Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Στον ‘Απελθόντα’ Αντιναύαρχο (ε.α.)  Δημήτριο Ανδριτσόπουλο Π.Ν.

Η αναγγελία θανάτου του 
και
Το βιογραφικό σημείωμα
του αποβιώσαντος από το «Βιογραφικό Λεξικό των Αποφοίτων Σ.Ν.Δ.», 
Οι αποχαιρετιστήριοι λόγοι από τους :
Αντιναύαρχο ε.α.  Κωνστ. Καταγά Π.Ν. 
Υποναύαρχο ε.α. Ιωάννη Κολλινιάτη Π.Ν.
Πλοίαρχο (Μ) ε.α. Μάρκο Βασιλικό Π.Ν.
*
Δημοσίευση στην ‘ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ’ από τον Πλοίαρχο (Μ) ε.α. Ματθαίο Δημητρίου Π.Ν.
*
‘In Memoriam’  από τον Υποναύαρχο ε.α. Σταμάτιο Κλουδά Π.Ν.

___________________________________________________

     Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2024

     Με μεγάλη θλίψη πληροφορηθήκαμε από συναδέλφους και την ΕΑΑΝ, ότι απεβίωσε σήμερα, 22/4, ο Αντιναύαρχος (Μ) ε.α. Ανδριτσόπουλος Δημήτριος ΠΝ, τάξεως εισόδου εις Σ.Ν.Δ. 1945.
     Η Εξόδιος Ακολουθία θα τελεσθεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου και ώρα 12:00, στον Ι. Ναό εντός του κοιμητηρίου Π. Φαλήρου, όπου και θα ακολουθήσει η ταφή.
     Εκ μέρους του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ν.Δ., εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας προς την οικογένεια του εκλιπόντος και τους λοιπούς συγγενείς του.
     Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

     Υποναύαρχος ε.α. Αντ. Αναστασάκης Π.Ν.
                    Πρόεδρος Σ.Α./Σ.Ν.Δ.

Ανδριτσόπουλος Δημήτριος
του Ευθυμίου (ΑΜ Μ126)
Μήθυμνα Λέσβου[1], 17.12.1927

       Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 25.10.1945[2], αποφοίτησε δε στις 30.09.1949 ως Μηχανικός Σημαιοφόρος. Ακολούθως, προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 29.09.1952, σε Υποπλοίαρχο στις 27.09.1956, σε Πλωτάρχη στις 16.10.1961 (με μεταγενέστερη πράξη, αναδρομικά από 30.09.1961), σε Αντιπλοίαρχο στις 01.03.1966 (αναδρομικά από 27.12.1965 και με μεταγενέστερη πράξη από 30.09.1965), σε Πλοίαρχο στις 30.09.1972, σε Αρχιπλοίαρχο στις 21.06.1977 και σε Υποναύαρχο στις 09.05.1979, αποστρατεύθηκε δε με αίτησή του στις 02.03.1982 ως Υποναύαρχος ε.α. Στις 21.02.1983, ανακλήθηκε στην ενέργεια με το βαθμό του Υποναυάρχου και στις 25.08.1989 επαναφέρθηκε στην εφεδρεία. Ανακλήθηκε και πάλι στην ενέργεια, με τον ίδιο βαθμό, μεταξύ 29.09.1988 και 24.08.1989, καθώς και από τις 29.12.1989 μέχρι τις 30.04.2000.
Μετεκπαιδεύθηκε στη Ναυπηγία στο Βασιλικό Ναυτικό Κολλέγιο Γκρίνουιτς της Αγγλίας (1952-1956) και έλαβε αντίστοιχο πτυχίο εξειδίκευσης. Ήταν πτυχιούχος ναυπηγός του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (1965).
Υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας και σε τεχνικές, επιτελικές και διοικητικές θέσεις, χρημάτισε δε καθηγητής στη Σ.Ν.Δ. (1970-1975, ναυπηγίας).
Διετέλεσε Διευθυντής Μηχανών του πλωτού συνεργείου ΗΦΑΙΣΤΟΣ (1962, Πλωτάρχης), Διευθυντής ΓΕΝ/Δ2 και ΓΕΝ/Δ5 (1968-1969, Αντιπλοίαρχος), Διευθυντής ΔΤΕΧ2 του Αρχηγείου Ναυτικού (1969-1970, Αντιπλοίαρχος και 1971-1975, Αντιπλοίαρχος/Πλοίαρχος), Τεχνικός Διευθυντής Ναυστάθμου Κρήτης (1975-1976, Πλοίαρχος), Διευθυντής του Γραφείου Εξοπλισμών του ΓΕΝ (1977-1982, Αρχιπλοίαρχος/Υποναύαρχος) και, παράλληλα, Γενικός Επιθεωρητής Ναυτικού (1979-1982 Υποναύαρχος).
Ενδιαμέσως, εκτός από άλλα πλοία του Στόλου, υπηρέτησε στο ΓΕΝ, τους Ναυστάθμους Κρήτης και Σαλαμίνας, καθώς και στην Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (1966-1968).
Κατά την ανάκλησή του στην ενέργεια από την εφεδρεία την περίοδο 1983-1984 (Υποναύαρχος), χρημάτισε Σύμβουλος στο ΓΕΝ για θέματα ανάπτυξης του Ναυτικού Προγράμματος, κατ’ αυτήν δε της περιόδου 1988-1989, Ειδικός Σύμβουλος του ΓΕΝ για τις συμβάσεις κατασκευής των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ. Τέλος, κατά την περίοδο 1989-2000, διατέλεσε Σύμβουλος του ΓΕΝ για το πρόγραμμα κατασκευής υποβρυχίων στην Ελλάδα.
Στις 20.04.1999, του απονεμήθηκε η διαμνημόνευση Αξίας και Τιμής, επειδή: προσέφερε διακεκριμένη υπηρεσία στις Ένοπλες Δυνάμεις και την Πατρίδα. Συγκεκριμένα, εργάστηκε ανιδιοτελώς και με υποδειγματική συνέπεια στο «Πρόγραμμα Φρεγατών ΜΕΚΟ-2000» δεκαπενταετούς διάρκειας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ολοκλήρωσή του και, επιπλέον, συμμετέσχε με την ίδια ανιδιοτέλεια στο εν εξελίξει «Πρόγραμμα Υποβρυχίων».
Συνέγραψε το “Εγχειρίδιον Ναυπηγίας” (1962).
___________________________________________________

