Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο

Στον ‘Απελθόντα’ Υποναύαρχο (ε.α.)  Προκόπιο Σωτηριάδη Π.Ν.

Αναγγελία θανάτου του Υποναυάρχου Προκοπίου Σωτηριάδη Π.Ν.
από τον Πρόεδρο του Σ.Α./Σ.Ν.Δ.,
Βιογραφικό σημείωμα
του αποβιώσαντος από το «Βιογραφικό Λεξικό των Αποφοίτων Σ.Ν.Δ.», 
και οι αποχαιρετιστήριοι λόγοι από τους συμμαθητές του στη Σ.Ν.Δ.  
Αντιναύαρχο ε.α.  Κωνστ. Καταγά Π.Ν.  και
Αντιναύαρχο ε.α. Νικόλαο Μανταδάκη Π.Ν.

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2024
Με μεγάλη θλίψη πληροφορηθήκαμε από την οικογένειά του ότι απεβίωσε σήμερα, 2α Ιανουαρίου 2024, σε ηλικία 90 ετών, ο Υποναύαρχος ΠΝ (εα) Προκόπιος Σωτηριάδης, τάξεως εισόδου εις Σ.Ν.Δ. 1951.

Η νεκρώσιμη ακολουθία και στη συνέχεια η κηδεία του αποβιώσαντος θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 4/1, και ώρα 12:00, στο Δημοτικό Κοιμητήριο Κηφισιάς.
Εκ μέρους του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ν.Δ., ιδρυτικό μέλος του οποίου, και μέλος του ΔΣ του επί σειρά ετών υπήρξε ο εκλιπών, αλλά και όλων των συναδέλφων που τον έχουν γνωρίσει, εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας προς την οικογένειά του και τους λοιπούς συγγενείς του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.
Υποναύαρχος ε.α. Αντ. Αναστασάκης Π.Ν.
Πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου Σ.Α./Σ.Ν.Δ.

