Επικήδειος χαιρετισμός από τον  Πρόεδρο του Συνδέσμου Αποφοίτων  Σ.Ν.Δ.
Υποναύαρχο ε.α.  Αντώνιο Αναστασάκη Π.Ν.

_____Σεβασμιώτατε, (σεβαστοί πατέρες), κ. Δήμαρχε Γλυφάδας, αξιότιμοι εκπρόσωποι πολιτικών αρχών και του ΠΝ, αγαπημένη οικογένεια του εκλιπόντος, αγαπητοί φίλοι, κυρίες και κύριοι,
_____Μιλώ σήμερα εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ν.Δ. για τον Αντιναύαρχο Βασίλειο Δημητρόπουλο, Επίτιμο Διοικητή ΔΔΜΝ, αλλά κυρίως μιλώ ως φίλος.
_____Τον αγαπημένο μας Βασίλη, τον γνώριζα πάνω από πενήντα χρόνια στο Πολεμικό Ναυτικό. Στο Σύνδεσμό μας είχαμε την τύχη να τον έχουμε στο Δ.Σ. ως Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων τα τελευταία πέντε χρόνια. Μέσα σ’ αυτά και εξ αιτίας του, μεταξύ άλλων θυμίζω ότι εμπλουτίσαμε τις εκδηλώσεις μας με ζωντανή μουσική και τραγούδι.
_____Δεν χρειάζεται να ψάξω για κάποιο ξεχωριστό περιστατικό να σας περιγράψω ποιος ήταν ο Βασίλης — γιατί ο Βασίλης ήταν πάντα ο ίδιος. Κάθε μέρα, με τον ίδιο τρόπο: με το χαμόγελο πρώτα, με το χιούμορ που δεν έλειπε ποτέ, με εκείνη την άνεση να πλησιάζει τον καθένα σαν να τον ήξερε μια ζωή. Δεν υπήρχε εκδήλωση, δεν υπήρχε συνάθροιση του Συνδέσμου, όπου ο Βασίλης να μην είναι από τους πρώτους: να ανοίγει τον χορό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, να φέρνει την καλή διάθεση εκεί όπου έλειπε.
_____Αγαπούσε τη μουσική, και η φυσαρμόνικά του -οι φυσαρμόνικές του, θα έλεγα, γιατί είχε ολόκληρη συλλογή, μια για κάθε μουσική κλίμακα-  ήταν σχεδόν προέκταση του χαρακτήρα του: κάτι που έφερνε χαρά, χωρίς να ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα.
_____Αρκετοί από τους παρόντες γνώριζαν πως η αγάπη του Βασίλη για τη μουσική είχε και μια άλλη, πιο σιωπηλή διάσταση. Του άρεσε να ψέλνει, και συμμετείχε κατά καιρούς ως ψάλτης σε αρκετούς ναούς, κυρίως όμως σε έναν ναό (τον Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών στην οδό Στησιχόρου στην Αθήνα), κατά τις χορωδιακές ψαλμωδίες της Μεγάλης Εβδομάδας.  Ήταν κι αυτή μια πλευρά της γενναιοδωρίας του: πρόσφερε τη φωνή του, όπως πρόσφερε τον χρόνο και το χαμόγελό του σε όλα όσα αγαπούσε.
_____Έκανε φίλους παντού και πάντα. Ήταν, με την πιο αληθινή έννοια της λέξης, κοινωνικός άνθρωπος.
_____Όμως θα ήταν άδικο να μιλήσω μόνο για τη χαρούμενη, χαλαρή πλευρά του Βασίλη — γιατί πίσω από αυτή την ευκολία και το χαμόγελο, κρυβόταν ένας άνθρωπος αποτελεσματικός, σε ό,τι κι αν αναλάμβανε. Το ήξερα καλά αυτό, τον χαρακτήριζε σε όλη του την επαγγελματική σταδιοδρομία. Στο πρόσωπό του συναντιόνταν δύο σπάνια πράγματα: η ζεστασιά που κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν οικεία, και η σοβαρότητα που κάνει τα πράγματα να προχωρούν.
_____Αυτή ακριβώς η πλευρά του είναι που θα μας λείψει περισσότερο — σ’ εμένα προσωπικά, αλλά και σ’ όλους εμάς στο Σύνδεσμο. Θα μας λείψει η άποψή του στις συνεδριάσεις, το χαμόγελό του στις εκδηλώσεις, η φυσαρμόνικά του στις γιορτές μας. Θα μας λείψει, με δυο λόγια, ο άνθρωπος που έκανε τον Σύνδεσμό μας κάτι παραπάνω από θεσμό — τον έκανε “παρέα”.
_____Θέλω, τέλος, να πω κάτι στην αγαπημένη σύζυγό του: Μάρω μας, ο Σύνδεσμός μας δεν θα σε αφήσει ποτέ μόνη. Θέλουμε να είσαι μαζί μας όπως πάντα — στις εκδρομές μας, στις επισκέψεις μας σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, στα καθιερωμένα ετήσια γεύματα και χορούς μας. Η θέση σου ανάμεσά μας παραμένει, γιατί κι εσύ είσαι κομμάτι αυτής της μεγάλης παρέας που έχτισε ο Βασίλης γύρω του.
_____Αγαπημένε φίλε μου Βασίλη, σε ευχαριστώ για τα πενήντα χρόνια γνωριμίας, για τα πέντε χρόνια συνεργασίας, και για όλα όσα μας χάρισες χωρίς ποτέ να το επιδιώξεις.
_____Έχεις ήδη σηκώσει άγκυρα για τον τελευταίο απόπλου της ναυτικής σου ζωής. Στο μεγάλο αυτό ταξίδι που ανοίγεται μπροστά σου, σου ευχόμαστε ούριους ανέμους, γαλήνια νερά και ένα ασφαλές τελευταίο αγκυροβόλιο.
_____Αιωνία σου η μνήμη!