[1]      Κατά δήλωση του ιδίου, ενώ το Μητρώο του ΓΕΝ εσφαλμένως αναφέρει ως τόπο γέννησης τον Μπράλο Φθιώτιδας.
[2]     Τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν τις 25.10.1945. Ωστόσο, σύμφωνα με τη μαρτυρία των αρχικά εισαχθέντων της τάξης 1945Β, η κατάταξή τους έλαβε χώρα στις 07.11.1945. Ίσως, η πρόσκληση για κατάταξη να ανέφερε αυτή την ημερομηνία και η είσοδός τους στη Σχολή να έγινε την μεθεπομένη της έναρξης επαναλειτουργίας της στον Πειραιά (05.11.1945).

      ____________________________________________________

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΑΝΔΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟ ΠΝ
[ Στον Ι.Ν. εντός κοιμητηρίου Π. Φαλήρου, το Σάββατο 24 Φεβ. 2024]
Αποχαιρετισμός από τον Αντιναύαρχο ε.α. Κωνσταντίνο Γ. Καταγά ΠΝ

—–Αγαπητέ μας, Σεβαστέ μας Ναύαρχε
—–Με μεγάλη θλίψη σας αποχαιρετούμε, παληοί και νεώτεροι συνάδελφοι, παρόντες στο σημερινό εκκλησίασμα εδώ αλλά και τόσοι άλλοι μακράν, που άκουσαν τη θλιβερή είδηση. Μέσα σε αυτή τη θλίψη, πολλά είναι τα συναισθήματα για μια απώλεια αναπόδραστη για όλους εμάς τους βροτούς, βέβαια. Συναισθήματα όμως γεμάτα και με βαθειά εκτίμηση για σας, γεμάτα με μια ιδιαίτερη συγκίνηση για την τιμή που είχαμε να ζήσουμε το μεγάλο σας έργο, μισού σχεδόν αιώνα από τότε που σχεδιάζατε και αγωνιζόσαστε για τα πρώτα μας μεταπολεμικά Υ/Β, εν συνεχεία για τις νέες πυραυλακάτους, τα ελικόπτερα, τις νέες Φρεγάτες ΕΛΛΗ και ΛΗΜΝΟΣ και ακόμη σαν σύμβουλος για τις Φρεγάτες ΜΕΚΚΟ και το ξεκλείδωμα της κατασκευής στα δικά μας ναυπηγεία των υποβρυχίων μας της νέας κλάσης.
—–Ένα έργο ολόκληρης ζωής στην κυριολεξία αφού και στην προχωρημένη αποστρατεία, σας ζητούσαν την ενεργό και υπεύθυνη συμβουλή σας σε νέα προγράμματα προσκτήσεως νέων μονάδων και εξοπλισμών. Όλο αυτό το έργο δεν θαυμάζεται μόνο ως μια ξεχωριστή μοναδική, συνεχής, προσφορά στο Πολεμικό Ναυτικό για την ανανέωση του Στόλου όλα αυτά τα χρόνια. Θαυμάζεται γιατί αυτή η μεγάλη προσφορά σας γίνεται γιγαντιαία, γιατί έχουν αναγνωρισθεί τα ηθικά της στοιχεία τα οποία της προσέδωσε η προσωπικότητά σας.
—–Τι να πρωτοπεί πει κανείς; Εντιμότητα, ανιδιοτέλεια, ακεραιότητα, σεμνότητα, φιλότιμο, ευγένεια, ανθρωπιά, πατριωτισμός, αγάπη για το Ναυτικό; Παρενθετική αλλά σημαντική η φράση: Ούτε κιχ για κάτι προσωπικά μεμπτό σε όλη αυτήν την συνεχή πολυετή προσπάθεια, σε έναν ως γνωστό ευπαθή και επιρρεπή για ατασθαλίες χώρο συμφερόντων.
—–Ασφαλώς πολλοί από εμάς εδώ σήμερα έχουν να θυμούνται διδάγματα από συνεργασίες μαζί σας και υπηρεσίες κάτω από την διεύθυνση και διοίκησή σας.
—–Αρκετοί είμαστε εδώ, από το Ναυτικό Κλιμάκιο της Ολλανδίας και τις φρεγάτες μας ΕΛΛΗ και ΛΗΜΝΟΣ, να αποδώσουμε τον τελευταίο ασπασμό όπως μας καλεί και η Εκκλησία μας. Οι Κυβερνήτες, (βλέπω τον κ. Δεμέστιχα …), οι αξιωματικοί, ανθυπασπιστές, υπαξιωματικοί και ναύτες, εδώ ή μακράν, έχουν τόσα να θυμούνται από σας Σεβαστέ μας Ναύαρχε. Ήταν οι καλύτερες στιγμές της σταδιοδρομίας μας.