Σωτηριάδης, Προκόπιος
του Ιωάννου (ΑΜ 963)
Αθήνα, 26.08.1933
 

     Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 03.10.1951, αποφοίτησε δε ως Μάχιμος Σημαιοφόρος στις 30.06.1956. Ακολούθωςπροήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 18.06.1959, σε Υποπλοίαρχο στις 12.05.1966, σε Πλωτάρχη στις 22.06.1968, σε Αντιπλοίαρχο στις 23.06.1974 (αναδρομικά από 30.06.1972), σε Πλοίαρχο στις 28.12.1981 (αναδρομικά από 30.06.1980) και σε Αρχιπλοίαρχο στις 05.03.1983, αποστρατεύθηκε δε στις 29.04.1983 ως Αρχιπλοίαρχος ε.α. Στις 15.11.1991, ανακλήθηκε στην ενέργεια με το βαθμό του Αρχιπλοιάρχου και από 04.07.1992 με αυτόν του Υποναυάρχου και στις 31.03.1994 επαναφέρθηκε στην εφεδρεία. Μεταξύ 04.07.1992 και 29.05.2003, μετά από διαδοχικές ανακλήσεις της αποστρατείας του, προήχθη σε Υποναύαρχο αναδρομικά από 24.12.1986, λογίστηκε δε σε αποστρατεία από τις 09.02.1987 ως Υποναύαρχος ε.α.
      Φοίτησε στη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1973-1974) και υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις.
  Διετέλεσε Κυβερνήτης, ως Ανθυποπλοίαρχος, του Ωκεανογραφικού ΑΡΙΑΔΝΗ (1960-1962)[1] και του Ναρκαλιευτικού ΖΑΚΥΝΘΟΣ (1962), ως Υποπλοίαρχος, των Οχηματαγωγών ΔΑΝΙΟΛΟΣ (1966) και ΤΟΥΡΝΑΣ (1966-1967), καθώς και της Κανονιοφόρου ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ (1967-1968) και, ως Πλωτάρχης, του Αρματαγωγού ΚΡΗΤΗ (1971-1972).
    Κατόπιν, ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή Προσωπικού του Πεδίου Βολής Κρήτης (1976-1977, Αντιπλοίαρχος), Κυβερνήτη του Αντιτορπιλικού ΑΙΓΑΙΟΝ και, παράλληλα, Διοικητή της 3ης Μοίρας Αντιτορπιλικών (1980-1981, Αντιπλοίαρχος)
[2]Κυβερνήτη του αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ (1981-1982, Αντιπλοίαρχος/Πλοίαρχος)[3] και Διευθυντή Διοίκησης του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (1982-1983, Πλοίαρχος/ Αρχιπλοίαρχος).
     Ενδιαμέσωςεκτός από άλλα πλοία του Στόλου, υπηρέτησε στη Ναυτική Διοίκηση Ιονίου, τη Ναυτική Διοίκηση Κρήτης, το Επιτελείο του Αρχηγείου Κρητικού και Ιονίου Πελάγους και του Αρχηγείου Ναυτικής Εκπαίδευσης, το Αρχηγείο Ναυτικού, το Επιτελείο της Διοίκησης Ναυτικής Εκπαίδευσης και του Αρχηγείου Στόλου και την Εθνική Στρατιωτική Αντιπροσωπεία στο επιτελείο SHAPE του ΝΑΤΟ (1978-1980).
  Κατά την ανάκλησή του στην ενέργεια από την εφεδρεία την περίοδο 1991-1994, υπηρέτησε ως Διευθυντής του Ανώτατου Συμβουλίου Αθλητισμού Ενόπλων Δυνάμεων (Αρχιπλοίαρχος/Υποναύαρχος)[4].
     Το Α΄ εξάμηνο του 1985, συμμετέσχε στην ολιγομελή «Ομάδα Πρωτοβουλίας για Ελεύθερη Ραδιοφωνία-Τηλεόραση» αποστράτων αξιωματικών του Ναυτικού[5] η οποία, θέτοντας σε λειτουργία το ραδιοφωνικό σταθμό «Κανάλι 15» με φορητούς πομπούς, συνεισέφερε στην προσπάθεια ίδρυσης ιδιωτικών σταθμών. 


[1]      Το Μάιο 1960, επέβη για ένα μήνα στο ωκεανογραφικό/ερευνητικό πλοίο CALYPSO του Ζ. Κουστώ και παρακολούθησε την εκτέλεση υδροβιολογικών μελετών στις ελληνικές ακτές.

[2]      Τον Οκτώβριο 1980, παρέλαβε στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας, ως προσωρινός Κυβερνήτης του, το αντιτορπιλικό ΝΕΑΡΧΟΣ μετά την παραχώρησή του από το Ναυτικό των ΗΠΑ.

[3]      Στις 23.03.1982, το ΒΕΛΟΣ αποσπάστηκε από άσκηση και έπλευσε στην αποκλεισμένη από εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες Σκύρο όπου παρέλαβε, από τα Λινάρια του όρμου Καλαμίτσα, την επίτοκο Μαρία Ορφανού η οποία παρουσίαζε σοβαρές επιπλοκέςαποβιβάζοντάς την στο Πασαλιμάνι. Η Ορφανού γέννησε κόρη που, κατά πρότασή της, βαπτίστηκε Βελίνα (από το όνομα του πλοίου στο οποίο οφείλει τη ζωή της) με ανάδοχο το Πολεμικό Ναυτικό, εκπροσωπούμενο από τον Πρ. Σωτηριάδη.

[4]      Στα μέσα της δεκαετίας 1980, μαζί με άλλους αποστράτους αξιωματικούς του Ναυτικού, υπήρξε μέλος του βασικού πυρήνα της σύστασης της Ένωσης Μερισματούχων Ναυτικού, που δραστηριοποιήθηκε με κύριο στόχο να αποκτήσει αιρετή διοίκηση η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού (ΕΑΑΝ), πράγμα που επιτεύχθηκε το 1991 (με πρώτο Πρόεδρο τον Αρ. Γιαννόπουλο – ΑΜ 720, τάξης 1939).

