστε κι εσείς φαντάζομαι.

Αντισυνταγματάρχης: -Βεβαίως .

Νέος Διοικητής: -Θα θυμάστε ασφαλώς και τη σκοπιά στο παγκάκι.

Αντισυνταγματάρχης: -Βεβαίως.

Νέος Διοικητής: -Ήθελα να μάθω σε τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η σκοπιά;

Αντισυνταγματάρχης: -Δεν γνωρίζω δυστυχώς. Δεν υπηρέτησα πολύ σε αυτό το στρατόπεδο. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο Διοικητή κι έτσι τ' άφησα.

Νέος Διοικητής: -Μήπως γνωρίζετε ποιος ήταν ο προηγούμενο Διοικητής;

Αντισυνταγματάρχης: -Βεβαίως. Είναι βέβαια Συνταγματάρχης τώρα, αλλά είναι εξαίρετος άνθρωπος. Είμαι σίγουρος πώς θα γνωρίζει. Μισό λεπτό να βρω το τηλέφωνό του.

Παίρνει τον Συνταγματάρχη στο τηλέφωνο

Νέος Διοικητής: -Καλημέρα σας κύριε Συνταγματάρχα. Είμαι ο νέος Διοικητής του στρατοπέδου τάδε, όπου είχατε υπηρετήσει κι εσείς πριν μερικά χρόνια.

Συνταγματάρχης: -Ναι θυμάμαι. Ωραίοι καιροί τότε!

Νέος Διοικητής: -Ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση. Υποθέτω ότι θα θυμάστε τα μέτρα ασφαλείας και φυσικά τη σκοπιά στο παγκάκι.

Συνταγματάρχης: -Κατάλαβα. Θέλετε να με ρωτήσετε για τη σκοπιά στο παγκάκι. Ξέρετε κι εγώ αναρωτήθηκα αλλά δεν βρήκα εξήγηση.

Νέος Διοικητής: -Και γιατί δεν την καταργήσατε;

Συνταγματάρχης: -Ξέρετε τώρα, δεν καταργείται έτσι μια σκοπιά. Για να αλλάξεις τα μέτρα ασφαλείας χρειάζεται να κάνεις αίτηση στη Μεραρχία, αυτή να τη μεταβιβάσει στο ΓΕΕΘΑ, αυτό να τη στείλει στο ΓΕΣ, να φτάσει μέχρι το Υπουργείο Αμύνης, να γίνει μελέτη να την εγκρίνει ο Ταξίαρχος, να τη στείλει στο Στρατηγό, να την εγκρίνει ο Στρατηγός, να έλθει να επιθεωρήσει ο Στρατηγός κι εδώ που τα λέμε, έχουμε που έχουμε τουλάχιστον μια στρατηγική το χρόνο, άλλη όρεξη δεν είχαμε να προσθέσουμε μια ακόμα και να τρέχουμε.

Νέος Διοικητής: -Μήπως ξέρετε πού μπορώ να βρω τον προηγούμενο Διοικητή;

Συνταγματάρχης: -Έχει πεθάνει. Δεν ήξερε όμως. Τον ρώτησα κι εγώ. Όμως ο προ-προηγούμενος Διοικητής, είναι τώρα απόστρατος βέβαια και θα'ναι καμιά 90αριά χρονών, ζει. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντιστράτηγου πριν κάμποσα χρόνια και κάθε Κυριακή πηγαίνει στον εθνικό κήπο και κάνει τη βολτίτσα του, συζητάει με άλλους απόστρατους, παίζουν τάβλι, χαρτιά κοκ. Είμαι σίγουρος ότι αυτός θα ξέρει. Και του αρέσει πολύ να μιλάει για τις αναμνήσεις του από το Στρατό.

Να μη σας τα πολυλογώ, πάει και βρίσκει τον παππού.

Νέος Διοικητής: -Καλημέρα σας Στρατηγέ.

Στρατηγός: -Καλημέρα.

Νέος Διοικητής: -Ξέρετε είμαι Ταγματάρχης και ανέλαβα τη διοίκηση του τάδε στρατοπέδου.

Στρατηγός: -Αααα!! είχα υπηρετήσει κι εγώ εκεί. Ωραία χρόνια. Καταπληκτικά στελέχη και τέλειοι στρατιώτες. Μας βρήκε άψογους τότε ο Στρατηγός κι έδωσε 10 μέρες τιμητική σε όλους τους φαντάρους και λίγο αργότερο πήρα βαθμό και ανέβηκα στην ιεραρχία.

Νέος Διοικητής: -Θα θυμάστε βέβαια ότι στο στρατόπεδο υπάρχει μια σκοπιά δίπλα σ' ένα παγκάκι. Μήπως ξέρετε γιατί την έχουν βάλει αυτή τη σκοπιά;

Στρατηγός: -Τίιιιιιιιιιιιιιι ;; Ακόμη δεν έχει στεγνώσει η μπογιά στο παγκάκι ;;







Some Military ...Safety Tips.


Μας το προσέφερε ο συνάδελφος Σωτήριος Γεωργιάδης.



SOME MILITARY SAFETY TIPS. SIMPLE YET ELOQUENT:


"AIM TOWARDS THE ENEMY."
Instruction printed on US Rocket Launcher

"WHEN THE PIN IS PULLED, MR. GRENADE IS NOT OUR FRIEND."
US Marine Corps


"CLUSTER BOMBING FROM B-52s IS VERY, VERY ACCURATE. THE BOMBS ARE GUARANTEED TO ALWAYS HIT THE GROUND."

U.S.A.F. Ammo Troop

"IF THE ENEMY IS IN RANGE, SO ARE YOU."
Infantry Journal

"A SLIPPING GEAR COULD LET YOUR M203 GRENADE LAUNCHER FIRE WHEN YOU LEAST EXPECT IT. THAT WOULD MAKE YOU QUITE UNPOPULAR IN WHAT'S LEFT OF YOUR UNIT."

Army's magazine of prevention maintenance

"IT IS GENERALLY INADVISABLE TO EJECT DIRECTLY OVER THE AREA YOU JUST BOMBED."

US. Air Force manual

"TRY TO LOOK UNIMPORTANT; THE ENEMY MAY BE LOW ON AMMO."

Infantry  Journal

"TRACERS WORK BOTH WAYS."
U.S. Army Ordnance

"FIVE-SECOND FUSES ONLY LAST THREE SECONDS."
Infantry Journal

"BRAVERY IS BEING THE ONLY ONE WHO KNOWS YOU'RE AFRAID."  

David Hackworth

"IF YOUR ATTACK IS GOING TOO WELL, YOU'RE WALKING INTO AN AMBUSH." 

Infantry Journal

"NO COMBAT-READY UNIT HAS EVER PASSED INSPECTION."
Joe Gay

"ANY SHIP CAN BE A MINESWEEPER....ONCE."  

Anonymous

"NEVER TELL THE PLATOON SERGEANT YOU HAVE NOTHING TO DO."

Unknown Marine Recruit

"DON'T DRAW FIRE; IT IRRITATES THE PEOPLE AROUND YOU."
Infantry Journal

"IF YOU SEE A BOMB TECHNICIAN RUNNING, TRY TO KEEP UP WITH HIM."  

U.S.A.F. Ammo Troop


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

IN GOD WE TRUST !

On the One Dollar Bill.