—–Από το γενικό τεράστιο έργο σας που σκιαγράφησα πιο πάνω, εμείς ζήσαμε από κοντά αυτό της παραλαβής των φρεγατών ΕΛΛΗ και ΛΗΜΝΟΣ. Ήταν μια επιλογή της ναυτικής και πολιτικής ηγεσίας (των αειμνήστων ΑΓΕΝ, Ναυάρχου Κονοφάου και ΥΕΘΑ, Ευάγγελου Αβέρωφ), πολύ επιτυχής γιατί τα πλοία ήταν στο τελικό στάδιο για να παραδοθούν στο Ολλανδικό Ναυτικό. Η παραλαβή τους έφερνε στο Στόλο μας την νέα εποχή, όχι μόνο στον οπλισμό αλλά και στην κατασκευή του σκάφους, της πρόωσης και των αυτοματισμών της. Η διεύθυνσή σας και το παράδειγμά σας ενέπνεε όλους μας για αυτήν την παραλαβή. Αν και δεν είσαστε προσωπικά εκεί στο Vlissingen, σας θεωρούσαμε καθημερινά μαζί μας. Ναι, ήταν εκεί παρόν το κύρος σας.
—–Το κύρος σας είχε ταξιδέψει στην Ολλανδία και στα Ναυπηγεία και στο Ολλανδικό Ναυτικό. Ένα ταξίδι αφανές, χωρίς φανφάρες και πολλά λόγια, που έφερνε όμως ένα σεβασμό στην αναγνωρισμένη επαγγελματική σας γνώση και εμπειρία, συνδυασμένα με την ακεραιότητα και την αυστηρή απαίτηση για την άψογη εκτέλεση των εργασιών της κατασκευής των πλοίων. Στο κύρος σας αυτό στηρίχθηκε και η δική μας προσπάθεια και νοιώθαμε και μεγάλη υπερηφάνεια για αυτήν την αναγνώριση σας.
—–Πολύ λυπηθήκαμε από την τελευταία ταλαιπωρία της υγείας σας. Από τα χρόνια τα σχετικά ήρεμα των γηρατειών σας, γέρων και εγώ, θα θυμάμαι την συγκίνηση για την αναφορά σας στις στιγμές εκείνων των ημερών. Ακόμη θα θυμάμαι την σεβαστή σας παρουσία σε εκδηλώσεις σεβασμού, όπως αυτές των γευμάτων από τον κ. Σίμο Παληό, που συγκινημένος πάντοτε ανέφερε με σεβασμό και υπερηφάνεια την υπηρεσία του ως εφέδρου Σημαιοφόρου κοντά σας. Σε αυτά και ο αγαπητός σας φίλος από τα παλιά, που τον θαυμάζατε και για τα καθήκοντα του Γενικού Γραμματέα ΙΜΟ, ο Ναύαρχος ΛΣ Ευθ, Μητρόπουλος. Και οι δυο τους σήμερα εδώ για τον τελευταίο χαιρετισμό τους.

—–Σεβαστέ μου Ναύαρχε
—–Αφήνετε μια παρακαταθήκη υπηρεσίας, καθήκοντος και ήθους στην σύγχρονη ιστορία του Ναυτικού μας. Ένα έξοχο, φωτεινό παράδειγμα στην δύσκολη εποχή που αξίες σαν και αυτές που διδάξατε κινδυνεύουν. Ας ευχηθούμε αυτό που εσείς τηρήσατε στην πράξη με τον βίο σας, αυτό που ακούγαμε από τα χρόνια μας στην Σχολή μας «Ουδέν μορφώνει όσον το Παράδειγμα, ουδέν επιβάλλει όσον η Ευπρέπεια» να παίρνει από το δικό σας παράδειγμα τη δύναμη για να βρίσκει μιμητές σας.
—–Στους αγαπημένους οικείους, την αγαπητή Λητώ, εύχομαι παρηγοριά να είναι η αγάπη σας για τον ναύαρχο και η φροντίδα σας ιδιαίτερα στις δύσκολες ώρες του και το όνομα που σας αφήνει.
—–Μαζί με τις ευχές της Εκκλησίας μας, σας ευχόμαστε Σεβαστέ μας Ναύαρχε καλό το ταξίδι, σε εύορμο λιμάνι του Θεού.