[5]      Στην ομάδα, η οποία συνεπικουρείτο από τον κοινωνιολόγο Ρ. Κούνδουρο και πανεπιστημιακούς καθηγητές, μετείχαν και οι Π. Μάλλιαρης (ΑΜ 891, τάξης εισόδου 1948), Κ. Ζωγραφάκης (ΑΜ 912, τάξης εισόδου 1949), Α. Παπαδάκης (ΑΜ 1001, Σ. Δεμέστιχας (ΑΜ 1029), Γ. Αθανασιάδης (ΑΜ Μ176), Ι. Οικονομόπουλος (ΑΜ 1044), Α. Νεοφώτιστος (ΑΜ 1054), και Β. Γαβριήλ (ΑΜ 1110). Μάλιστα, οι Δεμέστιχας και Οικονομόπουλος συνελήφθησαν αλλά σε δίκη, που ακολούθησε μετά από περίπου ένα έτος, αθωώθηκαν.

ΛΟΓΙΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ ΜΑΣ ΠΡΟΚΟΠΗ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗ

Από τον συμμαθητή του Κωνσταντίνο Γ. Καταγά
[ Στον Ι.Ν. Αγ. Τρύφωνα, κοιμητηρίου Κηφισιάς, την Πέμπτη 4 Ιαν. 2024]