_____Αντώνιος Ν. Αναστασάκης
_____Υποναύαρχος Π.Ν. (ε.α.)
________________________________________________________________

Επικήδειος αποχαιρετισμός από τον Αρχηγό Τάξεως Μηχανικών (εισόδου 1970)
Πλοίαρχο ε.α. Γεώργιο Λεούση  Π.Ν.

_____Αγαπημένε μας Βασίλη,
_____Εμείς, οι Μηχανικοί της τάξης εισόδου το 1970 στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στεκόμαστε σήμερα εδώ, συντετριμμένοι και βουβοί, μπροστά στη ξαφνική σου αναχώρηση.
_____Είναι δύσκολο για το μυαλό να δεχτεί ότι εσύ, ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή, δύναμη και φως, έφυγες τόσο γρήγορα από κοντά μας, νικημένος σε ελάχιστο χρόνο από μια σοβαρή ασθένεια, παρά τη γενναία μάχη που έδωσες.
_____Για εμένα, ο αποχαιρετισμός αυτός είναι διπλά δύσκολος.
_____Χάνομαι στις αναμνήσεις από την εποχή που μπαίναμε μαζί στις πύλες της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Συμμαθητές τότε, γεμάτοι όνειρα για το Πολεμικό Ναυτικό, και αργότερα συνάδελφοι, μοιραστήκαμε τις ίδιες αγωνίες, τις ίδιες χαρές, τις δυσκολίες της θάλασσας και τις αξίες της παράδοσής μας.
_____Ο Βασίλης κουβαλούσε πάντα μέσα του μια ξεχωριστή αρχοντιά. Ίσως είναι η αύρα της Αλεξάνδρειας, του τόπου απ’ όπου καταγόταν. Από τον πατέρα του, τον δημιουργό χειροποίητων βιβλίων, δεν έμαθε μόνο την τέχνη της βιβλιοδεσίας που τόσο αγαπούσε. Έμαθε να δένει με φροντίδα τις ζωές των ανθρώπων, να σέβεται την ιστορία και να λειτουργεί με ακρίβεια και υπομονή.
_____Αυτή την ακρίβεια και το πάθος τα μετέφερε και στον αθλητισμό, όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής ξιφασκίας. Ξιφομάχος στη ζωή, αλλά με ευγενική ψυχή, που έβρισκε τη γαλήνη της στο αναλόγιο της εκκλησίας, εκεί όπου με την κατάνυξη της φωνής του έψελνε και μας θύμιζε τη βαθιά του πίστη.
_____Στο Πολεμικό Ναυτικό, ο Βασίλης άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του. Υπήρξε ένας εξαιρετικός, κορυφαίος Μηχανικός. Η τεχνική του σκέψη και η ψυχραιμία του στα καράβια ήταν υποδειγματικές.
_____Όμως, αυτό που τον έκανε πραγματικά μοναδικό ήταν ο χαρακτήρας του. Είχε ένα πηγαίο, αστείρευτο χιούμορ που έσπαγε κάθε ένταση. Ήταν βαθιά αγαπητός σε όλους, οι προϊστάμενοί του τον εκτιμούσαν και οι υφιστάμενοί του τον λάτρευαν, γιατί έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν άξιο και δίκαιο ηγέτη.
_____Η αξία του αναγνωρίστηκε πλήρως. Δίκαια έφτασε στον ανώτατο βαθμό της ιεραρχίας, τιμώντας τα γαλόνια του Ναυάρχου.
_____Δίπλα του, σε όλη αυτή τη λαμπρή πορεία, στεκόταν η αγαπημένη του σύζυγος, η Μάρω. Ένα σπάνιο ζευγάρι που συμπορεύτηκε με αξιοπρέπεια και αριστεία, καθώς και η Μάρω κατέκτησε την κορυφή, φτάνοντας στην ανώτατη ιεραρχία του δικαστικού σώματος.
_____Μαζί δημιούργησαν μια υποδειγματική οικογένεια και απέκτησαν δύο άξια παιδιά, τον Αχιλλέα και την Άννα. Μαζί με τα εγγόνια που τους χάρισαν, αποτελούν τη ζωντανή συνέχεια των αξιών, της ευγένειας και της περηφάνιας του Βασίλη.
_____Αγαπημένοι Μάρω, Αχιλλέα και Άννα, ο πόνος σας είναι αβάσταχτος, όμως να είστε περήφανοι για τον σύζυγο και πατέρα που είχατε δίπλα σας.
_____Βασίλη, φίλε, συμμαθητή και Ναύαρχε, το ταξίδι σου στις επίγειες θάλασσες τελείωσε νωρίς και άδικα. Όμως αφήνεις πίσω σου ένα καθαρό απόνερο τιμής, αγάπης και προσφοράς. Σε αποχαιρετούμε με θλίψη αλλά και βαθιά εκτίμηση για όσα ζήσαμε μαζί.
_____Καλό σου ταξίδι στις γαλήνιες θάλασσες του ουρανού.
_____Αιωνία σου η μνήμη.