________________________________________________________________

Αποχαιρετισμός από τον Υποναύαρχο ε.α. Ιωάννη Κολλινιάτη ΠΝ

—–Συγγενείς, Συνάδελφοι και Φίλοι του μεταστάντος Ναυάρχου, που βρίσκεστε σήμερα εδώ για τον τελευταίο αποχαιρετισμό του
—–Έχοντας για μεγάλα χρονικά διαστήματα υπάρξει άμεσος υφιστάμενός του και ως εκ τούτου έχοντας άμεση αντίληψη της τεράστιας προσφοράς του στο Πολεμικό Ναυτικό όπου είχε ολοκληρωτικά αφιερώσει τη ζωή του, είχα πολλές φορές διερωτηθεί «Άραγε η ψυχή του ανθρώπου που αποχαιρετούμε στο τελευταίο του ταξίδι προς την αιωνιότητα μας ακούει»; Στο αναπάντητο αυτό ερώτημα είχε δώσει διέξοδο πριν μία τριετία περίπου ο τότε ΑΓΕΝ Ναύαρχος Πετράκης με την οργάνωση μιας σεμνής εκδήλωσης στο δώμα του ΓΕΝ προς τιμήν εν ζωή του Ναυάρχου που αποχαιρετούμε σήμερα, με παρουσία της Ηγεσίας του Ναυτικού και μικρού αριθμού αποστράτων, της ίδιας με τον Ναύαρχο Ανδριτσόπουλο εξειδίκευσης.
—–Ως ο αρχαιότερος παρών της αυτής ειδικότητας με τον τιμώμενο Ναύαρχο, είχα ζητήσει από τον ΑΓΕΝ και είχε συγκατατεθεί να μου επιτρέψει να πω λίγα λόγια για την τεράστια, ανεπανάληπτη θα ήταν πιο σωστό να πει κανείς, συνεισφορά του τιμώμενου Ναυάρχου στο έργο του Ναυτικού.
—–Δεν είχα ρωτήσει τον ίδιο τον τιμώμενο αν ήταν σύμφωνος αφού ήξερα ότι δεν θα το ήθελε. Αφού ήξερα καλά πόσο αντίθετος ήταν σε κάθε μορφής προσωπική προβολή. Αφού ήξερα ότι είχε επιλέξει να ζει πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας. Όμως δεν μπορώ, δεν πρέπει και δεν θέλω να παραλείψω τούτη τη στιγμή να θυμίσω σε όλους όσους είναι παρόντες εδώ, ποιος ήταν ο Ναύαρχος Ανδριτσόπουλος που αποχαιρετούμε σήμερα.
—–Ελπίζω η ψυχή του να μου συγχωρήσει τη διατάραξη της αιώνιας γαλήνης του. Και το ζητάω αυτό γιατί οι περισσότεροι ξέρουμε πόσο ολόκληρη τη ζωή του είχε, με ξεχωριστή σεμνότητα επιλέξει, να ζει διακριτικά.
—–Θα προσπαθήσω να υπερνικήσω τη συγκίνηση μου και να πω λίγα λόγια για την τεράστια συνεισφορά του Ναυάρχου στο Πολεμικό Ναυτικό, αφού τη μισή μου σχεδόν υπηρεσιακή ζωή αποτελούσα τον άμεσο υφιστάμενο του.
—–Ποιος ήταν λοιπόν ο Ναύαρχος Ανδριτσόπουλος:

  • Χαμηλών τόνων αλλά υψηλών στόχων.
  • Επίμονος, με σωστές επιλογές και ρεαλιστικές ιδέες, για τις οποίες πάλευε μέχρι τέλους.
  • Λιγόλογος συνετός και αποδοτικός.
  • Ανυστερόβουλος, υπερήφανος, αξιοπρεπής, δίκαιος.
  • Αφοσιωμένος και αφιερωμένος απόλυτα και μόνο στο Ναυτικό.


—–Δύσκολο, ακατόρθωτο θα έλεγα, να μιλήσει κανείς για μία τόσο εμβληματική προσωπικότητα,

  • Που οι πράξεις της στο Ναυτικό αλλά και σε άλλους Κρατικούς φορείς γεφυρώνουν χρονική περίοδο τουλάχιστο μισού αιώνα.
  • Που το έργο το έργο του ξεκινά από τα ατμοκίνητα πλοία της δεκαετίας του 50 και τελειώνει με τα υπερσύγχρονα υποβρύχια τύπου Παπανικολής, τη σημερινή αιχμή του δόρατος της Ναυτικής μας ισχύος.
  • Που είχε το θάρρος να συγκρουσθεί με πανίσχυρους πλοιοκτήτες.
  • Που το 1966 είχε την τόλμη να περπατήσει με εκπροσώπους τους στα διπύθμενα επιβατικών πλοίων, από το πρωραίο στεγανό συγκρούσεως ως το πρυμναίο διαμέρισμα πηδαλίου, αποδεικνύοντας ότι η στεγανή τους υποδιαίρεση ήταν ανύπαρκτη.
  • Που όταν η εισήγησή του για τη λήψη μέτρων δεν εισακούσθηκε και τον παρέκαμψαν, είχαμε τη βύθιση του Ε/Γ-Ο/Γ ΗΡΑΚΛΕΙΟ στη Φαλκονέρα, με τεράστια απώλεια ανθρώπινης ζωής και παραίτηση της τότε Κυβέρνησης.