Αγαπητέ μας Προκόπη, Αγαπημένε μας φίλε Πάκη. 
Με βαθειά θλίψη σε αποχαιρετούμε οι συμμαθητές σου της Σχολής μας μαζί με την αγαπημένη σου οικογένεια των παιδιών, των εγγονιών σου, των συγγενών σου, των φίλων σου.
Και η θλίψη η δική μας, των λίγων απομεινάντων της τάξης μας, έχει αυτό το χαρακτηριστικό της Παράδοσης της Ναυτικής μας ζωής που σε κάθε τέτοια περίπτωση απωλείας συναδέλφου θυμίζουμε εκείνη την ώρα που πρωτογνωριζόμαστε έχοντας περάσει εκείνη την ιστορική Πύλη. Την Πύλη της ΣΝΔ που είναι στην μνήμη μας όχι μόνο στους χρόνους της υπηρεσίας στα καράβια και στις υπηρεσίες του Πολεμικού μας Ναυτικού αλλά μένει ακόμη και πιο ζωηρή και μετά την αποστρατεία μας, μέχρι και τέτοιες στιγμές αποχαιρετισμού. 
Από εκείνες τις πρώτες στιγμές της γνωριμίας μας έγινες πολύ γρήγορα ο πιο αγαπημένος, κυριολεκτικά, συμμαθητής. Και αυτό συνεχίστηκε και μετά την Σχολή, να γίνεσαι αγαπητός και από όλους τους συναδέλφους αρχαιότερους και νεότερους στα καράβια. Σε αυτά, στις Γέφυρές τους, στις επιστασίες και τους μεσοδόμους, που συνεχιζόταν στον καιρό μας η σύνδεση του δικού μας μικρού κρίκου της Ναυτικής μας Παράδοσης (και συνεχίζεται και θα συνεχίζεται) πλάι σε εκείνο τον αμέσως προηγούμενο μεγάλο κρίκο που χύτευσαν οι Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί των ηρωικών πλοίων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η δική μας Τάξη και η γενιά γενικότερα είχε την Τιμή να τους έχουμε Κυβερνήτες και Διοικητές και του ίδιους εκείνους Υπαξιωματικούς στα καράβια μας.
Από αυτήν την εν ενεργεία ζωή μας όλοι μας θυμόμαστε την πιο προσωπική και πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής σου. Το γάμο σου με την αγαπημένη σου Καίτη. Ήσουν ο πρώτος συμμαθητής που παντρεύτηκε και εκεί τηρήσαμε την όμορφη παράδοση της αψίδας των ξιφών. Στιγμή ευτυχίας με τη συνέχειά της με μια οικογένεια ευτυχισμένη, που τη χαιρόμαστε όλοι μας, με τους γιούς σου και τις δικές τους οικογένειες, που μαζί σου πόνεσαν τα τελευταία χρόνια την απώλεια της Καίτης σου και σε στήριξαν και στις τελευταίες ταλαιπωρίες από την υγεία σου. 
Στα θαλασσινά σου καθήκοντα και αποστολές θα χάρηκες – και εμείς μαζί σου, μαθαίνοντας τη γνωριμία σου με τον Ζακ-Υβ Κουστώ στο CALYPSO, αλλά και συγκινηθήκαμε και χαρήκαμε με την λεβέντικη ναυτική επιχείρηση με το «ΒΕΛΟΣ» σου το 1982 και την ιστορία της Βελίνας, που συγκίνησε όλο το πανελλήνιο και απέδειξε τις ετοιμότητες και τη ναυτοσύνη, στοιχεία ισχύος του Πολεμικού μας Ναυτικού .
Αφήνοντας τα του καιρού της ενέργειας, ως γνωστά και από το αναγνωσμένο προ ολίγου Βιογραφικό σου σημείωμα, θα ήθελα να πω και να κλείσω με λίγα λόγια για τα χρόνια της αποστρατείας μας.
Σε όλους τους αποστράτους, αρχαιοτέρων μας τάξεων και νεωτέρων, είναι γνωστή η εκλογή σου για πολλά χρόνια ως μέλους του ΔΣ του Συνδέσμου μας, του οποίου υπήρξες και ιδρυτικό μέλος, και η συμβολή σου σε πλείστες άλλες εκδηλώσεις μαζί με την αγαπημένη σου Καίτη. Και επίσης, οι πολλές σου ενέργειες στην ΕΑΑΝ. Ναι Προκόπη, σου οφείλουμε πολλά όλοι οι συνάδελφοι.
Ιδιαίτερα εμείς οι συμμαθητές σου, οι εν ζωή αλλά και η μνήμη εκείνων που έχουν φύγει. Γεμάτη η καρδιά από αγάπη για σένα ημών των ζώντων αλλά θυμόμαστε πως το ίδιο και η καρδιά εκείνων που έχουν φύγει. Γεμάτη από αγάπη για τον χαρακτήρα σου και από ευχαριστήρια για τις βραδιές της Τάξης που μας είχες χαρίσει. Εσύ είχες πάντα την πρωτοβουλία και τις οργάνωνες. Ήσουν εκεί γεμάτος χαρά που μας έβλεπες όλους, πάντα με εκείνο το φωτεινό σου χαμόγελο. Αυτή την εικόνα σου είχαν οι συμμαθητές μας που έχουν φύγει, με αυτήν σε προπέμπουμε και εμείς σήμερα και αυτήν την εικόνα σου θα πάρουμε μαζί μας και εμείς στην αναχώρησή μας. 
Αγαπητοί μας Γιάννη, Λεωνίδα με τις αγαπημένες σας οικογένειες. Παρηγοριά σας ας είναι αυτή η μεγάλη σας αγάπη για τον πατέρα σας και την μητέρα σας. Ας είναι το παράδειγμα της οικογενείας που σας έδωσαν, ας είναι αυτή η αναγνώριση και αγάπη από όλους που γνώρισαν τις αγαπημένες προσωπικότητες τους. 
Καλό σου ταξίδι Πάκη με τις ευχές της Εκκλησίας μας που τόσο και εσύ προσευχήθηκες στον βίο σου.
Ελαφρό το χώμα αυτού του κοιμητηρίου δίπλα εδώ στον Δροσίνη, που τόσες φορές είχες τραγουδήσει την «Αμυγδαλιά» του με την καρδιά σου, μαζί με την Καίτη σου. 
Καλό σου ταξίδι φίλε…

________________________________________________________________

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ ΜΑΣ  ΠΡΟΚΟΠΗ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗ. 

