Ύστατος χαιρετισμός στον Πλοίαρχο (Μ) Γεώργιο Νυδριώτη ΠΝ
από τον συμμαθητή Αντιναύαρχο Σταύρο Κεχρή ΠΝ (ε.α.)

Α’ Κοιμητήριο Αθηνών, Τρίτη, 23-6-2026

_____Φίλε και συμμαθητή Γιώργο,
_____Με λύπη πληροφορηθήκαμε την αναχώρησή σου για το μεγάλο ταξείδι. Αυτό που έρχεται ξαφνικά χωρίς προειδοποιήσεις και αναβολές.
_____Έτσι όμως είναι η ζωή. Απρόβλεπτη. Σκληρή πολλές φορές. Δεν το συνειδητοποιούμε πάντοτε. Πρέπει να ταρακουνηθούμε να πονέσουμε όπως τώρα για να καταλάβουμε τη μοίρα μας… Και να σκεφθείς ‘ότι πριν από μερικούς μήνες πίναμε μαζί καφέ στο Σύνταγμα με άλλους συμμαθητές.
_____Με αυτές τις σκέψεις ήρθαμε εδώ σήμερα Συμμαθητές, φίλοι και γνωστοί να σε αποχαιρετίσουμε και να ευχηθούμε ο Θεός να δώσει κουράγιο στο γιό σου Μάριο τη νύφη σου και το εγγόνι σου, να αντιμετωπίσουν το βαθύ πόνο και να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη σου.
_____Έκανες και εσύ τους παράλληλους κύκλους, της ζωής σου και του Ναυτικού. Κάπου εκεί στο δρόμο συναντηθήκαμε και εμείς. Ξεκίνησες με όνειρα και όρεξη, έζησες τη ζωή σου και υπηρέτησες το Ναυτικό με αγάπη και ζήλο όπου ετάχθης. Ως Αξιωματικός μηχανής και πρώτος Μηχανικός στα υποβρύχια και σε πλοία επιφανείας, ως Επιτελής και Διευθυντής σε Ναυστάθμους και Επιτελεία.
_____Διακρίθηκες σε αυτά που έκανες. Έξυπνος, ήρεμος, ευπρεπής, φιλικός και καλός άνθρωπος. Ήσουν αγαπητός σε ανωτέρους και κατωτέρους.
_____Είχα την ευκαιρία να γνωριστούμε καλλίτερα όταν ως Ανθυποπλοίαρχοι αποσπαστήκαμε μαζί σε αντιτορπιλικό του 6ου Αμερικάνικου Στόλου και γυρίσαμε τη Μεσόγειο. Θυμάμαι τις ασκήσεις και τις εμπειρίες εν πλω αλλά και τις βόλτες μας στη Βηρυτό και στη Βαλέτα της Μάλτας.
_____Χιλιάδες μνήμες, χιλιάδες στιγμιότυπα ζωής, παράλληλες πορείες, δέσιμο ανθρώπων, μοίρασμα ονείρων. Αυτή είναι η περιουσία που μας δίνει το Ναυτικό. Ένα δέσιμο και μία παράδοση που δεν καταλαβαίνουν οι πολλοί που δεν τα έχουν βιώσει.
_____Όταν αποστρατευτήκαμε, ο καθένας τράβηξε το δρόμο του. Εσύ εργάστηκες στον ιδιωτικό τομέα με θέματα εμπορίου. Άλλοι ασχολήθηκαν με άλλες δραστηριότητες. Θα νόμιζε κανείς ότι σκορπιστήκαμε, χαθήκαμε. Ίσως, αλλά πήραμε όμως μαζί μας τις αναμνήσεις. Τις αναμνήσεις που ήσουν και εσύ μέρος τους μαζί με άλλους. Άλλες ξεθωριασμένες άλλες πιο ζωντανές αλλά όλες απαραίτητες γιατί είναι πλέον η …συντροφιά μας.
_____Ξέρεις όμως κάτι; Όπως περνάνε τα χρόνια και ο καθένας μας επικεντρώνεται στο δικό του μικρό εσωστρεφή κόσμο, δεν γνωρίζει πολλές φορές τους καθημερινούς αγώνες του άλλου, και έτσι έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε και να κολλάμε στα παλιά και στις καλές αναμνήσεις. Τότε που είμαστε νέοι, πιο κοντά ο ένας στο άλλο και με περισσότερες αντοχές.
_____Τα παλιά καλά χρόνια τα θυμόμαστε. Ίσως είναι και μια άμυνα για όλους μας για να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα της ζωής.
_____Και εσύ, όπως όλοι μας, βρήκες στο δρόμο της ζωής σου διάφορα προβλήματα και τώρα τελευταία προβλήματα υγείας, τα οποία τα αντιμετώπιζες με στωικότητα.
_____Για σκέψου. Ξεκινήσαμε όλοι με όνειρα, χωρίς πείρα αλλά με την ξεγνοιασιά και τη φλόγα της νιότης.
_____Τα όνειρα σιγά σιγά έγιναν έργα και χάραξαν τη ρότα του καθενός μας πάνω στο χάρτη της ζωής. Μίας πορείας που περιείχε χαρές και λύπες, φουρτουνιασμένες θάλασσες αλλά και μπουνάτσες.

_____Καλό σου ταξείδι Γιώργο.
_____Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
_____Και κοίταξε, δώσε χαιρετίσματα και στους άλλους που θα βρεις εκεί πάνω.
_____Δεν τους ξεχάσαμε.

_____Αντιναύαρχος ε.α. Σταύρος Κεχρής Π.Ν.