—–Σταχυολογώ μόνο ένα μικρό μέρος από το έργο και τις παρεμβάσεις του Ναυάρχου, τα αποτελέσματα των οποίων είναι υπαρκτά ως σήμερα.
—–Από τα μέσα της δεκαετίας του 60 ως το τέλος της δεκαετίας του 70 υπήρξε ένταση σχεδιασμού και ολοκλήρωσης προγραμμάτων κατασκευής πλοίων στην Ελλάδα, κυρίως βοηθητικών, με ιδιαίτερη βαρύτητα τα μικρά ναυπηγεία Περάματος-Σαλαμίνας:
—–Πυραυλάκατοι πρώτης γενιάς, Πλοία Μεταφοράς Προσωπικού ΠΑΝΔΩΡΑ, ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ, Υδρογραφικό ΝΑΥΤΙΛΟΣ, Πλοία Φάρων ΛΥΚΟΥΔΗΣ, ΚΑΡΑΒΟΓΙΑΝΝΟΣ, Υδροφόροι, Ρυμουλκά, Εκπαιδευτικό ΑΡΗΣ, είναι μόνο μερικές από τις κατασκευές πλοίων εκείνης της περιόδου, στις οποίες ο Ναύαρχος είχε καθοριστικό ρόλο. Αρκετά από αυτά τα πλοία, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι ακόμη ενεργά και εκτελούν ικανοποιητικά την αποστολή τους.
—–Την ίδια περίοδο πραγματοποιήθηκαν και οι πρώτες μεταπολεμικές κατασκευές Υποβρυχίων και ΤΠΚ σε Γερμανία και Γαλλία.
—–Ως άμεσος υφιστάμενός του τότε, θυμάμαι και ξεχωρίζω μια ισχυρή γραπτή παρέμβασή του, όπου με υπευθυνότητα, ευθυκρισία και θάρρος είχε τότε ενισχύσει την εμπιστοσύνη της Ηγεσίας του Ναυτικού σχετικά με κάποιες μεμονωμένες αμφισβητήσεις σχετικά με την ασφάλεια των Υ/Β τύπου Γλαύκος. Ήταν την περίοδο που οι τομείς του ΓΛΑΥΚΟΣ ήταν ακόμη στα σπάργανα, σε μια δύσκολη πολιτικά περίοδο για τη χώρα, με συμβατική πρόβλεψη “η σύνδεσή τους να γίνει στην Ελλάδα”. Αδιανόητο για εκείνη την περίοδο που ευτυχώς ξεπεράστηκε.
—–Τί μεγαλύτερη δικαίωση θα μπορούσε να περιμένει κανείς όταν μισό αιώνα μετά Υποβρύχια αυτής της γενιάς είναι ακόμη στην ενέργεια;
—–Κανείς δεν επιτρέπεται να ξεχάσει βέβαια και την περίοδο της ανακλήσεώς του, κατά την οποία, ως στέλεχος του Ναυτικού αλλά και ως εκπρόσωπός του στο ΔΣ των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, συμπαραστάθηκε καθοριστικά, με αποτέλεσμα την ομαλή παραλαβή των ελληνικής κατασκευής πλέον Φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ. Ενός έργου που η δυνατότητα υλοποίησής του στην Ελλάδα από τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά είχε έντονα αμφισβητηθεί και πολεμηθεί. Και όχι μόνον από ξένους…
—–Κανείς δεν μπορεί επίσης να αντιπαρέλθει την κατάθεση ψυχής του Ναυάρχου, όταν χρειάστηκε να συμπαραταχθεί με τους νεώτερους αρμόδιους συναδέλφους στην κατάρτιση της σύμβασης κατασκευής των Υποβρυχίων τύπου Παπανικολής.
—–Τα νέα συστήματα, με πρώτο την αναερόβια πρόωση, και η εμπλοκή ενός ελληνικού ναυπηγείου, για πρώτη φορά στην ιστορία, στην κατασκευή Υποβρυχίων, είχαν ανάγκη συμμετοχής στην ομάδα στελέχους με τεράστια εμπειρία και κυρίως με ξεχωριστή αυταπάρνηση. Αυτό το στέλεχος υπήρχε. Ήταν ο Ναύαρχος που αποχαιρετούμε σήμερα.
—–Όταν το πρόγραμμα όπως όλοι ξέρουμε κακοφόρμισε, ο Ναύαρχος όπως και όλοι μας δεν μπορούσε να παρακολουθεί ατάραχος και αμέτοχος.
—–Ακόμη και το 2013, ως απλός πολίτης πια ο Ναύαρχος Ανδριτσόπουλος, δέχθηκε με ξεχωριστή προθυμία να συμπράξει με το κύρος του σε μία πρωτοβουλία προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, που είχε σαν στόχο -και νομίζω ότι συνέβαλε καθοριστικά- στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης του Ναυτικού στην ανάληψη δύσκολων πρωτοβουλιών και ευθυνών, αποτέλεσμα των οποίων ήταν, όπως όλοι γνωρίζουμε, να λυθεί ο γόρδιος δεσμός παραλαβής, ολοκλήρωσης της κατασκευής και ενεργοποίησης των τριών Υποβρυχίων τύπου Παπανικολής.

—–Απευθυνόμενος τέλος στην ψυχή του Ναυάρχου, θέλω για άλλη μία φορά να εκφράσω τις ευχαριστίες όλων μας, γιατί με την πορεία ζωής και την προσωπικότητά του δημιούργησε και κληροδότησε ένα πρότυπο, που για το Ναυτικό θα έπρεπε και για τους εαυτούς μας θα άξιζε να προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε.

—–Ο Θεός να τον αναπαύσει!