_____Γεώργιος Λεούσης_____
_____Πλοίαρχος Π.Ν. (ε.α.)

_______________________________________________________________

Λίγα λόγια αποχαιρετισμού στον Αντναύαρχο Βασίλειο Δημητρόπουλο Π.Ν.
από τη σύζυγό του Μάρω Ανδρεάδου-Δημητροπούλου

Αποχαιρετισμός….(18 Ιουλίου 2026)

– Μιά φυσαρμόνικα θα σου δώσω…
Αυτήν που έπαιζες από παιδί στην Αλεξάνδρεια ως τον γύρο του κόσμου που έκανες!
Του κόσμου των τόπων που πήγες αλλά κυρίως του κόσμου των ανθρώπων που αγάπησες και σε αγάπησαν!

– Μιάν αγκαλιά θα σου δώσω….
Σαν κι’ αυτή που έδινες σε όσους σε ήξεραν αλλά και δεν σε ήξεραν!

– Τη στολή του Άγιου Βασίλη θα σου δώσω…
Αυτήν που ντυνόσουν και έφερνες δώρα στα παιδιά και στους μεγάλους και σημάδεψες τα παιδικά χρόνια πολλών ανθρώπων!

– Το πνεύμα του ‘’Καλού’’ θα σου δώσω που απλόχερα σκορπούσες σε όλους.
Γι’ αυτό άλλωστε μιλάνε όλοι!

– Όλοι που είναι εδώ σήμερα αλλά και εκατοντάδες άλλοι που δεν είναι και σε αγαπούν και σε σκέπτονται έχουν ένα κομματάκι της ζωής τους που σε περιέχουν!

– Ένα πράγμα όμως δεν μου είπες: ‘’Πώς να ζήσω εγώ τώρα μόνη μου μετά από 55 χρόνια που είμασταν μαζί’’

– Τα μάτια σου έκλεισες και μ’ άφησες απ’ έξω…

– Καλό ταξείδι Βασίλη μου…
   Η Μάρω σου…