Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου, την 7η Οκτωβρίου 1571.

Από άρθρο του Νίκου Πατούχα (Φάκελοι 2-2-07)
και από ομώνυμο άρθρο της Wikipedia.







Περιληπτική περιγραφή

   Την 7η Οκτωβρίου 1571, έλαβε χώρα η "Ναυμαχία της Ναυπάκτου", μια από τις σημαντικότερες κατά θάλασσα συγκρούσεις στην παγκόσμια ιστορία και η αμέσως μετά εκείνη της Σαλαμίνας ιστορικότερη ναυμαχία. Επί πλέον δε αποτελεί και ιστορικό σταθμό στη ναυτική τακτική καθώς και στη ναυπηγική.

   Ονομασία
Η σύγκρουση έγινε μεταξύ των ενωμένων στόλων της Ισπανίας, της Βενετίας, της Γένουας, της Νεάπολης και Σικελίας και του Πάπα αφενός και του ενιαίου στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφετέρου, παρά την είσοδο του Κορινθιακού Κόλπου, κοντά στις νήσους νότιες Εχινάδες, παρά το Ακρωτήριο Σκρόφα. Η ονομασία της προήλθε όχι από την πόλη της Ναυπάκτου αλλά από την ονομασία (θέση) του Κόλπου όπου έγινε η ναυμαχία, επειδή τότε ολόκληρος ο Κόλπος λεγόταν από τους Ενετούς "Κόλπος της Ναυπάκτου".

   Ιστορικό
Μετά τη κατάληψη της Κύπρου από τον Σουλτάνο Σελήμ Β΄, τον Αύγουστο του 1570, και τις επακόλουθες από τους Τούρκους σφαγές των παραδοθέντων Ενετών, αλλά και μετά την ιταμή και προκλητική στάση των Οθωμανών έναντι των χριστιανικών κρατών, άρχισαν με την πρωτοβουλία του, μετέπειτα Αγίου, Πάπα Πίου του Ε΄ τα χριστιανικά κράτη και μάλιστα η Ισπανία και η Βενετία να συνάπτουν συμμαχίες για κοινές κατά των Οθωμανών πολεμικές ενέργειες, οι οποίες απέβλεπαν κυρίως στη διάλυση του οθωμανικού στόλου και την απελευθέρωση των κατεχόμενων από εκείνους εδαφών.

   Συγκρότηση στόλων
Έτσι οι πλείστες δυνάμεις του συγκροτηθέντος συμμαχικού υπερ-στόλου των δυτικών χριστιανικών κρατών διατέθηκαν στη Βενετία, που ήταν η περισσότερο πληγείσα στις κτήσεις της, ενώ στο στόλο της Ισπανίας συνενώθηκαν οι στόλοι της Νεάπολης και Σικελίας, που υπάγονταν σ΄ αυτήν και ο στόλος της Γένουας με τα σκάφη του Πάπα. Του Ενετικού στόλου, που ήταν διαιρεμένος σε δύο μοίρες ηγούνταν οι ναύαρχοι Σεβαστιανός Βενιέρος, Μάρκος Κυρήνης και Αύγουστος Βαρβαρίγος, του Παπικού στόλου ο ναύαρχος Μάρκος Αντώνιος Κολλόνα, του Γενουατικού ο ναύαρχος Ιωάννης Ανδρέα Ντόρια και τέλος του Ισπανικού ο αδελφός του Βασιλέως της Ισπανίας, Δον Ιωάννης ο Αυστριακός, στον οποίο δόθηκε, κατόπιν γενικής συμφωνίας, η αρχιναυαρχία όλων των παραπάνω στόλων.
   Έτσι στα μέσα του 1571 ο στόλος αυτός, του οποίου τα περισσότερα σκάφη τελούσαν μεν υπό τις διαταγές των Ενετών αλλά κυβερνιόνταν από Έλληνες ναυτικούς, συγκεντρώθηκε στη σικελική Μεσσήνη.
   Στις 17 Σεπτεμβρίου ο συμμαχικός στόλος που αριθμούσε 6 Γαλεάσσες, 209 Γαλέρες και 70 Φρεγάτες, (σύνολο 285 πλοία), και μεταφέροντας δύναμη πεζικού 28.000 ανδρών εκ των οποίων 8.000 ήταν Έλληνες, απέπλευσε από Μεσσήνη για τα ελλαδικά ύδατα, προς συνάντηση του οθωμανικού στόλου. Στις 26 Σεπτεμβρίου ο συμμαχικός στόλος καταπλέει στη Κέρκυρα και μετά από μικρή ανάπαυση απέπλευσε προς Νότο, όπου και παραπλέοντας την ηπειρωτική ακτή και φθάνοντας στις Εχινάδες νήσους του Κόλπου της Ναυπάκτου, ήλθε για πρώτη φορά σε οπτική επαφή με τον οθωμανικό στόλο.
   Ο Τουρκικός στόλος, κυρίως Αιγυπτιακός, ενισχυμένος και από τον Αλγερινό στόλο, έπλεε και εκείνος προς συνάντηση του χριστιανικού. Αποτελείτο από 210 πλοία μεγέθους γαλέρας και 63 τύπου γαλιότας, (σύνολο 273 πλοία). Αρχιναύαρχος του οθωμανικού στόλου ήταν ο Καπουδάν πασάς, Αλή Ζαζέ μουεζίν, έχοντας υπ΄ αυτόν τον αρνησίθρησκο Ναπολιτάνο Μπέη του Αλγερίου Ουλούτς Αλή και τον Μπέη της Αλεξανδρείας Μεχμέτ Σιρρόκο...
(πηγή Wikipedia)


Ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί να βρει στη συνέχεια λεπτομερέστερη ανάλυση της ιστορικής ναυμαχίας,
σε μορφή αρχείου pdf, πιέζοντας την παρακάτω εικόνα.




Για ανάγνωση αρχείων pdf, απαιτείται το πρόγραμμα Adobe Acrobat Reader: -->  
Α.Ν.Α.