________________________________________________________________

Αποχαιρετισμός από τον Πλοίαρχο (Μ) ε.α. Μάρκο Βασιλικό ΠΝ

—–Πως μπορούμε να παραθέσουμε με λίγες λέξεις τη ζωή του Ναυάρχου Δημήτρη Ανδριτσόπουλου, τον χαρακτήρα του, την προσφορά του και να δώσουμε έναν τίτλο στον σημερινό του επικήδειο;
—–Την απάντηση την έδωσε χθες ο Ναύαρχος Σταμάτης Κλουδάς, ο οποίος είπε ότι ο Ναύαρχος Ανδριτσόπουλος “δημιούργησε μια δικιά του μοναδική σχολή’’.
—–
Είναι ξεκάθαρο από τα σχόλια και πολλών άλλων συναδέλφων, ότι θα συμφωνούσαν μ’ αυτόν τον τίτλο, συμπληρώνοντας ότι ήταν μια σχολή, στην οποία μάθαινες τι είναι χρέος, καθήκον και ευθύνη, υπηρετώντας το συμφέρον του Πολεμικού Ναυτικού.
—–
Εκπροσωπώ τους νεότερους συναδέλφους. Σκεφθείτε ότι οι τάξεις γύρω από την δικιά μου έχουν 25 με 40 χρόνια διαφορά, από την τάξη του Ναυάρχου (Τάξη 1945Β).
—–
Τον γνώρισα νοερά, τότε που μας συγκέντρωναν “μούλους’’ οι 4ετείς της διοικούσας μας και μας διηγούντο ατάκες “Ανδριτσόπουλου’’, μεταξύ άλλων θεμάτων, αυτών που θα χαρακτήριζαν το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα καλούμαστε να προσφέρουμε.

  • Κύριε Δόκιμε, σας παρακαλώ πάρτε τον πηλίσκο σας και στηθείτε έξω από το Γραφείο του Κυρίου Υποδιοικητού, είναι συμμαθητής μου θα καταλάβει.
  • Μα γιατί κύριε Πλωτάρχα, μου βάλατε 20 στα 200 στο διαγώνισμα; Διότι Κύριε Δόκιμε γράψατε ασυνάρτητα πράγματα, και τους 20 βαθμούς τους πήρατε γιατί γράψατε το όνομα και το επίθετο σας κι αυτά λάθος τα γράψατε.

Και άλλα πολλά.

—–Μετά τον γνώρισα στο σπίτι του αγαπητού του φίλου και συμμαθητή του, αείμνηστου Ναυάρχου Μανώλη Ζωγραφάκη. Την προσωπικότητα και τις σχέσεις των δύο ανδρών την καταλαβαίνει κανείς όταν διαβάσει το “Νάρκισσος και Χρυσόστομος’’ του Χέρμαν Χέσε.—–
—–Ήταν ένα πρόσωπο κύρους, ένας ηγέτης έργου (task leader).
—–
Δεν ήταν συγκινησιακός ηγέτης και όμως η συγκινησιακή ανταπόκριση όλων σχεδόν, που υπηρετήσαμε μαζί του είναι η ίδια.
—–
Ήταν από τους ελάχιστους Αξιωματικούς του ΠΝ, που αμφισβητώντας τον πολιτισμό συμπεριφοράς ενός, προς τους κατωτέρους του, μιλούσε σε όλους ανεξαιρέτως στον πληθυντικό.
—–
Και όποιος προσπάθησε να τον χρησιμοποιήσει σαν αποδιοπομπαίο τράγο, επιρρίπτοντας ευθύνες πάνω του απογοητεύτηκε οικτρά. Δεν υπήρξε scape goat leader.
—–
Όσοι ζήσανε κοντά του θα αναγνωρίσουν ότι στη σχολή που τον είχαν δάσκαλο, δια του παραδείγματoς, τους βοηθούσε να βελτιώνονται ώστε να:

  • Αναπτύσσουν συνεχώς τις ικανότητές τους
  • Μπορούν να εκτιμούν σωστά οργανωτικά, συμβατικά και τεχνικά θέματα
  • Είναι ψύχραιμοι σε κρίσιμες καταστάσεις και να μη ρισκάρουν υπερβολικά
  • Μιλάνε χωρίς να προσβάλλουν τους άλλους και να βρίσκουν τρόπους να πείθουν
  • Πιστεύουν στην αξίας τους και να γίνονται άξιοι εμπιστοσύνης.


—–Εμείς οι Μηχανικοί μαθαίνουμε από μικροί, ότι η απόδοση ενός συστήματος εξαρτάται από το τι μπαίνει στη είσοδο του και τι βγαίνει από την έξοδο. Και η απόδοση των συστημάτων και των διεργασιών με το Ναύαρχο μέσα ήταν εξαιρετικά υψηλή. Και οι λόγοι που έκαναν την απόδοση υψηλή, ήταν ότι εκτός από την τεχνική του κατάρτιση, με τον Ναύαρχο Ανδριτσόπουλο σε κάθε ομάδα:

  • δημιουργούντο σχέσεις εμπιστοσύνης,
  • δεν φοβότανε κανείς να εκφέρει τις απόψεις του, ακόμα και να συγκρουσθεί, αν αυτές ήταν εμπεριστατωμένες,
  • υπήρχε δέσμευση, λογοδοσία και εστίαση στο αποτέλεσμα.