Από τον συμμαθητή του Νικόλαο Μανταδάκη
[ Ανάρτηση στο διαδίκτυο ]

Την Πέμπτη 4/1/24 αποχαιρετίσαμε τον αγαπημένο μας συμμαθητή και φίλο Προκόπη.
Γνωριστήκαμε έφηβοι στη Σχολή Δοκίμων πριν 72 χρόνια. Από τότε όλοι μας τον βλέπαμε σαν Αρχηγό και μπροστάρη με την ήρεμη προσωπικότητα να μας καθοδηγεί στη πρώτη δύσκολη χρονιά.
Και μετά ήρθαν τα χρόνια του Αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού. Κυβερνήτης σε πολλά πλοία. Ταξιδεύοντας έμαθε τη γέννηση του πρώτου παιδιού, του Γιάννη. Λίγα χρόνια πριν, από τη Σχολή Δοκίμων άρχισε η γνωριμία του με την γυναίκα του την Καίτη και ήταν ο πρώτος που παντρεύτηκε ενώ οι υπόλοιποι τους χαιρετήσαμε με την καθιερωμένη τελετή στα σκαλιά του Αγίου Διονυσίου. Αυτοί που διαβάζουν ξέρουν τι εννοώ…
Προκόπη, για τη σταδιοδρομία σου στο Π.Ν. βλέπουμε το βιογραφικό σου. Αλλά να σταθούμε στην υπηρεσία σου σαν Κυβερνήτης του Αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ και τη δύσκολη επιχείρηση μεταφοράς εγκύου, κάτω από πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες από τη Σκύρο στον Πειραιά. Η επιχείρηση πέτυχε και το κοριτσάκι που γεννήθηκε βαφτίστηκε από τα χέρια σου Βελίνα. Όσοι υπηρετούσαν στο ΒΕΛΟΣ, που διατηρείται και σήμερα σαν πλοίο Μουσείο του Αντιδικτατορικού Αγώνα, θα θυμούνται με αγάπη εκείνη την εποχή και τον Κυβερνήτη τους με την ήρεμη προσωπικότητα και την αξιοσύνη του.
Μετά την αποστρατεία σου δεν έπαψες να είσαι κοντά στους ανθρώπους του Ναυτικού και πρώτα-πρώτα σε μας τους συμμαθητές σου. Εσύ μας μάζευες κάθε χρόνο να γιορτάσουμε άλλη μια χρονιά μαζί και σε άλλες εκδηλώσεις για να κρατήσουμε επαφή.
Βέβαια δεν ήμασταν μόνο εμείς που απολαμβάναμε την αφοσίωσή σου. Ήσουν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Μερισματούχων που εξελίχθηκε στη σημερινή Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού, με αιρετό Διοικητικό Συμβούλιο. Αλλά και λίγο αργότερα πάλι ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Αποφοίτων της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Και για τρία χρόνια Διευθυντής του Συμβουλίου Αθλητισμού Ε.Δ. στη δεκαετία του ’90.
Όσο ζούσε η Καίτη ήσασταν παρόντες στις εκδηλώσεις του Π.Ν. στις συνεστιάσεις και στις εκδρομές. Αλλά και μετά τον αδόκητο θάνατό της δεν έχασες το κουράγιο σου.
Και ήλθαν τα χρόνια του κορωνοϊού, που μας απομάκρυναν. Συνετέλεσε και το πρόβλημα δυσκολίας μετακίνησης που σε ταλαιπωρούσε. Τυχεροί μερικοί από εμάς που πριν λίγο καιρό σε επισκέφθηκαν και κράτησαν μια ζωντανή ανάμνηση μαζί σου.
Ευτυχώς είχες κοντά σου τα παιδιά σου τον Γιάννη και τον Λεωνίδα, τις νύφες σου αλλά προπαντός τα εγγονάκια σου που σου κρατούσαν συντροφιά.

Και τώρα ήλθε η ώρα του αποχαιρετισμού.
Φεύγεις να συναντήσεις την Καίτη και πολλούς από τους συμμαθητές μας, που δεν είναι πια παρόντες…
Καλό σου ταξίδι φίλε Προκόπη.