—–Εμείς που ζήσαμε κοντά του, θα παρομοιάζαμε ένα μεγάλο μέρος της προσωπικότητας του, σαν αυτή που χαρακτηρίζει έναν όσιο. Είχε επεξεργασθεί και κατευνάσει το εγώ του, δεν επεδίωκε προβολή, δεν επεδίωκε να σε διδάξει με το ζόρι, για να ανταλλάξεις απόψεις μαζί του έπρεπε να πας στο “κελί’’ του, να του κτυπήσεις την πόρτα. Και τις αντάλλασσε μέχρι τα τελευταία του, με τέτοια πνευματική ζωηράδα, που όλοι θα ευχόμαστε να την είχαμε στα γηρατειά μας. Με τι στοιχεία και κρίση μιλούσε για το:

  • αν ο Großadmiral Karl Dönitz θα έπρεπε να χαρακτηρισθεί ήρωας ή εγκληματίας πολέμου,
  • για το πως το SS OHIO κατόρθωσε λαβωμένο να ανεφοδιάσει τη Μάλτα στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, 
  • για το γιατί η Ελλάδα δεν τιμά τους νεκρούς του Σαγγάριου, σαν ήρωες εφάμιλλους τωνΛακεδαιμονίων του Λεωνίδα
  • για τωρινά κοινωνικά θέματα, για θέματα καινοτομίας, για το ChatGPT.


—–Φαινόταν στα μάτια του ότι αισθανόταν τυχερός και ευγνώμων, που το συνάφι του οι Ναυπηγοί του Πολεμικού Ναυτικού, Διοικητές ΔΔΜΝ, Αρχηγοί του ΓΕΝ και η πατρίδα, δια του τύπου και του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Ιστορίας (www.elinis.gr) τον τίμησαν όσο ζούσε.

—–Και με τι φροντίδα περιέλαβε τον “Τάκη της”, η ανιψιά του, η υπέροχη Κυριά Λητώ, με αποτέλεσμα αυτός να ζήσει και φύγει μέσα σε τόση αγάπη….

—–Ναύαρχε Δημήτρη Ανδριτσόπουλε, σ’ ευχαριστούμε!

________________________________________________________________

Πώς να ξεχάσεις αυτόν τον άνθρωπο;

Από τον Πλοίαρχο (Μ) ε.α. Ματθαίο Δημητρίου Π.Ν.
       [ Δημοσίευση: “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” Τετάρτης 28-2-2024 ]—–

—–Κύριε διευθυντά

—–Το Σάββατο 24/2/2024 στο κοιμητήριο του Φαλήρου είπαμε το τελευταίο αντίο σε έναν αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, που από το 1949 η επαγγελματική του ικανότητα, η επιστημονική του κατάρτιση και γνώσεις, η συμπεριφορά και η ευγένειά του, η εργατικότητά του και η εμμονή στον σκοπό, το ήθος του, η ευθυκρισία του, η εντιμότητά του, η λιτότητά του, η μετριοφροσύνη του και πολλά ακόμη προσόντα, του χάρισαν τον απεριόριστο σεβασμό και αναγνώριση από όλους συναδέλφους και όχι μόνον.

—–Και αυτός ήταν ο Αντιναύαρχος (μηχανικός – ναυπηγός) Π.Ν. ε.α. Δημήτριος Ανδριτσόπουλος. Μας άφησε πλήρης ημερών, γεννήθηκε το 1927, αλλά με πλήρη πνευματική διαύγεια, ενδιαφερόμενος και ενήμερος πλήρως για όλες τις τεχνολογικές εξελίξεις, μέχρι την ημέρα του θανάτου του.

—–Τα τελευταία χρόνια έχοντας χάσει σε μεγάλο ποσοστό την όρασή του, αξιοποιώντας σαν έφηβος την ηλεκτρονική τεχνολογία, χρησιμοποιούσε ένα τάμπλετ στο οποίο μεγεθύνοντας τα κείμενα μπορούσε να τα διαβάζει, ώστε να ενημερώνεται.

—–Η προσφορά του στο Πολεμικό Ναυτικό και την πατρίδα δεν περιγράφεται σε μία επιστολή. Ένα μόνο θα πω: ότι είχε ασχοληθεί με όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις συμβάσεις του Π.Ν. για ναυπηγήσεις, προσκτήσεις και παραλαβές νέων μονάδων του Π.Ν. από τη δεκαετία του 1960 μέχρι σχεδόν τις ημέρες μας (ναυπήγηση υποβρυχίων τύπου 214).

—–Ως πλωτάρχης, υπηρετών στην Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων δεν είχε υπογράψει να δοθεί παράταση άδειας αξιοπλοϊμότητας στο «Ηράκλειον», μη υποκύψας σε παρακλήσεις και πιέσεις.

—–Είχα την τύχη και την τιμή να υπηρετήσω υπό τας διαταγάς του, κατά την εκπαίδευση και παραλαβή των ελικοπτέρων ΑΒ-212 ASW το 1978-79 από την Ιταλία. Η εμπειρία μου από αυτή τη συνεργασία θα μου μείνει αξέχαστη.

—–Η λιτότητά του, η συμπεριφορά του και η ευγένειά του ήσαν παροιμιώδεις. Σε όλους τους υφισταμένους του μιλούσε στον πληθυντικό, προτάσσοντας το «κύριε».

—–Η μεγάλη του αγάπη ήταν ο Μόλυβος της Λέσβου, στον οποίο έβρισκε, ειδικά το καλοκαίρι, την ηρεμία του και την ψυχική του γαλήνη. Με τη βοήθεια των τριών αγαπημένων του ανιψιών, οι οποίες κάθε χρόνο διοργανώνουν το μουσικό φεστιβάλ Μολύβου, παρ’ όλες τις δυσκολίες της όρασής του και της κινητικότητάς του, είχε τη χαρά να πάει και το περασμένο καλοκαίρι, για τελευταία δυστυχώς φορά.

—–Δεν θα επεκταθώ άλλο. Έσβησε ένα λαμπρό αστέρι που προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες στο ναυτικό μας και την πατρίδα και απετέλεσε παράδειγμα προς μίμηση για τους νεωτέρους του αξιωματικούς.

—–Αιωνία σου η μνήμη σεβαστέ μας Ναύαρχε.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
       Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.

ΥΓ.: Θα πρότεινα στους αγαπητούς αναγνώστες να αναζητήσουν περισσότερες λεπτομέρειες για τον Ναύαρχο στο διαδίκτυο.

________________________________________________________________

In Memoriam
Αντιναυάρχου Δημητρίου Ανδριτσοπούλου Π.Ν.

Από τον Υποναύαρχο ε.α. Σταμάτιο Κλουδά Π.Ν.

—–Απέθανε και εκηδεύθη προ ημερών ο Ναύαρχος Δημήτριος Ανδριτσόπουλος, μία μοναδική προσωπικότητα στον χώρο του Πολεμικού Ναυτικού και σπάνια περίπτωση  για την χώρα γενικότερα.

—–Στην εξόδιο ακολουθία εκλεκτοί συνάδελφοι διατελέσαντες στενοί συνεργάτες Του σε μια υπηρεσιακή διαδρομή εξήντα (60) ετών εξήραν την προσωπικότητα, το ήθος και την γενικότερη προσφορά Του Απελθόντος. Όλα όσα αναφέρθηκαν ήσαν απολύτως ακριβή, στα πλαίσια του προσήκοντος μέτρου της προσωπικής Του σεμνότητος.

—–Δεν χρειάζεται άλλωστε καμία υπερβολή για να τονιστεί το Έργο και η προσφορά του Ναυάρχου Δημήτριου Ανδριτσόπουλου, όταν μιλάει το αποτύπωμα των Έργων Του σε όλα σχεδόν τα πλοία του Στόλου, που μέχρι τις ημέρες μας διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό. Η φρεγάτα ΥΔΡΑ που μόλις απέπλευσε για μακράς διαρκείας εθνική αποστολή σε ξένες θάλασσες είναι συγκυριακή επιβεβαίωση των προαναφερθέντων.

—–Πέραν όμως του αποτυπώματος που άφησε ο Απελθών Ναύαρχος, με την κατασκευή και πρόσκτηση Ναυτικών Μονάδων, άφησε και ένα διαφορετικής φύσεως εξ ίσου όμως σημαντικό αποτύπωμα με το παράδειγμά Του, υπόδειγμα μοναδικό για όλους και κυρίως γι’ αυτούς που “τύχη αγαθή’’ συνεργάσθηκαν μαζί Του.

—–Όπως προσφυώς ανεφέρθη στους επικηδείους Του, ήταν ένας Ηγέτης Έργου (Task leader) υψηλών στόχων. Ήταν πασίδηλο ότι η απόφασή Του να επιτύχει τον Στόχο Του παρέμενε σταθερή όχι μόνον όταν οι συνθήκες ήσαν ευνοϊκές  αλλά και σε πείσμα όλων των αντιξοοτήτων που αναπόφευκτα παρουσιάζοντο, αρνούμενος να αποδειχθεί ότι υπήρχαν περιστάσεις ικανές να Τον αποτρέψουν από το να εκπληρώσει το Έργο Του.

—–Το “μέγεθος’’ του Ανδρός φάνηκε και σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις που κάποιοι ουτιδανοί προσπάθησαν, για τους δικούς των ιδιοτελείς όπως αποδείχθηκε σκοπούς, να Τον “θίξουν’’ ή να Τον “μειώσουν’’ (Κόκκινος/ ΗΡΑΚΛΕΙΟ, Αυριανή κ.λπ.). Τους εξουδετέρωσε με το προσωπικό θάρρος, αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια που τροφοδοτούντο από την ψυχική και ηθική Του υπόσταση.

—–Είναι φανερό ότι ο Ναύαρχος Δημήτριος Ανδριτσόπουλος δεν υπήρξε συνηθισμένο παράδειγμα επιτυχούς σταδιοδρομίας Αξιωματικού. Υπήρξε ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ολοκληρωτικής και αποκλειστικής αφοσίωσης στο Πολεμικό Ναυτικό, η οποία  αφοσίωση συνδυάστηκε με υψηλοτάτου επιπέδου ικανότητα, γνώση και αποτελεσματικότητα. Για τον λόγο αυτόν δεν άγγιξε απλώς αλλά κατέκτησε την γενική αναγνώριση και αποδοχή “του Δήμου και των Σοφιστών’’. Υπήρξε, τηρουμένων των αναλογιών, ένας Έλληνας αντίστοιχος του Admiral H.G.Rickover / How one man made a difference.

—–Είμαι βέβαιος ότι το Πολεμικό Ναυτικό θα βρει τον κατάλληλο τρόπο για να διατηρήσει άσβεστη την μνήμη αυτού του “θρύλου’’ και κυρίως θα αξιοποιήσει την παρακαταθήκη του παραδείγματός Του επ’ ωφελεία των νεοτέρων αλλά και των επερχόμενων Αξιωματικών.

Αυτή θα είναι και η μεγαλύτερη δικαίωση post mortem του Ναυάρχου.

Dr  Σταμάτιος Γ. Κλουδάς
 Υποναύαρχος Π.Ν. (ε.α.)

_________________________________________________________